Maandag 01/06/2020

Toiletdame die dealt in dromen

De afgelopen twee jaar waren de Vlaamse stripdebutanten die zich lieten opmerken eerder schaars. Maar nu is er Madame Pipi van Delphine Frantzen, over een toiletdame op leeftijd die dealt in dromen, drugs en amateurpsychologie.

Ze moet een jaar of vijftig zijn. Paarse bloemetjesjurk, immer goedlachs en een sneeuwwitte gans als huisdier die haar zelfs vergezelt op haar job in de onwelriekende toiletten van een plaatselijke discotheek. Terwijl Jefke, de gans, de toiletten inspecteert op geurtjes en erger, bekommert Marieke, oftewel madame Pipi, zich over het cliënteel van de discotheek. Een meisje dat aan haar grote liefde verzwijgt dat ze eigenlijk nog steeds een man is, een jongen met hiv die iemand bezwangerde of een onzeker meisje met een laag zelfbeeld dat niet durft te dansen: één adres, madame Pipi.

Het is de - toegegeven - wat dunne plot van het debuutalbum van de vijfentwintigjarige Delphine Frantzen uit het Brusselse, die het vorig jaar inleverde als afstudeerproject aan de stripafdeling van de Brusselse Sint Lucas Hogeschool, en er meteen een grote onderscheiding voor kreeg.

Bij een eerste leesbeurt ontgaat het wellicht menigeen, maar er schuilt meer in de kranige toiletdame dan een eerste blik verraadt. "In de periode dat ik zocht naar een idee voor mijn afstudeerproject, zat ik in een dipje", begin Frantzen. "In eerste instantie dacht ik daarom aan een autobiografisch verhaal, maar mijn docenten gaven me de raad om daar pas aan te beginnen wanneer ik ouder was en voldoende afstand kon nemen. Op de een of andere manier werd ik geïntrigeerd door toiletdames. Eerder dan een diepe interesse voor hen, bleef het beeld van toiletdames door mijn hoofd spoken. Ik besloot ze als hoofdpersonage op te voeren en enkele van de problemen te verwerken waar ik toen mee zat. Ik denk dat je kunt zien dat ik het maakte in een periode dat ik me niet goed voelde."

De omschrijving semi-autobiografisch wil ze echter niet in de mond nemen. "Misschien is het dat een beetje, omdat ik enkele personages of situaties heb geplukt uit mijn directe omgeving. Volgens mij heb ik ze zo verwerkt dat ze onherkenbaar zijn geworden."

Angst voor afwijzing, ongewenste zwangerschappen, genderproblemen en zelfs hiv: zware kost voor een 25-jarige. "Ja, maar dat zijn wel angsten die in me leven. Ik denk soms aan het allerergste. Dat probeer ik zo te verwerken. Een rode draad in Madame Pipi is bijvoorbeeld liegen en bedriegen. Vreselijk. Dat is iets wat me erg bezighoudt, waar ik zelfs bang van ben. Maar het laat zich wel mooi gebruiken in het verhaal."

Vieze geurtjes

Madame Pipi heeft zo haar eigen methodes om zich over haar jonge cliënteel te ontfermen. Frantzen: "Op de achterflap staat dat ze dealt in dromen. Dat mag je letterlijk nemen, want zowel in de snoepjes die ze uitdeelt als in de spuitbussen die ze in de toiletten leegspuit, zitten hallucinogene middelen. Het is haar manier om zowel vieze geurtjes als angsten en wantrouwen te verwijderen. Je zou haar kunnen zien als een soort psychologe, maar wel eentje die door die drugs iedereen valse hoop geeft. Dat is misschien wel de grond van het verhaal, iets wat je in het echte leven ook vaker tegenkomt."

Idem voor zowat alle personages in Madame Pipi. Het optimisme druipt bij hen niet meteen van de pagina's. "Nee, en dat is eigenlijk wel jammer. Ik denk dat als alles goed was afgelopen het misschien niet zo sterk zou zijn. En ik wilde mijn boodschap doordrukken, dat wanneer je je problemen negeert door middel van drugs, je het in veel gevallen gewoon erger maakt. Voor madame Pipi loopt het overigens ook niet echt goed af. (Denkt lang na) Ze bedoelt het allemaal wel goed, maar ik laat in het midden of ze zo handelt uit wraak of dat ze ook willens nillens slachtoffer is. Uiteindelijk is iedereen in dit boek met zichzelf bezig. Niemand vraagt hoe het met haar gaat. En omdat ze zo voortdurend met het welzijn van anderen bezig is, kijkt ze ook niet meer om naar haar gans Jefke, met alle gevolgen van dien."

Roeping

Frantzen zegt ondertussen met het beeldverhaal haar roeping te hebben gevonden. "Ik heb animatie gedaan, maar in het laatste jaar toch gemerkt dat het niet mijn ding is. Nadien begon ik aan een avondcursus Desk Top Publisher, maar saaie boekjes maken voor de Aldi was het ook niet echt. (glimlacht)"

De stripafdeling in Sint Lucas, waar ze naast haar latere uitgever Johan Stuyck ook Judith Vanistendael en Stedho als mentor had, zette haar wel op het juiste spoor. "Ik werk nu aan een nieuwe strip, die wellicht dikker zal zijn. Ik zal me daarin meer bezighouden met de personages, want daar ontbreekt het in Madame Pipi wat aan. Waar dat nieuwe boek over zal gaan, wil ik wel nog even voor mezelf houden."

Of ze haar eigen scenarist blijft, daar is ze minder zeker van. "Misschien wel, vooral omdat ik daar mijn eigen zegje in heb. Maar tezelfdertijd sta ik ook open voor samenwerking met anderen. Ik heb gemerkt dat ik na de studie in een put viel. Ik had geen tekenaars meer rond me, en op zich zorgt dat toch voor meer input en wisselwerking."

Haar vader, de bekende beeldhouwer Tom Frantzen, is voorlopig haar steun en toeverlaat. "Naast de school is hij de persoon bij wie ik altijd terechtkan. Hij las alles na, had goede ideeën. Misschien heeft zijn carrière me ook wel beïnvloed. Ik ben als kind opgegroeid in zijn atelier. Het is daar dat ik ben beginnen te tekenen. Hij is ook iemand die met beelden iets probeert te vertellen of zelfs kritiek te geven. Met hem deel ik ook mijn liefde voor dieren.

"Het klinkt misschien vreemd, maar de relatie tussen Jefke de gans en Marieke de toiletdame is gebaseerd op die tussen mij en mijn hond. Nu ik er zo over nadenk: er zit wel meer van mezelf in dan ik in het begin dacht."

Madame Pipi verscheen bij Oogachtend, 76 p., 15 euro

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234