Woensdag 22/09/2021
De Nederlander Tom Dumoulin in de leiderstrui. Even leek hij op weg naar de overwinning in de Vuelta, maar uiteindelijk zou de Italiaan Fabio Aru de leiderstrui mee naar huis nemen Beeld EPA
De Nederlander Tom Dumoulin in de leiderstrui. Even leek hij op weg naar de overwinning in de Vuelta, maar uiteindelijk zou de Italiaan Fabio Aru de leiderstrui mee naar huis nemenBeeld EPA

Hans Vandeweghe

Tom Dumoulin weegt evenveel als Chris Froome maar ziet eruit als een atleet. Iets klopt hier niet

Hans Vandeweghe verblijdt u elke maandagochtend op deze plek en onder deze noemer met een eigenzinnige kijk op de sport van het afgelopen weekend.

Een renner die goed zit, herken je aan de rechte rug. Het hoofd en de nek in het verlengde van die rug, een blok graniet op de fiets, het lichaam gehoekt in balans. Een renner die kapot zit, herken je aan de opgetrokken schouders, de bolle rug, de zwabberende heupen en het afhangend hoofd. De schuldigen zijn niet alleen de benen - die krijgen de pedalen niet meer rond in de gewenste frequentie en met de gepaste belasting - maar ook de rompspieren die niet meer thuis geven. Als een renner die tekenen vertoont, is hij moedeloos, reddeloos, verloren.

Hoe sterk was de eenzame fietser Tom Dumoulin de voorbije weken in de Ronde van Spanje? Heel erg sterk, maar ook heel erg eenzaam toen het er op aan kwam. Dat bleek in de rit van zaterdag die over een hele rist cols ging. Te veel cols, althans minimaal één col te veel en een hele ploeg te weinig. Met drie tegen één, bergop en tegen de wind, dan ben je kansloos. Dat is niemands schuld. Tom Dumoulin rijdt voor de slimme ploeg van Giant-Shimano waar ze met een fractie van het budget van de Kazakken die toch mooi het vuur aan de schenen hebben gelegd. Het mocht niet baten: éénmaal de bom gegooid, bleef hij alleen over vooraan en was hij een vogel voor de kat.

Sportjournalist en -columnist Hans Vandeweghe Beeld Karel Duerinckx
Sportjournalist en -columnist Hans VandewegheBeeld Karel Duerinckx
Tom Dumoulin en leider Fabio Aru samen aan de start Beeld PHOTO_NEWS
Tom Dumoulin en leider Fabio Aru samen aan de startBeeld PHOTO_NEWS

In de rit naar Avila op de steentjes waar zestien jaar geleden de betreurde Frank Vandenbroucke op vleugels (en nog wel wat anders) een heel peloton (ook op dat anders) naar huis reed, had Tom Dumoulin nog zo geprobeerd Fabio Aru extra seconden aan te smeren. In het diepst van zijn gedachten had hij misschien zelfs op een half minuutje extra gehoopt, kwestie van nog wat meer marge te hebben, vooral dan mentaal. Dumoulin gooide in Avila al zijn mooie watts en zijn verzuringscapaciteiten in de strijd, maar Aru antwoordde met zijn uithouding. Het werden amper drie seconden.

Zou Aru toen al hebben geweten dat hij een dag later rond datzelfde uur in het rood zou rijden en zou Dumoulin toen hebben beseft dat zijn Vuelta twee dagen te lang zou duren? Wellicht wel.

Ik ben fan van Tom Dumoulin, een mooie renner, een mooie man van 1m86 en naar men zegt 71 kilogram zwaar. Die centimeters tot daar aan toe, maar van dat gewicht geloof ik niks. Chris Froome is een centimeter kleiner en weegt ook maar 71 kilogram en ziet er uit als een anorexiapatiënt. Dumoulin als een atleet. Iets klopt hier niet.

Ik ben fan van Tom Dumoulin omdat hij zich niet neerlegt bij de premisses dat renners uit de Lage Landen geen kans maken in grote rondes. Tom Dumoulin is van Maastricht: een Limburger, een katholiek wellicht, een halve Belg met die naam.

Maastricht, dat is Gold Race country. Hij werd er vorig jaar twintigste, maar hij werd vorig jaar ook derde op het WK tijdrijden in Ponferrada. Hij wilde in de Tour de proloog winnen, maar faalde jammerlijk en later zou hij zijn schouder breken bij een val.

Vervolgens kwam deze wonderbaarlijke Vuelta en over een goeie week doet hij een nieuwe gooi naar de TT-wereldtitel in Richmond. Hij rijdt ook de ploegentijdrit en de wegrit.

Ik ben fan van Tom Dumoulin omdat hij geen neen zegt tegen de ééndagsklassiekers, maar vooral ja zegt tegen het tijdrijden en het rondewerk. Ik ben ook fan van Giant-Alpecin die de ontwikkeling van de atleet voor laten gaan op de korte termijnbelangen van het team, ook al wordt hij einde 2016 wellicht voor veel geld weggekocht. Voor het zo ver is, wil ik Tom Dumoulin en Warren Barguil namens Giant-Alpecin samen als vrijbuiters zien in de Tour 2016, met John Degenkolb als sterke wegkapitein. Marcel Kittel mag ook mee, maar zonder sprinttrein.

Ten slotte zou ik de Belgische opleiders en trainers en kenners de raad willen geven de ontwikkeling van Tom Dumoulin van nabij te bestuderen. Misschien kan er een youtube-filmpje worden gemaakt voor onze Vlaams koereurs: hoe mooi en rijk het wielerleven is, zonder de kassei en het veld.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234