Zaterdag 31/10/2020

Filmreview

Toen kettingroken nog stijlvol was

Elle Fanning als het buurmeisje dat Annette Benning om hulp vraagt.Beeld rv

Regisseur Mike Mills (50) heeft een bijzondere fascinatie voor de moeilijkheden waar zijn ouders mee te kampen hadden. In zijn vorige film – Beginners (2010) – vertelde hij het verhaal van zijn vader, die pas op zijn 75ste uit de kast durfde te komen. In 20th Century Women draait het om een moederfiguur van diezelfde generatie.

Het jaar is 1979 en de 55-jarige Dorothea (Annette Bening in een van haar mooiste rollen) woont met haar 15-jarige zoon Jamie (Lucas Jade Zumann) in een soort gemeenschapshuis in Santa Barbara. Als gescheiden vrouw heeft ze de tijd niet aan haar zijde. En hoewel ze graag vooruitstrevend wil zijn, begrijpt ze niets van de vrijheden die haar opgroeiende zoon kent.

Dorothea is kettingroker (want in haar tijd was dat nog stijlvol), draagt Birkenstocks (want die vindt ze hedendaags) en droomt van Humphrey Bogart (nochtans al 22 jaar dood). Jamie heeft een skateboard, ondertekent zijn eigen afwezigheidsbriefjes en speelt gevaarlijke spelletjes.

Vaderfiguur

Zou Jamie een vaderfiguur missen, vraagt zijn moeder zich af. Wat de jongen betreft niet. Er zijn dan wel regelmatig mannen in de buurt – momenteel woont de neohippie/klusjesman William (Billy Crudup) bij hen in, maar daar lijkt de tiener geen connectie mee te hebben. Dat lukt wel met de andere huisgenoot, de roodharige twintiger Abbie (Greta Gerwig) en buurmeisje Julie (Elle Fanning), die regelmatig in zijn slaapkamer binnensluipt. Om haar zoon beter te begrijpen, vraagt Dorothea hulp aan de twee meisjes. Alleen maken zij de generatiekloof nog groter, met depressieve gedachten, stevige punkmuziek en een stapel feministische boeken.

Het conflict tussen jong en oud is van alle tijden. Om deze specifiek te kaderen maakt Mills gebruik van een aantal culturele mijlpalen als metaforische rode draad. Er zijn constante verwijzingen naar Casablanca (1942), wat allicht staat voor Dorothea’s ouderwetse gedachtengoed, melancholie en hopeloze liefdes. En er zijn regelmatig versnelde beelden, als hommage aan Koyaanisqatsi (1982) – vrij vertaald: leven uit balans – die de verwarrende tijden symboliseren.

20th Century Women vertelt geen Groot Verhaal, maar zoemt in op kleine, aandoenlijke momenten.Beeld rv

20th Century Women legt een interessant conflict bloot tussen willen begrijpen en leren loslaten. De film vertelt geen Groot Verhaal, maar zoemt in op kleine, aandoenlijke momenten. Tijdloos en alles vertellend. Net als dat liedje uit Casablanca, dat Mills verschillende keren laat passeren. The fundamental things apply. As time goes by.

Drama
Regie: Mike Mills
Met: Annette Bening, Elle Fanning, Greta Gerwig
Duur: 119 minuten

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234