Donderdag 15/04/2021

Thomas Dekker: 'Mijn probleem is dat ik heel veel ambitie heb'

Thomas Dekker is Neerlands hoop in wielerland, zeker nu boegbeeld Michael Boogerd zijn afscheid aangekondigd heeft. Dekker is jong, getalenteerd en goodlooking. Hij heeft vooral een grote mond en genoeg lef om in het Italiaanse Lucca te gaan wonen om te trainen met de beruchte preparatore Luigi Cecchini. 'We trainen samen. En voor de rest zijn er hele goeie doktoren bij Rabobank.'

Door Sven Spoormakers

Je bent nog piepjong en toch verhuisde je zonder blikken of blozen naar Italië om er bij Luigi Cecchini te gaan wonen. En laat dat nu net een van de meest omstreden figuren uit het moderne wielrennen zijn.

Thomas Dekker: "In 2005 ben ik voor het eerst naar Cecchini gegaan. Ik heb de auto genomen en ben naar Italië gereden. We hebben wat gepraat en tests gedaan. En daarna heb ik drie maanden in een hotel gewoond. Dat heeft hij ook gezien, dat ik er zoveel voor over heb om mijn doelen te bereiken. Omdat ik het hoogste nastreef in het wielrennen moest ik sowieso weg uit Nederland. Probeer er maar eens twintig minuten bergop te trainen. En omdat Cecchini bekend staat als een van de beste wielertrainers van de wereld, vond ik het een hele uitdaging om met hem te werken. Intussen hebben we een hele goeie band opgebouwd en is hij zo'n beetje familie geworden."

Bij QuickStep zijn ze er keihard in: wie met Cecchini werkt, of met de al even omstreden dokter Ferrari, komt er bij hen niet meer in. Rabobank is er blijkbaar soepeler in.

"Paolo Bettini heeft in het begin van zijn carrière ook met Cecchini gewerkt. En Remmert Wielinga, die vorig jaar nog bij QuickStep reed, werkt nu ook met Cecchini. Ik vind dat een overtrokken reactie."

"Met de Rabobank heb ik het er ook over gehad, want er wordt inderdaad heel veel over Cecchini geschreven dat nogal aangebrand is. Ik werk enkel met hem op trainingstechnisch gebied. Kijk, die man is nu 63 jaar. Hij heeft alles gezien en alles meegemaakt. En de tijden zijn ook veranderd. In de jaren negentig was het wielrennen gewoon anders. Cecchini ziet het talent in mij en zegt me dat ik met hard werken en er veel voor doen ver kan geraken. Ik heb er nooit bij nagedacht, dat er dopingverhalen over hem verteld worden. In het begin ben ik er hard op aangepakt. Maar ik ben er altijd eerlijk in geweest, over wat ik bij Cecchini doe. We trainen samen en voor de rest zijn er hele goeie dokteren bij de Rabobank."

Wat maakt van Cecchini dan zo'n goeie trainer?

"Vroeger reed ik urenlang achter mijn vader op de scooter. Dat doet Luigi nu. Bovendien heeft hij op zijn scooter ook een SRM (een geavanceerde trainingscomputer op de fiets, SSL), zodat hij tijdens de training al ziet wat ik voor prestatie lever. Dan analyseren we het 's avonds en stellen we de trainingen bij. Hij heeft zoveel informatie over vroeger, kan vergelijken met zoveel renners. Dat is zijn grote kracht."

"Hij leert me ook het belang van rust. Want vroeger deed ik te veel. Ook daar is het wielrennen in veranderd: vroeger bléven ze gewoon rijden. Dat kan nu niet meer."

Staan de zenuwen intussen op springen voor de Amstel Gold Race? Dat is de koers die de enige Nederlandse topformatie nooit mág verliezen nooit won, op Michael Boogerd in 1999 en Erik Dekker in 2001 na.

"Dat klopt, maar het is ook verdomd moeilijk om een koers te winnen. Kijk, jullie hebben Tom Boonen in Vlaanderen. Hij heeft een geweldige eindsprint in de benen. Dat helpt, natuurlijk. Maar kijk eens naar de Rabobank in de afgelopen tien jaar: Michael Boogerd en Erik Dekker hebben 'm gewonnen. En Boogerd heeft dan nog eens zeven keer bij de eerste drie gereden. Dat is toch niet zo slecht?"

Jullie pakten het vorig jaar nogal vreemd aan door als gekken op kop te gaan rijden. Daar kregen jullie achteraf bakken kritiek voor. Ook al omdat uiteindelijk Fränk Schleck won en niet Michael Boogerd.

"Michael kan goed wringen, maar is vaak nerveus. Ik kan helemaal niet zo goed wringen in een peloton. Oscar (Freire, SSL) heeft de Amstel Gold Race al een paar keer gereden en kent het parcours wel ongeveer, maar al dat draaien en keren kún je gewoon niet onthouden als je niet met de streek bekend bent. Als we dan met de ploeg op kop rijden, blijft Michael rustig en dat scheelt zoveel energie. Ik hoef niet te wringen. En Oscar ziet perfect wat er zit aan te komen. Da's toch veel makkelijker koersen zo?"

"Er zijn weinig andere opties. De koersen in Nederland zijn dun gezaaid, we hebben een Nederlandse sponsor en we zijn Nederlanders. Dus kun je altijd een trapje extra in de Amstel."

En nu stopt Boogerd. Jullie moeten weer aan de bak om hem eindelijk nog een Amstel te helpen winnen.

"Ik zal Michael zeker bijstaan als het kan. Maar ik hoop dat ik een beetje kan profiteren en in de finale kan komen. Vorig jaar werd ik negentiende en zat ik op de Keutenberg maar vijf, zes seconden achter de eersten terwijl ik toch al een paar keer hard op de kop gereden had. Ik hoop dat we dit jaar een mannetje extra hebben voor dat werk en dat ik wel mee kan zitten."

Was je verrast door zijn beslissing?

"Neen. Ik was er al een paar weken van op de hoogte dat Michael na dit seizoen zal stoppen. Ik kan zijn keuze goed begrijpen. Er is een tijd van komen en gaan. Hij wil afscheid nemen op een waardig moment, waardoor hij zelf tot in de laatste wedstrijden blijft meestrijden om te winnen. Voor die keuze heb ik alle respect, want ik heb genoeg renners gezien die net een jaartje te lang zijn doorgegaan. Maar voor de ploeg zal het een enorme aderlating zijn. Boogerds plek is niet op te vullen. Er zijn nauwelijks renners die tien jaar lang constant op het hoogste niveau presteren. Op al zijn afspraken stond Michael er gewoonweg en zorgde hij met zijn aanvallende koerswijze voor spektakel."

De druk op jou is al enorm, en zonder Boogerd zal die alleen maar toenemen, volgend jaar.

"Hoe graag ik of het publiek het ook zou willen, ik zal nooit een tweede Michael Boogerd worden. Al hoop ik zijn positie wel een beetje in te nemen. De wedstrijden waarin hij goed presteerde, liggen mij immers ook. En die zullen de komende jaren ook mijn hoofddoelen zijn. De druk die de buitenwereld me oplegt, zal niet groter zijn dan de druk die ik mezelf opleg."

"Het probleem in Nederland is dat er één grote ploeg is en een aantal jonge talenten, maar dat het toch altijd de oudere coureurs waren die op het hoogste niveau presteerden. En toen kwam ik erbij, met mijn zege in Tirreno-Adriatico. En sindsdien valt het gelijk op als het met mij wat minder gaat. Dan heeft iedereen een mening over mij en vraagt iedereen zich af of het met die Thomas Dekker nog wel goed zal komen. Maar ze vergeten dat ik nog altijd maar 22 ben. Voor mijn gevoel zal het er in de toekomst wel uitkomen. Ik heb alle vertrouwen en alle tijd. Maar mijn probleem is dat ik heel veel ambitie heb. En ik spreek graag mijn mening uit. Dat schept allemaal verwachtingen. En dan lezen de mensen dat ik in de Ronde van Baskenland afgestapt ben omdat ik een blessure aan mijn heup heb. Dan zijn ze er allemaal weer met hun meninkjes."

Heb je meer geduld met jezelf dan dat Nederland met jou heeft?

"Ik heb altijd heel weinig geduld gehad. Bij de junioren won ik veel koersen. Bij de beloften ook. En in mijn eerste jaar bij de profs won ik gelijk mooie koersen. Dan heb je geen geduld. Ik wil steeds verder. En daar moet ik wel eens op letten. Luigi zegt het ook, dat de meeste grote koersen gewonnen worden door oudere coureurs en niet door broekies van 22."

"Dat is moeilijk, want ik train hard en dan wil je het liefst resultaten. De afgelopen week was voor mij helemaal niet makkelijk. Vrijdag kwam ik terug uit het Baskenland, de hele dag reizen en dan kwam ik thuis en moest ik nog 180 km met de auto naar de osteopaat om mijn blessure te laten behandelen. Zaterdag hield ik nog rust, maar zondag trainde ik alweer 4,5 uur achter de scooter. En na drie uur was het probleem weer gewoon terug. Dan kon ik maandag weer niet trainen en moest ik het weer laten behandelen. Een week rust houden kón gewoon niet, want mijn klassiekers komen eraan. Ik heb wel goeie benen, en woensdag voelde ik me beter, maar ik blijf onzeker. Er zullen nog genoeg Amstel Gold Races volgen, maar ik wil nú al in de top tien."

Laat jij onzekerheid bij jezelf toe?

"Als het wat minder gaat, lig je 's avonds in bed toch te piekeren. Dan bel ik mijn vader en die zegt dan dat het allemaal weer goed komt. Ik wil die twijfels helemaal niet. En als ze er zijn, moeten ze zo snel mogelijk uit mijn kop."

Patrick Lefevere zei onlangs dat er een nieuw fenomeen ontstaat bij jonge renners: faalangst. 'Ze zouden hun leven geven om bij ons in de ploeg te komen, en zodra ze er zijn blokkeren ze volledig. Dan sturen we ze naar een psycholoog.' Heb jij faalangst?

"Dat is bij mij toch niet het geval. Ik heb nooit faalangst gehad. De afgelopen weken speelde er een lichamelijk ongemak op. Daardoor ga ik niet aan mezelf twijfelen. Ik ben alleen niet zeker dat het allemaal wel zo perfect zal lopen zondag als ik zelf zou willen."

"Kijk, ik kom uit Noord-Holland. Bij ons moet het allemaal heel nuchter. 'Doe maar gewoon', zeggen de mensen er. Als je wielrenner bent, word je er niet verheerlijkt zoals in België. Dat helpt om de dingen die op je afkomen realistisch te bekijken. En als je van bij de junioren veel wint, en medailles pakt op wereldkampioenschappen en je gelijk bij de profs koersen wint, krijg je vanzelf genoeg vertrouwen in jezelf."

Over een paar jaar zul je voor de keuze geplaatst worden: ronderenner of klassiekerspecialist. Welke richting kies je, een carrière als die van Zoetemelk of zoals van Raas?

"Ik zou me niet alleen kunnen fixeren op de Tour. Misschien wil ik ooit eens één jaar alles op de Tour zetten. Maar de klassiekers in het voorjaar vind ik veel te mooi om te laten liggen. Maar het is te combineren, geloof ik. Tegenwoordig toch."

De druk die de buitenwereld me oplegt, zal niet groter zijn dan de druk die ik mezelf opleg

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234