Maandag 21/06/2021

Tien om te zien: de Vlaamse atletiekparade van 2005

Kim Gevaert werd begin dit jaar tot Sportpersoonlijkheid van 2004 verkozen. "En dat voor iemand die atletiek beoefent", glunderde Gevaert achteraf. Haar belangrijkste doel dit jaar is het WK in Helsinki begin augustus. Moeten we dit jaar enkel op haar hopen of zijn er nog Belgische (correctie: Vlaamse, de Waalse atleten halen voorlopig écht geen niveau) atleten het volgen waard? Naar welke tien atleten is het uitkijken in 2005? Een (Vlaamse) hitparade door Wim De Jonge.

1 Kim Gevaert (100m, 200m, 4x100m)

Axelle Red met twijfels

Kim Gevaert is de Axelle Red van deze toptien. Ze staat op nummer een maar eigenlijk hoort ze er niet thuis. Ze zingt de verkeerde taal: haar stijl is te gracieus, haar uitslagen zijn te goed. Gevaert heeft met haar EK-medailles (en zelfs een indoor-WK-medaille) én olympische finale de grenzen van de vrouwenatletiek in ons land verlegd. Maar toch heeft ze een typisch Vlaams kantje. Kan ze ooit outdoor een WK-medaille of zelfs een olympische medaille halen? Een hardnekkige groep kenners denkt van wel: maar dan niet op de spurtnummers die ze nu beoefent, wél op de 400 meter. Gevaert ziet zo'n overstap niet zitten: "Zolang ik progressie maak op de spurt, denk ik er niet aan. Ik ga niet zomaar alles opgeven." Kenners denken dat Gevaert het karakter mist om de sprong naar de 400 meter te wagen. Staat ze dus liever op nummer een in Tien om te zien dan te streven naar het allerhoogste?

2Joeri Jansen (1.500m)

Het complex van Helmut Lotti

Joeri Jansen heeft wat weg van de jonge Helmut Lotti. Een jongensachtige rocker met een complex. Lotti droomde van Elvis, Jansen heette de nieuwe Ivo Van Damme te zijn. Maar het Belgische record (uit 1976) van Van Damme heeft Jansen nooit kunnen bedreigen. Ook een EK- of WK-finale was hem nog niet gegund. Daarom gooit Jansen het dit jaar over een andere boeg. Bye bye 800 meter, welkom 1.500 meter. Zondag tijdens de Flanders Indoormeeting in Gent doet hij bij zijn eerste wedstrijd over 1.500 meter meteen een gooi naar het Belgisch record van Christophe Impens. Jansen is extra gemotiveerd want ondanks zijn aandringen krijgt hij géén startgeld van organisator... Christophe Impens.

Op de 1.500 meter heeft hij 50 procent meer kans om ooit een EK- of WK-finale te lopen (de 1.500 meter laat twaalf finalisten toe tegenover maar acht bij de 800 meter) maar wellicht moet Jansen 2005 toch als een overgangsjaar beschouwen.

3Tia Hellebaut (meerkamp/hoogspringen)

Veelzijdig als Barbara Dex

Wat doe je als je niet in één vakje bent te stoppen? Als je zoals Barbara Dex zowel ballads kunt zingen voor Eurosong als kunt rocken voor De laatste show? Meerkampster Tia Hellebaut, die past voor Flanders Indoor, heeft ook de gave van de veelzijdigheid. Hellebaut was vorig jaar net niet goed genoeg om in die discipline naar Athene te mogen afreizen maar op haar sterkste nummer (het hoogspringen) dwong ze wel een selectie af. Hellebaut haalde de finale, maar raakte niet hoger dan 1m85.

Wat wordt het in 2005? Zet ze de zevenkamp uit haar hoofd en richt ze zich volledig op het hoogspringen? Neen, een zevenkampster ben je voor het leven. Liever plezier beleven aan vele muziekjes dan het nastreven van succes met één hit, is het devies van Hellebaut.

4Cédric Van Branteghem (400m)

De grote mond van Raymond

"Je veux l'amour", zingt Raymond van het Groenewoud en die drang naar liefde en aandacht is ook sterk ontwikkeld bij Cédric Van Branteghem. Niemand van de Belgische atleten staat de pers zo graag en goed te woord, niemand geniet zo van een stadion vol toeschouwers, het lopen tegen sterke tegenstanders. De Olympische Spelen halen was een jongensdroom van Van Branteghem en dat is hem vorig jaar gelukt, maar hij ging er roemloos uit in de halve finale. Zichzelf hoge doelen stellen is een bijzonder on-Belgisch trekje van de flamboyante Gentenaar. Met die attitude dwingt hij tegelijkertijd bewondering en afgunst af. "Maar ik kan op mijn gezicht gaan", zegt hij zelf.

Wat brengt 2005? Een kwetsuur houdt hem aan de kant van de indoorbanen. Te lang mag het van de ene naar de andere kleine blessure sukkelen natuurlijk niet duren. Van Branteghem droomt opnieuw van een WK-finale, maar er gewoon raken lijkt nu al een stevige opdracht.

5Ouedraogo (200m, 4x100m)

Het talent van Sandrine

Sandrine heeft klasse en bakken talent. Maar Idool 2004 werd ze niet. Als er één atleet een vergelijkbaar talent heeft dan is het Elodie Ouedraogo (24) wel. Het zwarte sprintmaatje van Kim Gevaert begon haar carrière als hordensprintster en intussen is de 200 meter vlak haar sterkste nummer geworden. Dit jaar zou ze door de magische 23-secondengrens moeten kunnen breken. Dan komt ze op het niveau dat Gevaert eind 2001 (toen 23) bereikte. "Haar grote toekomst ligt nochtans niet op de 200 meter", zegt coach Rudi Diels: "Ik zou ze graag de overstap naar de 400 meter horden zien maken. Dat kan ze. De jaren hordentraining krijg je er niet meer uit. Ze moet alleen de angst naar de langere afstand overwinnen."

Dit jaar zal dat nog niet gebeuren. Ouedraogo is een steunpilaar van het aflossingsteam.

6Hans Janssens (veldlopen, 5.000m)

Danny Fabry met een beat

Normaal had hier Tom Van Hooste moeten staan. Maar wat is er met hem aan de hand? Wint Hans Janssens de Crosscup? Verslaat hij Van Hooste ook op het Belgisch kampioenschap? Het kan. Hans Janssens heette in 1999 een zeer grote belofte: hij werd Europees kampioen op de 10.000 meter en in het veldlopen. Maar als senior en prof bakte hij er niet zoveel van. En nu staat de boomlange Duffelaar er plots. Hij lijkt een atleet van de oude stempel die het niveau van de plaatjes van Danny Fabry niet overstijgt. Maar dat is slechts schijn: Janssens kan maniakaal en modern met zijn vak bezig zijn. Slapen in een lagedrukkamer is hem niet vreemd. Steekt hij vanaf dit jaar een steviger ritme in zijn carrière?

7Marleen Renders (marathon)

De Vlaamse Edith Piaf

Bestaat er een dame die Vlaamse blues zingt? Kennen wij een Vlaamse Edith Piaf of Billie Holiday? Lilliane St. Pierre? Zwijg, Marleen Renders verdient beter. Renders heeft een mooie maar tragische carrière opgebouwd. Haar records op 10.000 meter en marathon zijn sterk. "Volgens de Hongaarse tabel zijn die chrono's beter dan wat Kim Gevaert op de spurt uitvoert", zegt ze zelf. In die uitspraak klinkt natuurlijk ook verbittering.

Door blessures haalde ze niet het verwachte resultaat uit haar carrière. Op dit moment revalideert Renders van haar laatste operatie. Het herstel gaat de goede richting uit maar bijvoorbeeld zeggen dat ze in april klaar is voor een voorjaarsmarathon durft ze niet. Dat ze dit jaar nog eens start in een grote marathon zou mooi zijn. Om dan te stoppen met het gevoel van 'Je ne regrette rien'.

8Jo Van Daele (discuswerpen)

Sergio met élégance

Hij is groot en sterk, maar heeft het karakter van een teddybeer. Sergio? Neen, zo'n grote mond zet Jo Van Daele nooit op. En daarbij: discuswerpen is niet alleen krachtpatserij, het is ook sierlijk als ballet. Van Daele lijkt ongeveer de enige atleet in België te zijn die deze 'klassieke' discipline levendig houdt, daarom alleen al verdient hij het om in deze toptien te staan. Bijna bij elk groot kampioenschap was hij op de afspraak maar Athene haalde hij niet. "De olympische limiet was veel te streng", was zijn niet onterechte verklaring.

Gaat hij naar Helsinki? Daarvoor moet hij de discus 65 meter ver gooien. Ietsje verder dan zijn Belgisch record (64m24) en dat dateert al van 2001.

9Veerle Dejaeghere (veldlopen, 1.500m)

K3 voor volwassenen

Veerle Dejaeghere heeft één topmoment in haar carrière: op de Spelen van 2000 haalde ze bijna de finale van de 1.500 meter. Om in Sydney te kunnen lopen moest Dejaeghere onbetaald verlof nemen in het onderwijs. Kinderen in de klas en atletiekliefhebbers hielden van Dejaeghere: K3 op spikes! En dan werd ze prof: eerst bij Bloso, nu bij Atletiek Vlaanderen. En nooit maakte ze haar belofte van 2000 meer waar. Dit jaar zal Dejaeghere moeten vechten om haar plaatsje in deze toptien te vrijwaren. Afgelopen seizoen raakte ze niet meer in Athene, als ze in 2005 ook Helsinki mist, dan is ze definitief op haar retour. Aan K3 komt ook ooit een eind.

10 Stijn Stroobants (hoogspringen)

Spring, zonder de fans

Kim Gevaert denkt alleen nog maar aan kinderen: op iemand met haar sportgenen is het dus nog vele jaren wachten. Maar moeten we wanhopen over de toekomst van de atletiek in dit land? Kandidaat-topsportmanager Patrick Stevens denkt van wel: "Ik hou mijn hart vast voor de volgende Spelen." Het is niet altijd opportuun om een jonge atleet met het predikaat 'belofte' of 'hoop van de natie' te beladen. De makkelijkste weg om de top te bereiken is in een discipline waar nauwelijks interesse voor bestaat. Na de succesperiode met Eddy Annys (al lang geleden) is het hoogspringen bij de mannen een dode akker. Stijn Stroobants wil daar opnieuw leven in brengen. Hij kan rustig streven naar de roem van Spring, zonder horden fans die op zijn vingers kijken. Stroobants droomt hoog: van een olympische finale.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234