Zaterdag 31/10/2020

Tien jaar Cinema ZED in zeven opmerkelijke films

De Leuvense alternatieve bioscoop Cinema ZED bestaat tien jaar. Tien jaar van vechten en groeien, tien jaar vol films die net dat tikje anders zijn. Om de verjaardag te vieren, brengt het filmhuis het fotoboek 10 x 10 favorieten uit 10 jaar ZED uit. Daaruit selecteerden wij de zeven films die u moet (terug)gezien hebben.

Lucía y el sexo

Moet u (terug)zien, want de film was dé arthousehit van 2002. Regisseur Julio Medem schuwde de expliciete seks niet - het cinematografisch understatement van 2002 - maar maakte van het wonderlijke verhaal van de beeldschone serveerster Lucía - een verhaal als een erotische puzzel - ook een cinefiele natte droom. Lucía vlucht naar een idyllisch eiland in de Middellandse Zee om er haar verdwenen vriend, een schrijver, te vergeten. Ter plaatse echter doet ze een paar vreemde ontdekkingen. De sfeer is zomers, sensueel en sprookjesachtig, de scenografie kleurrijk en elegant.

This Way of Life

Moet u (terug)zien, want de documentaire was een overdonderend succes op het festival Docville. Dit intiem portret van het gezin Karena, dat er bewust voor kiest midden in de ongerepte natuur van Nieuw-Zeeland te wonen, voelt zowel persoonlijk als maatschappelijk geëngageerd aan, een zeldzame combinatie. Burstyn brengt het consequente kiezen voor een alternatieve levensstijl van vader Peter en zijn gezinsleden zo poëtisch in beeld, dat de film zelfs de grootste criticaster het zwijgen oplegt. In onze drukke maatschappij raakt hij duidelijk een gevoelige snaar.

Cidade de deus

Moet u (terug)zien, want de film is net zo kleurrijk en energetisch als Brazilië zelf. Of: hoe wereldcinema ook de hele wereld kan beroeren. De film kreeg zijn plek in tal van polls en lijstjes - van 'de beste film van 2002' tot zelfs 'de beste actiefilm aller tijden'. In het zog van Busca-Pé, een arme zwarte jongen die het als fotograaf wil maken, groeit dit 'Leven zoals het is: favela'uit tot een filmische samba. Wat niet betekent dat het zinloos geweld dat je als kijker tegelijk in de maag gesplitst krijgt, niet nazindert. De film maakte videoclipregisseur Meirelles in één klap beroemd. Terecht.

Songs from the Second Floor

Moet u (terug)zien, want in 45 tableaus toont de Zweed Roy Andersson u de mensheid in al haar absurditeit. In een naamloze stad lijkt alles in elkaar te storten. De bewoners worden gegijzeld door hun angsten en vluchten in bizarre religieuze rituelen. Karl, een meubelverkoper op leeftijd, steekt zijn winkel in brand en gaat in de handel in kruisbeelden. Andersson werkte liefst 25 jaar aan deze film. Het legde hem gelukkig geen windeieren. Met zijn even absurd als maatschappelijk geëngageerd werkstuk - een aaneenschakeling van stilistisch superieure beelden - won hij onder meer de juryprijs op het Filmfestival van Cannes.

Les barons

Moet u (terug)zien, want deze film laat zich als een uitgestrekte middelvinger bekijken. Een fuck you aan al die mensen die denken dat Molenbeek een oord des verderfs is. Een fuck you ook aan al diegenen die uit politieke correctheid blind zijn voor elk probleem dat met allochtonen te maken heeft. De komedie van Ben Yadir Nabil vertelt het verhaal van drie Marokkaanse 'baronnen', jongens die zo lang mogelijk zo weinig mogelijk willen doen. Behalve dan Hassan. Hij droomt van een carrière als stand-upcomedian. Les barons was drie jaar terug een onverwachte hit en was na De helaasheid der dingen de best scorende Belgische film van 2009.

Princess

Moet u (terug)zien, want camp is tof. De ZED-ploeg ontdekte in een stoffige lade van het Leuvense Vlaamse Filmmuseum foto's en posters van deze vergeten film uit 1969 en zag er meteen een culthit in. Niet moeilijk, want de film doet aan als een soort Vlaamse BarbarellameetsJames Bond. Bovendien maakt Herman Van Veen voor het eerst zijn opwachting. Hij speelt een freelancefotograaf die samen met een vriend, een mislukt schrijver, een fotoroman wil maken vol seks en geweld. Voor de hoofdrol denk hij aan Margie, de hostess op London Airport die hij even daarvoor leerde kennen.

Carlo

Moet u (terug)zien, wantzeven jaar voor Rundskop, bombardeerde deze kortfilm Michaël R. Roskam al tot grote belofte van de Vlaamse cinema. Nu de belofte helemaal is uitgekomen, blijft ook de kortfilm overeind. Die draait om Carlo, een jonge man die in een slachthuis werkt en op een dag zijn neef moet vervangen bij het voetbal. Alleen wordt hij door de verkeerde wagen opgepikt en komt hij in een bijzonder vreemde situatie terecht. Op het Kortfilmfestival van Leuven sleepte Roskam met dit meesterlijk uitgekiende werkstukje de prijs van het publiek in de wacht.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234