Vrijdag 27/05/2022

Toen waren ze nog met acht

'Tien kleine negers. Die trainden in de mist. Eentje werd er doodgemist. Toen waren ze nog met negen.' Zo kun je de draak steken met SK Beveren maar de waarheid zit er niet ver naast: steeds meer Ivorianen zijn er op hun way out.

Door Valerie Hardie

BEVEREN l Een kille mist zweeft over de terreinen van KSK Beveren, een dag voor de clash met Anderlecht. Walter Meeuws, met een wollen muts tot ver over zijn oren, kijkt nauwlettend toe terwijl negen Ivorianen stretchen voor de training. Sléchts negen.

We bladeren in de voetbalgids van 2005-2006: SK Beveren telt 27 kernspelers, onder hen 19 Ivorianen. Zo verdien je de spotnaam 'FC Ivoorkust'. Voorts: vier Belgen (twee keepers, een verdediger en een spits), een verdwaalde Malinees en Kongolees, en twee Fransmans, waaronder trainer Vincent Dufour, de marionet van technisch directeur Jean-Marc Guillou. Dufour is inmiddels van het toneel verdwenen, samen met zijn beschermheer.

Het contingent Ivorianen werd na hun vertrek tot twaalf ingekrompen en van de week kregen er nog vier (Diabis, Kaiper, Patcheco en Tokpa) van trainer Meeuws te horen dat ze niet meer nodig zijn. In januari staan ze op straat. En toen waren ze nog met acht. SK Beveren is duidelijk niet meer het vreemdelingenlegioen waar zelfs prominente figuren als Michel Platini zich aan stoorden. "Waarom noemt die club zich nog Beveren? Spelen die eigenlijk wel in België?"

Walter Meeuws, die een contract tekende tot 2011, maakt geen geheim van de opdracht die het bestuur hem gaf: van Beveren weer een familieclub maken. Gedaan met FC Ivoorkust. Gedaan met de import uit de Académie in Abidjan. "Naast trainer ben ik ook technisch directeur en mijn doel is om op lange termijn alleen nog de betere Ivorianen over te houden. Drie à vier, meer niet. Nu zijn er nog twaalf, komend jaar wil ik naar zes gaan. De Ivorianen merken ook wel dat ze niet meer beschermd zijn zoals onder Guillou. Zij zien wat er gaande is. Ze mailen of bellen nog wel met Guillou maar ik ben nu de baas. Ik heb de dagelijkse leiding over het sportieve gebeuren."

Op zijn bureau ligt een cv van een speler met Afrikaanse roots. "Eentje van Olympique Marseille. Traint met de reserven mee en zoekt een nieuwe club." Meeuws grinnikt. "Ik krijg veel van dat soort brieven binnen. Vooral van donkere spelers die weten dat Beveren een 'Afrikaanse' club is. Maar dat is verleden tijd. Ik oriënteer me nu op spelers uit België of Europa. Ik streef consequent mijn doel na om van Beveren weer een Belgische club te maken."

Het was in 2001 dat Guillou op de Freethiel binnenwandelde. Hij had meer dan vier miljoen euro in zijn portefeuille steken, geld dat Beveren dringend nodig had. In ruil voor die centjes eiste Guillou steeds meer zeggenschap in de club, die zo haar ziel verkocht. De Ivorianen stroomden binnen. Yaya Touré, Emmanuel Eboué, Yapi Yapo, Arsène Né, Arthur Boka... ze deden de Beverse fans kraaien van plezier maar zodra een buitenlandse club met geld stond te zwaaien, streek Guillou onmiddellijk de winst op. "Klopt, maar we zijn toch dankbaar dat we van hen konden genieten", zegt Patrick Van Wesemael, voorzitter van de Beverse supportersfederatie. "Het deed pijn aan het hart om die mannen te zien gaan. In die periode werd Beveren elke week overladen met complimenten, al was het niet plezant om te horen dat wij 'FC Ivoorkust' werden genoemd. Maar het spektakel was ongezien, alleen wilden de resultaten nooit echt mee."

Dat is net het punt van Walter Meeuws: hoe talentvol de Ivorianen ook waren, nooit haalden ze met Beveren de linkerkolom. "Soms hoor ik: 'Jamaar, het voetbal is toch niet meer dat van twee jaar geleden?' Kan zijn, en wat dan nog? Met betere Ivorianen dan nu werden ze vijftiende. Was dát dan efficiënt? Dan kun je het beter met een mengeling doen waar meer organisatie in zit. Dat zal nodig zijn om het doel op korte termijn te realiseren: in eerste blijven. Als dat niet lukt, is het met Beveren gedaan en heb ik gefaald."

Meeuws streeft er ook naar dat Beveren weer een regionale uitstraling heeft, dat lokale spelers weer een toekomst zien op de Freethiel. "Daarom ben ik met een B-team gestart, een talententeam voor Belgen tussen 16 en 19 jaar. Ze krijgen één à twee jaar de tijd om zich te bewijzen en naar de eerste ploeg door te stromen."

De supporters juichen de koerswijziging wel toe. Met de Ivorianen was er geen enkele emotionele band, met Belgen als Lardenoit, Snoeckx en Van Hoyweghen tussen de lijnen is die er wél weer. Van Wesemael: "Sportief en financieel was die episode met de Ivorianen schitterend, maar de schaduwzijde was dat er geen link meer was met de supporters. De taalkundige en culturele kloof was gewoon te groot. Met de Ivorianen kon je nooit een pintje gaan drinken, terwijl die traditie nu hersteld is. Beveren is altijd al een familieclub geweest. Gasten als Theunis zijn dankbare figuren. Zij komen al eens in de kantine om een praatje te slaan met de supporters."

Trainer Walter Meeuws:

Ik streef consequent mijn doel na om van Beveren weer een Belgische club te maken

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234