Woensdag 28/10/2020

Opinie

Tijd om nieuwe rectorkandidaten met een gewone meerderheid te laten verkiezen

Frédéric Piccavet.Beeld rv

Frédéric Piccavet is studentenvertegenwoordiger aan de Universiteit Gent.

Na wekenlang gepalaver over het circulatieplan rolt in Gent een nieuw onderwerp over de tongen: de nooit-ophoudende rectorverkiezingen. Wat een van de hoogdagen had moeten zijn in dit festiviteitenjaar van de Universiteit Gent draaide uit op een minderwaardige soap van een of andere B-zender.

1. Genese van een blunder

Aan mijn instelling, de Universiteit Gent, faalde het democratisch proces. De raad van bestuur van de instelling draagt daarbij een niet te onderschatten politieke verantwoordelijkheid. Zo vergiste men zich schromelijk door het opstellen van een anachronistisch kiesreglement. In vorige verkiezingen maakte of kraakte men kandidaten via een getrapte verkiezing. Daarbij gingen studenten, professoren en personeel in een gezamenlijke ruimte vergaderen tot men eruit kwam. Het kiesreglement vereiste toen een tweederdemeerderheid. Het lukte de aanwezigen steeds om vrij snel tot een resultaat te komen. Net omdat overleg in dit scenario mogelijk was.

Niet zo dit jaar. Een verandering van kiesreglement zorgde ervoor dat iedere UGent’er kon gaan stemmen. Een waar feest voor de directe democratie! Quod non. De regel van een tweederdemeerderheid kopieerde men zonder fundamentele wijzigingen om een verkiezing met 50.000 kiezers te laten doorgaan. Heel wat UGent’ers zagen dat – terecht – als ridicuul, want onwerkbaar. Toch haalde dit voorstel het. Want, zoals men in de ivoren toren zegt: “Men moet gedragenheid hebben."

2. Vuile spelletjes

Die blunder betekende helaas slechts het begin van deze weinig flatterende verkiezingen. Zo berichtte De Morgen in april dat huidige rector De Paepe werd bedreigd om niet deel te nemen aan de verkiezingen. Toen ik de rector enkele maanden geleden aanklampte om te vragen of dat klopte, hoorde ik dat er "vuile spelletjes werden gespeeld aan onze instelling".

Guido Van Huylenbroeck (l.), Sarah De Saeger en Rik Van de Walle kwamen op bij de rectorverkiezingen aan de Universiteit Gent.Beeld Wannes Nimmegeers

Of die spelletjes al dan niet werden aangestuurd door de loge blijft onzeker. Feitelijk is dat ook van weinig belang. Zeker is dat de rector binnen de instelling enkele geduchte vijanden maakte waardoor een tweede ambtstermijn haar niet werd gegund. Later kwam Guido Van Huylenbroeck (“Ik werd gevraagd door De Paepe”) opzetten als tegenkandidaat van Rik Van de Walle. Het werd het begin van een weinig inhoudelijke campagne. De twee kampen begonnen zich langzaam maar zeker in te graven. Ondertussen groeide de apathie bij heel wat stemmers.

3. Oneigenlijk gebruik van middelen

Het duurde niet lang vooraleer professoren openlijk uitkwamen voor hún kandidaat. Via social media. Via opiniestukken. Via lessen, waar monologen werden gehouden over "het belang van de student in het verhaal”. En uiteindelijk ook via massamails. Een nieuwe vergissing, want een oneigenlijk gebruik van middelen. De mogelijkheid om massamails te sturen is sterk afgeschermd en het gebruik ervan wordt binnen de instelling sterk beperkt. Toch werden ook die kanalen schaamteloos gebruikt om campagne te voeren voor één kandidaat, zonder daarbij de tegenpartij te belichten. Zelfs decanen maakten zich schuldig aan deze praktijk.

Daarbij komt dat heel wat van mijn UGent-vrienden geen flauw benul hadden van wat die kandidaten nu echt wilden bereiken in hun ambtstermijn. Het was stuitend, het gebrek aan communicatie vanuit de instelling. Waar bleven de extra centen om de studenten goed op de hoogte te houden van wat er zich juist afspeelde?

4. Deal van de dag

De start van een zesde stemronde (halleluja!) betekende meteen ook het verdwijnen van de tweede kandidaat. Veel UGent’ers slaakten een zucht van verlichting. Een tweederde vinden voor één kandidaat, a peace of cake, nee? Toch niet, want beide kandidaten hadden een deal gesloten die bijzonder slecht op de maag kwam te liggen van heel wat stemmers. De deal had heel wat slechte zaken in zich: hij werd nooit doorgesproken en al helemaal niet afgetoetst. Daarnaast wilde de deal ook postjes verdelen onder beide kandidaten. Rik zou verder doen, Guido zou ooit vicerector worden. Kiezers walgden ervan.

5. En nu?

Zowel in linkse als in rechtse studentenorganisaties werd opgeroepen om een tegenstem uit te brengen. Ook de professoren, die een broertje dood hebben aan politieke deals, vonden dat het ondertussen welletjes was geweest.

De kans om een verkozen rector te hebben tegen 1 juli, zoals bepaald in het verkiezingsreglement, mogen we nu wel opbergen. Legitieme verkiezingen organiseren wordt nu quasi onmogelijk.

Rectorverkiezing aan de UGent.Beeld Wannes Nimmegeers

Toch kan het nog goed komen. Het is tijd om nieuwe kandidaten met een gewone meerderheid te laten verkiezen, met goedkeuring van de vorige kandidaten om juridische problemen te voorkomen. Daarna moet men op zoek naar integere en correcte kandidaten. Laat hun meningen dan maar eens goed botsen. Over onderwijs en over de rol van de universiteit in de maatschappij. Maar laat het niet gaan over postjes. Laten we de macht van professoren niet misbruiken. En wie weet, krijgen we dan toch ooit een nieuwe rector.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234