Vrijdag 17/09/2021

AchtergrondOlympische Spelen

Toch weer brons op de balk voor Biles: ‘Mijn mentale en fysieke gezondheid gaat boven alle medailles die ik ooit zou kunnen winnen’

null Beeld Photo News
Beeld Photo News

Afrekenen met haar demonen, deed Simone Biles (24) in de finale op de balk, haar ultieme optreden op deze Spelen. Brons voelde aan als goud. Kan ze het nog, was vooraf de grote vraag. Oh yes, she can. Ooggetuigenverslag van een historische avond.

Met alle respect. Fraai turnwerk van de Chinees Zou en kornuiten aan de brug met gelijke leggers. Maar het kon niet rap genoeg tien voor zes zijn in het half gevulde Ariake Gymnastics Centre. Biles Time. Haar entree was een magisch moment. Vreugdesalvo’s; aanmoedigingen. Tot een staande ovatie toe. De camera zocht haar meteen en loste haar van geen haarlint meer. ‘Ladies and gentlemen, representing the United States of America: Simone Biles!’ De meest gelauwerde gymnaste aller tijden (19 medailles op WK en Spelen) wuifde, lachte wat verlegen, plofte haar sportzak op een stoel en ontdeed zich van haar trainingspak.

Black wankelde op de 4 inch. En weende. Tang legde de (Chinese) norm hoog. En toen was het haar beurt. Schalkse blik op het oppervlak, even het stof er afblazen. Nekspieren losdraaien, armen stretchen. Een ijzige stilte viel. Zijdelingse opsprong en… go. Alleen zij nog en de balk. We schrijven 18u11. Biles turnde voorzichtig, maar gedecideerd. Drie pirouettes, driedubbele flikflak. Wat tussentijdse applausjes en een paar Indianenkreten ontlokte. Stars & Stripes wapperden trots in de tribune. En dan moest de kroon op een quasi feilloze oefening nog worden gezet: de sterke afsprong, dat korte wipje naar achter niet te na gesproken. Ontlading in de zaal. Doorgaans zijn we niet van de weeksten. Maar dit? Kippenvel. En dat had niets te maken met de airco op max.

null Beeld Photo News
Beeld Photo News

Biles en coach Cecile Landi vielen elkaar in de armen. Ook de andere turnsters schoven aan voor een knuffel. Daarna was het geduldig wachten op de score, die iets lager uitviel dan gebruikelijk gezien de beperkte moeiljkheidsgraad..Difficulty: 6.100. Maar wel 7.900 voor execution (uitvoering). Samen: 14.000 rond, een zucht onder de 14.233 van Tang. Na Biles liet Sunisa Lee het compleet afweten (13.833). Alleen de andere Chinese, Guan, pluimpje van amper 16, ging met 14.633 over de topscores heen. Brons dus, voor Biles. Dat ze op het podium ontving, coronaproof niet ‘uit de handen van’ maar aangereikt op een kussen door IOC-vicepresident Anita Defrantz. Achter haar witte USA-mondmasker slaakte ze duidelijk een zucht van opluchting. In haar donkere ogen tekende zich een vleugje weemoed af.

’Twisties’, de mentale kortsluitingen waarbij het lichaam niet meer doet wat het hoofd wil en Biles na één onderdeel in de team-allroundfinale deden afhaken en uit de individuele allroundfinale hielden? Had ze gelukkig niet meer gevoeld. “Thank God for that”, sprak La Biles op de persconferentie, waar ze de Chinese meisjes verbaal wél volledig op het achterplan drukte. “Dit brons smaakt zoeter dan al het goud dat ik al won. Het komt onverwacht, na alles wat er is gebeurd en de ‘last minute’ beslissing die ik nam om tóch deel te nemen. Ik werd elke dag medisch geëvalueerd en sprak twee keer met een sportpsycholoog van Team USA. Wel ben ik constant blijven doortrainen. Met dit als resultaat. Het maakt me blij. Maar geloof me: mijn mentale en fysieke gezondheid gaat boven alle medailles die ik ooit zou kunnen winnen.”

Toekomst

Was dit het laatste turnkunststukje van Simone Biles? Of zien we haar over drie jaar nog een keer terug in Parijs? De kans lijkt eerder klein. Al houdt coach Cecile Landi nog een slag om de arm. “Op dit moment focust ze zich volledig op haar ‘Gold Over America Tour’ (een triomftocht langs 35 Amerikaanse steden, die op 21/9 begint in Tucson, Arizona, red.). Daarna zien we wel. Als ze wilt terugkeren, zullen we er voor haar zijn. Maar om die knoop door te hakken is het nu nog te vroeg. Alles op zijn tijd. Het was een zeer emotionele week, die heel veel van haar heeft gevergd.”

“Er zijn veel tranen gevloeid, de keuze om er (even) uit te stappen was hartverscheurend. We hebben haar niet gepusht om mee te doen aan de balkfinale. Maar ze wilde het zo graag zelf. Ze is trots op haar medaille. En op het feit dat ze iedereen toonde van ‘it’s okay not to be okay’. Op dat vlak opende ze de deur voor heel veel atleten, die met dezelfde gevoelens of symptomen kampen. Zelf spreekt ze openlijk over therapie. En die zal ze ook volgen, daarvoor ken ik haar goed genoeg. Het is ook geen schande. (lacht) Ik denk trouwens dat ik er zelf ook aan toe ben na ‘a hell of a week’ met enorme hoogten en laagten. Tijd voor vakantie., voor ‘a good break’. Tuurlijk gaan we opnieuw aan het werk, maar ik ben blij voor Simone dat ze nu eerst naar huis kan en tijd kan spenderen met haar familie, haar vriend, haar hond… Dat is nu het allerbelangrijkste.”

Simone Biles en haar trainster Cecile Landi. Beeld AP
Simone Biles en haar trainster Cecile Landi.Beeld AP
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234