Donderdag 17/10/2019
Beeld Bob Van Mol

column

Toen ik die zes mannen de heuvel zag aflopen, kreeg ik de tranen in mijn ogen van ontroering

Hilde Van Mieghem, acteur, regisseur en auteur, neemt u mee in haar leefwereld.

Er zijn van die periodes als freelancer dat je maandenlang met je vingers zit te draaien wegens geen werk. En dan heb je weer periodes waarin je het tempo haast niet meer kan volgen. Dat laatste is nu het geval.

Gisteren spurtte ik als een gek van de ene afspraak naar de andere, van Leuven naar Gent en vandaar weer naar Tielt-Winge, waar ik Mr. Wilson, mijn hondje, ging afzetten. Hij blijft daar logeren tot 16 december, omdat ik gewoon geen tijd voor hem heb. Ik merk ook dat ik hem geen plezier meer doe met hem overal mee naartoe te slepen. Hij wordt er te oud voor.

Mr. Wilson is veel gelukkiger daar, bij die vriend van me die midden in de ­bossen en de velden woont en de tijd heeft om eindeloos lange wandelingen met hem te maken waarna hij uitgeteld bij de brandende kachel kan liggen ­snurken.

Dus wij daarheen, in de gietende regen. Ik ken de omgeving er niet zo goed. Ik wist dat ik een klein paadje moest inrijden, maar vergiste me en sloeg een paar honderd meter te vroeg het foute bospad in. Door de regen zag ik nauwelijks waar ik me bevond en pas toen het weggetje steil naar beneden liep en mijn banden begonnen te slippen in de modder, besefte ik dat ik fout zat.

‘Niet getreurd’, dacht ik, toen ik iets verder een veld zag liggen. ‘Daar keer ik en rij terug naar boven.’

Gezwind nam ik de bocht, maakte een U-turn en... zat vast! Mijn wielen slipten als gek door.

Opgetut als ik was om toch wat deftig op mijn afspraken te verschijnen, had ik een pak aan en droeg de gouden Paul Smith-laarsjes die ik vorige winter in de solden op de kop getikt had.

Ik dacht: dat varkentje was ik wel even zelf. Dapper stapte ik de regen in, zakte met die prachtige laarsje tot mijn enkels in het zompige veld, verloor mijn evenwicht en viel voorover. Kluiten modder spatten in het rond.

Oké, mijn outfit was alvast naar de vaantjes, maar niet getreurd, so be it. Mr. Wilson dartelde vrolijk om me heen en blafte naar enkele koeien die ons wat verderop in de gaten hielden.

Aan de rand van het veld tussen het struikgewas vond ik een paar stevige ­takken, schoof die voor de wielen en gaf gas. Niets, geen beweging in te krijgen. Wat ik ook probeerde, het was hopeloos.

Uiteindelijk belde ik mijn vriend, die met een schop en een paar stevige ­planken naar me toe kwam, zijn huis ligt amper 300 meter verder. Maar ook hij kreeg de auto niet los.

Pas toen we op onze buik in de modder gingen liggen en met het schijnsel van de iPhone de onderkant van de auto bijlichtten, zagen we dat een afgezaagde boom de boosdoener was. De auto zat gewoon muurvast op die boomstronk.

Om een lang verhaal kort te maken – waarin vooral veel onwil bleek van de wegenwacht en omwonende boeren om mijn auto uit die benarde situatie te bevrijden – belde ik mijn Albanese ­aannemer met wie ik een afspraak had. Ik legde hem de situatie uit en zei dat ik er nooit op tijd zou geraken. Hij bleef maar aandringen dat ik hem het adres moest geven waar ik vastzat.

En toen gebeurde het mirakel. Drie kwartier later hoorde ik ‘Hilde, dove sei?’ galmen door het bos. De aannemer en ik spreken Italiaans met elkaar. Hij had al zijn werkmannen die bij mij in huis bezig waren, opgetrommeld om me te komen redden.

Toen ik die zes mannen de heuvel zag aflopen, kreeg ik de tranen in mijn ogen van ontroering. Met z’n allen tilden ze de auto op en klaar was Kees. We vielen elkaar daarna lachend in de armen. Het was alsof ze familie van me waren en eerlijk, ik zie het mijn Belgische landgenoten niet doen. Diegenen die ik om hulp vroeg, weigerden allemaal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234