Zondag 24/10/2021

Toiletpapier op de barricaden

Is ‘Yes, we can’ veranderd in ‘No, we can’t’? Het leger van jonge activisten dat Obama naar het Witte Huis bracht, heeft het moelijk met de uitval van Hillary Clinton in Congo of de onredelijke angsten van de Amerikanen over de gezondheidshervormingen.

Misschien herinnert u zich de zevende regel van Fight Club: Gevechten duren zo lang als nodig is.In deze zomer van het grote ongenoegen grijpen ruzies als een bosbrand om zich heen, van Lebanon, Pennsylvania, tot Kinshasa, Congo. Nog nooit hebben we zoveel middelen gehad om te leren en te communiceren. Maar in deze tijd van internet en kabel lijkt de kunst van het praten, het luisteren en het vinden van de waarheid ongrijpbaarder dan ooit, verloren in een bittere stroom van gewauwel en leugens.Toen Barack Obama op zijn witte strijdros verscheen, met het gekir van tortelduifjes op de achtergrond, was een nieuw tijdperk moeten beginnen, een tijdperk zonder geruzie tussen partijen, zonder rassentoestanden, zonder Clinton-geknoei. Het is er niet gekomen.

Hillary’s blunder

Hillary’s blunder in Congo, vorige maandag, haalde in New York de voorpagina’s van de kranten. Met een grof gebaar dat we sinds de laatste aflevering van The Sopranos niet meer hadden gezien, snauwde Hillary een Afrikaanse student af die een vraag stelde over de toenemende Chinese invloed in Afrika en volgens de tolk wilde weten “wat mijnheer Clinton daarvan vindt?”Achteraf bleek dat de student probeerde te vragen wat president Obama ervan dacht. Maar voor de vergissing kon worden rechtgezet, schoot Hillary uit: “Hola, wil je dat ik vertel wat mijn man denkt? Mijn man is geen minister van Buitenlandse Zaken. Ik ben dat.”Haar scherpe, strijdlustige reactie toonde dat het experiment van de Clintons als diplomatieke tandem minder vlot verloopt dan we hadden gehoopt. Net als in de tijd van de gezondheidshervorming haalt het echtelijke psychodrama de positieve politieke bijdrage van het echtpaar onderuit.Tijdens de briefing van het State Department op dinsdag legde Assistant Secretary P.J. Crowley uit dat Hillary het irriterend vond om door mannen overschaduwd te worden in Afrika, waar zij pleit voor een thema dat haar nauw aan het hart ligt: meer macht voor vrouwen.Goed geprobeerd, P.J. Maar we weten allemaal dat Hillary net hetzelfde had kunnen zeggen in bijvoorbeeld Parijs. (En op een internationaal podium je zelfbeheersing verliezen is niet van aard om vrouwen macht te geven). Misschien was ze woedend omdat Bill zijn nakende 63ste verjaardag in Las Vegas met zijn vrienden heeft gevierd. Adam Nagourney, een journalist van The Times, wist zeer tegen de zin van Clinton Inc. te melden dat Bill op maandagavond in het dure Crafsteak restaurant van het MGM Grand Hotel gezien was, in het gezelschap van onder meer Hollywood-moguls Steve Bing en Haim Saban en zijn gewezen adviseurs Terry McAuliffe en Paul Begala.Een andere regel van Fight Club is volgens Brad Pitt: “Als iemand ‘stop’ roept of niet meer beweegt, is het gevecht voorbij.” Jammer genoeg telde die regel niet voor Arlen Specter en Claire McCaskill toen ze dinsdag tijdens meetings over Obama’s hervorming van de gezondheidszorg in de pan werden gehakt. De senatoren werden genadeloos onder vuur genomen door mensen uit het publiek die woedend waren over zowat alles, van de biljoenen staatsschuld tot illegale immigranten en zelfs toiletpapier.

‘Comités van de dood’

Na haar driftige confrontatie met Specter zei Katy Abram op Fox News: “Ik wil niet dat mijn kinderen mij later zullen vragen, mama, waarom heb je niets gedaan? Waarom moeten wij in de rij staan voor, zeg maar, toiletpapier of zo?”Nog los van het ontnuchterende idee dat Amerika dat in de 21ste eeuw in een soort Oostblokstaat zou veranderen - met Sheryl Crow als verantwoordelijke voor de rantsoenering van het toiletpapier - zijn er onredelijke angsten over de regering die bankrekeningen zou leeghalen en ‘comités van de dood’ zou organiseren, zoals Sarah Palin ze noemt, om de kosten te drukken door bejaarden en gehandicapten te euthanaseren.

Bittere confrontaties

Dinsdag moest de president tijdens een (rustige) meeting in Portsmouth, New Hampshire, uitleggen dat hij niet van plan was ‘de stekker uit oma te trekken’. Hij zei dat het spookbeeld van de “comités van de dood” voortgekomen is uit een voorstel van een republikein, senator Johnny Isakson van Georgia, die al lang pleit om Medicare-patiënten te informeren over de opties voor medische zorg op het einde van hun leven. Maandag bestempelde Isakson Palins interpretatie van zijn voorstel als “waanzinnig”.Het leger van jonge activisten dat Obama naar het Witte Huis heeft gebracht, blijft stil. Een ingewikkeld probleem als dit lijkt hen minder aan te spreken dan Obama’s charismatische boodschap van hoop. Is ‘Yes, we can’ veranderd in ‘No, we can’t’?In plaats van een multicultureel tafereel van stralende jonge idealisten zien we op het scherm bittere confrontaties met meestal oudere en blanke protesteerders die bijeenkomsten verstoren waar anderen naartoe gekomen zijn om echt iets te leren. In plaats van hoop krijgen we swastika’s, doodsbedreigingen en T-shirts die verklaren dat de drager een trots lid van de meute is.President Obama’s scherpe instinct heeft hem deze keer in de steek gelaten. Je zou denken dat een politicus die het vak geleerd heeft in de wijken van Chicago en vertrouwd is met de slagen onder de gordel van een presidentiële campagne, dit soort van gekte moeiteloos de kop in zou drukken. In plaats daarvan zien we de andere kant van Obama: de academicus met te veel zelfvertrouwen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234