Vrijdag 04/12/2020

concertrecensie

Thurston Moore brengt Werchter in hogere staat van bewustzijn

Thurston Moore op Rock Werchter.Beeld Bas Bogaerts

Het beeld: Thurston Moore met de benen gespreid, het hoofd omhoog, de ogen gesloten. Het geluid: hels kabaal, hemels lawaai. Het publiek: collectief in een hogere staat van rock-’n-rollbewustzijn.

Een song ‘Cease Fire’ noemen, in de tekst wapengeweld afzweren, maar tegelijk Black Sabbath-salvo’s en punkkogels afvuren? Klassiek Thurston Moore-grapje. Net als zijn voorstelling van de band: “we are Rock N Roll Consciousness” – het is de titel van zijn nieuwste plaat én de mentale toestand die hij tegenwoordig nastreeft. Daarom droeg hij een song op aan ‘Aphrodite’, nam hij afscheid met “peace and love” en zaten al zijn songs in Werchter vol spirituele verwijzingen als “free love, free love, can’t you see there’s God above”.

Dus ja, Thurston Moore gaf de innerlijke hippie die al jaren in hem sluimert vrij baan. ‘Speak to the Wild’ en ‘Aphrodite’ duurden elk een minuut of tien, net zo lang tot de gitaarhalzen van Moore en James Sedwards richting kosmos wezen. Die Sedwards was trouwens de man die maakte dat je het uit duizenden herkenbare gitaargeluid van Moore nooit verwarde met zijn oude band Sonic Youth: in ‘Turn on’ en ‘Smoke of Dreams’ voegde hij aan Moores experimentele uithalen een lyrische toon toe die fans van The War On Drugs vast niet koud liet.

Toch is hij ook een punker gebleven. Zoals hij stond te springen tijdens dat noisestuk in ‘Aphrodite’, zo stellen wij ons Thurston de tiener voor, die ergens in de jaren zeventig voor het eerst The Stooges en Ramones draaide op zijn slaapkamer en zijn brein voelde ontploffen.

Beeld Bas Bogaerts

Bepalend voor de punkrand van zijn huidige band is Deb Googe, die bast bij My Bloody Valentine en bij Moore afwisselde tussen zompig ploegen en luchtig bubbelen op haar vier snaren. Was zij het die ineens een bak hemelse noise over ‘Cusp’ kieperde en van de hele Barn een stelletje “vibration lovers” maakte?

Aan het eind raakten de paardenstaart en de mohawk van Moore met elkaar vervlochten in ‘Exalted’. Die onaards mooie song trok zich langzaam op gang met kringelende gitaartjes en subtiele krautrockroffels, schakelde bruusk over op doomerige Sabbath-sloophamers en jachtige punkriffs, en viel uiteindelijk weer stil in teder gestreelde snaren en de gedempte drums van Steve Shelley – het was alsof je prachtige ijskristallen voor je ogen zag vervluchtigen.

Beeld Bas Bogaerts

“The king has come to join the band”, hoorden we tijdens ‘Speak to the Wild’. Band en heerser in kwestie? Thurston Moore Group. 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234