Woensdag 25/11/2020

Toch een beetje ‘infréquentable’

De wet op het bezit van kinderporno dateert van voor het internet. Voor een pedofiel op zoek naar opwindende plaatjes waren er vroeger geen tijdschriften die per post of in de seksshop konden worden aangeschaft. De enige mogelijkheid die restte, was ruilhandel. Decennialang waren pedofielen buitengewoon bedreven in het communiceren via cryptische boodschappen in zoekertjes in kranten, in wachtwoorden en geheime tekens. Afspraken vonden plaats onder bruggen, in bosjes en slecht verlichte stationsgangen. Daar werden, stiekem, plaatjes uitgewisseld.De vraag kan gesteld waar die dan vandaan kwamen. “De buurvrouw”, zegt R., na enkele jaren therapie zelfverklaard ex-pedofiel. “Ik versierde de moeder, deed haar - alleenstaande moeder zijnde - een welverdiende vakantie cadeau en bood aan om op de kinderen te passen. Ik had een camera die ik vanuit het bed kon bedienen. Zo kwam ik aan beelden. Beelden die ik dan kon ruilen voor andere beelden.”Het was voor een pedofiel tot dik tien jaar geleden de enige manier om plaatjes te bemachtigen. Het bezit van kinderporno kon bijgevolg alleen voortvloeien uit de productie ervan.De wet, vinden velen, moet eigenlijk worden aangepast, zo weet iedereen. In Franstalig België is advocaat Victor Hissel aan de collectieve schandpaal genageld. De gewezen raadsman van de ouders van Julie en Mélissa bekende dat hij kinderporno haalde van het net, maar benadrukt dat hij “nooit betaalde” - wat ook zou blijken uit onderzoeksgegevens bij het parket in Luik. Die gegevens laten volgens de omgeving van Hissel zien dat er ook op de pc van zijn zoon, met wie hij al jaren op voet van oorlog leeft, kinderporno is aangetroffen. Zijn zoon, heet het, rommelde af en toe ook wel eens met papa's computer, maar die wou voor alles zijn zoon afschermen voor een correctionele vervolging.Zo ingewikkeld is het geval van Richard Biefnot niet.

IN VOLLE CAMPAGNE

Vorst, woensdagavond. In haar living heeft minister Marie Arena drie kandidaten uitgenodigd voor een Tupperware, de electorale hype van het moment. Een van de onbekenden die zich mogen voorstellen aan de ministeriële gasten is Grégor Chapelle (35), schepen van Werk en Economie in Vorst. Een jaar geleden al kreeg hij de PS-afdeling van Vorst als eerste en enige te lande zo ver zich ertoe te engageren dat geen enkel betaald politiek mandaat nog zou worden gecumuleerd met een ander. “Het idee is voorgelegd aan andere afdelingen”, glundert hij. “Die waren niet zo happig. Sinds deze week is dit opeens het officiële partijstandpunt.”Didier Donfut was tot vorige week Waals minister. In volle campagne - die ook bezuiden de taalgrens steeds nadrukkelijker gaat over ethiek - kwam aan het licht dat Donfut via een consultancybedrijfje jaarlijks 120.000 euro opstreek voor schimmige opdrachtjes voor een Henegouwse intercommunale. Donfut en de te trekken lessen: daarover kan worden geargumenteerd. Over Richard Biefnot (60) kan helemaal niets worden gezegd. Wat aan het licht komt, is zo schaamteloos, zo goor dat andere partijen het niet eens oppikken. Er is gezegd dat de PS infréquentable is. De partij is dat natuurlijk niet, Biefnot is dat wel. “We kunnen veel doen”, zucht Chapelle. “We kunnen helaas niet garant staan voor wat een van onze mensen in zijn meeste strikte privéleven doet.”Biefnot was geen toevallige surfer. Op de computer van de schepen werden niet enkele, maar duizenden beelden teruggevonden, onder andere van brutale verkrachtingsscènes van een klein meisje. Biefnot betaalde ervoor en installeerde op zijn harde schijf een evidence washer, software die automatisch alle sporen van internetverkeer wist en cookies verwijdert. Hij verstopte de beelden in mapjes met opschriften als “vakantie”.

SPECIALITEIT: OPVOLGEN

De schepen was daar al jaren mee bezig, en zou dat wellicht ook nog jaren blijven doen als eind 2008 de Poolse politie niet op het spoor was gekomen van een Europees kinderpornonetwerk. Tussen de vele duizenden zat een dertigtal Belgische IP-adressen. De federale politie van Bergen viel vorige week al binnen in de woning van Biefnot in deelgemeente Ghlin. Dat het daarna nog vijf dagen duurde voor de man werd ontboden bij de onderzoeksrechter komt enkel doordat experts van de federale computer crime unit het niet onder de markt hadden om alle door Biefnot geïnstalleerde virtuele muren te slopen.De schepen van Huisvesting en Ruimtelijke Ordening komt niet helemaal van nergens. Hij is de zoon van Yvon Biefnot, voormalig burgemeester van Colfontaine voor de PS en ook ooit voorzitter van het Waals Parlement. Dat gebeurde in opvolging van de grote Guy Spitaels, toen die vernam dat hij zou worden vervolgd in de corruptiezaak Agusta-Dassault. Dit is wat de Biefnots in de Waalse politiek nu eenmaal doen: opvolgen.Richard Biefnot werd in 1982 als prille dertiger schepen in Bergen. Halverwege de jaren negentig zaten daar twee Biefnots in het schepencollege: hijzelf en neef Bernard. Maar Richard was de knapste der Biefnots. Hij was de man in de schaduw van Elio Di Rupo. In 1995 werd hij tot zijn eigen grote verrassing zelfs naar Brussel geroepen om Di Rupo op te volgen in de Kamer.Vier jaar bleef hij federaal parlementslid. Het enige wat nu nog wordt herinnerd, is zijn eerste poging tot uitleg tegenover de onderzoeksrechter, dinsdagochtend. Die beelden, zei hij, stammen uit de tijd van de zaak-Dutroux. Hij meende toen in de running te zijn voor een zitje in de parlementaire onderzoekscommissie-Dutroux en moest zich toch over het onderwerp documenteren?

BURGEMEESTER VOOR drie WEKEN

Velen zagen in Biefnot de nieuwe burgemeester van Bergen toen Elio Di Rupo in 2005 de Waalse regering ging leiden. Di Rupo koos verrassend voor de volslagen onbekende Jean-Claude Carpentier. Toen Carpentier drie weken voor de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006 overleed aan kanker, mocht Biefnot wel even overnemen, maar uiteindelijk ging de sjerp naar schepen Catherine Houdart. Verjonging, zei Elio Di Rupo als Richard Biefnot weer maar eens geen burgemeester mocht worden van Bergen. Alle ingrediënten zijn nu aanwezig om de vox populi te doen denken dat “men al die tijd wel íéts moet hebben vermoed”.“Hij was in Bergen razend populair”, zegt een vooraanstaand PS-lid daar. “Vooral bij vijftigers en zestigers. Hij heeft in zijn jonge jaren ooit nog de media gehaald als militante dienstweigeraar. Hij werd beschouwd als een heel uitgesproken pacifist, een belezen homme de gauche.”“Hij zocht zelden de aandacht op, tijdens de gemeenteraad en schepencollege hoorde je zijn stem zelden. In de ogen van de mensen in Bergen was hij un bosseur, iemand die hard werkte. Hij was de man in de schaduw van Di Rupo, de man die op het thuisfront in Bergen de zaakjes regelde. Het was hij die Doudou, de draak van Bergen, verkocht moest zien te krijgen als cultureel werelderfgoed van de Unesco en moest zorgen voor de heraanleg van het marktplein. Hij bouwde een immens lokaal netwerk uit. Bij de vorige regionale verkiezingen in 2004 was vooraf gezegd dat hij niet zou zetelen. In de hitparade van voorkeurstemmen kwam hij niettemin uit op de derde plaats.”Vervelend, wel. Op nummer één stond Jacqueline Galant van de MR. Op nummer 2 kwam Didier Donfut.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234