Dinsdag 11/05/2021

'Todo Sobre Mi Madre'

'Verdriet is verdriet. Maar ik vind dat een vrouw daar veel opener, veel rijker, veel expressiever, veel gevarieerder op kan reageren'

Het verhaal van Todo Sobre Mi Madre kan, zoals wel vaker bij de films van Almodovar, onmogelijk in enkele regels samengevat worden. Zelf laat de regisseur zijn synopsis in de persmap beginnen met de verwijzing naar een of ander Grieks gezegde, namelijk dat alleen vrouwen die hun ogen met tranen gewassen hebben, klaar kunnen zien.

Er wordt inderdaad veel geweend door verpleegster Manuela, die in het begin van de film haar 17-jarige zoon Esteban voor haar ogen ziet verongelukken. Ze verhuist dan van Madrid naar Barcelona, waar ze op zoek wil gaan naar de vader van Esteban. Ze heeft haar zoon nooit iets over hem verteld, al was het maar omdat ze het moeilijk vond hem te vertellen dat zijn vader grotere borsten had dan zijn moeder en dat hij Lola heette. In Barcelona volgen talrijke avonturen en ontmoetingen: onder meer met Zuster Rosa, die op het punt staat naar een of andere missie in Centraal-Amerika te vertrekken, maar... zwanger blijkt te zijn; met de beroemde, ouder wordende actrice Huma Rojo, die naar eigen zeggen 'verslaafd' is aan haar jongere collega Nina, die op haar beurt verslaafd is aan heroïne; met de moeder van Rosa, die niet graag betrapt wordt terwijl ze Chagall-schilderijen zit na te maken, enzovoort.

Het wegens de vele personages behoorlijk complexe scenario wordt helder verteld, met hier en daar enkele aan het theater (A Streetcar Named Desire) of de film (All About Eve) ontleende excursies. Todo Sobre Mi Madre vertelt dus enerzijds een typisch almodovariaans filmverhaal, met de vaste ingrediënten van passie en jaloezie, schuld en boete, toeval en noodlot. Anderzijds is het opnieuw een opvallende 'vrouwenfilm' geworden (al zitten er, naar goede gewoonte, een paar travestiepersonages tussen). Het is dan ook niet toevallig dat Almodovar in een Franse krant omschreven werd als "L'Homme qui aimait les femmes", een filmtitel van wijlen François Truffaut. Wél toeval (of toch een beetje) was dat de film Tacones Lejanos een scène bevatte (meer bepaald in een kelderappartement waar men door het raam de silhouetten van vrouwenbenen ziet voorbijstappen), die meteen herinneringen opriep aan Vivement Dimanche van Truffaut. Volgens Almodovar werd hij daar indertijd op attent gemaakt door een Franse journalist, want zelf was hij zich daar absoluut niet van bewust. "Het is pas toen hij mij die scène vertelde dat ik ze mij ook herinnerde, want natuurlijk heb ik Vivement Dimanche indertijd gezien. De vergelijking met Truffaut houdt daar trouwens niet op. Niet alleen deel ik zijn adoratie voor vrouwelijke personages, maar ook wat onze schrijfstijl betreft, voel ik mij heel erg verwant met hem."

Adoratie voor vrouwelijke personages, zegt Almodovar. En dat is toch wel vreemd voor iemand wiens leefwereld vooral bevolkt wordt door homo's, transseksuelen en travestieten.

"Ik weet zelf ook niet zo goed hoe dat komt", gaf Almodovar indertijd toe. "Eigenlijk zijn mijn films feministische pamfletten, die de vrijheid en de onafhankelijkheid van de vrouw verdedigen. Dat ik daarnaast de onvolmaaktheden en de zwakheden van mijn vrouwelijke personages aan bod laat komen, vinden de feministen weliswaar minder aangenaam. Vandaag de dag kunnen mannelijke personages zich zonder problemen zwak en kwetsbaar opstellen, maar toch gaan ze mij sneller vervelen. Voor mannen en vrouwen kunnen de problemen en de gevoelens best dezelfde zijn. Verdriet is voor een man hetzelfde als voor een vrouw. Verdriet is verdriet. Maar ik vind dat een vrouw daar veel opener, veel rijker, veel expressiever, veel gevarieerder op kan reageren."

TITEL: Todo Sobre Mi Madre. REGIE en SCENARIO: Pedro Almodovar. FOTOGRAFIE: Affonso Beato. MUZIEK: Alberto Iglesias. PRODUCTIE: Agustin Almodovar voor El Deseo/Renn Productions. VERTOLKING: Cecilia Roth, Marisa Paredes, Penélope Cruz, Antonia San Juan, Candela Pena, Rosa Maria Sardá. Spanje/Frankrijk, 1999, kleur, 100 minuten. Gedistribueerd door Cinéart.

Vanaf vandaag te zien in: Brussel (Kinepolis, Kladaradatsch ! Palace, UGC-De Brouckère, Vendôme), Antwerpen (Gaumont, Cartoon's), Gent (Sphinx), Leuven (Studio), Kortrijk (Limelight), Brugge (Lumière).

Teksten: Jan Temmerman, foto's: RV.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234