Zondag 07/03/2021

Therapie

Zo stond het in de eindejaarsvraagjes in deze column, tien maanden geleden. Wie wordt wat toegewenst voor 2003?

- Marc Herremans: Alii Drive halen.

- Mijzelf: een vlotte beklimming van de Mont Ventoux (en een veilige afdaling).

Ik woon al de hele week op Alii Drive, de laatste kromme lijn langs de Pacific naar de aankomst van de Ironman. Ik ben bij Marc Herremans thuis geweest, boven in de lavaheuvels. Ik heb Marc Herremans zien zwemmen. Ontbijt en avondeten neem ik samen met zijn coach en mentor Paul Van den Bosch en met de VRT-collega's Dirk Gerlo en Kris Meertens, die tot zijn vriendenkring mogen worden gerekend.

Schroom overvalt mij in dit vak nog maar zelden, maar met Herremans voelde ik mij in de eerste plaats een voyeur, al helemaal met dat fototoestel op mijn buik. Marc wordt uit de auto geholpen. Klikklikklik. Marc lacht naar de camera. Ik lach terug en vergeet de klikklikklik. Marc wordt te water gelaten. Mooi beeld: klikklikklik. We gaan naar huis. Marc speelt pingpong. Klikklikklik. Speelt scheidsrechter als Paul Van den Bosch in de rolstoel om ter snelst bergop wheelt. Klikklikklik. Marc staat in zijn stap-apparaat en wordt door zijn vrouw gezoend. Ik wend mij af. Ik ben geen echte fotograaf. Ik zal met plezier straks de beelden op een cd-rom branden en ze aan zijn stichting schenken.

Ook het journalist zijn gaat mij ineens heel wat minder af. Ik heb de minidisc-recorder aan staan, maar ik kom slecht uit mijn vragen. Gelukkig volgt op elke voorzet een goeie repliek die alweer de volgende vraag bevat, en zo kabbelt het gesprek toch verder. Ik heb niet het minste besef of het interessant is, want ik kijk naar zijn voorlopig levenloze benen en meer nog naar zijn knieën. Hij heeft mij zopas, out of the blue, verteld dat hij die knieën zou moeten laten weghalen als hij aan gehandicaptentopsport in een rolstoel zou willen doen. Dat wil hij niet. Zonder knieschijven een betere aerodynamica, maar het is tegelijk een capitulatie want dan kun je echt nooit meer lopen. Ik knik. "En zoals je weet wil ik maar één ding: weer kunnen lopen."

Het gesprek komt uit op Superman Christopher Reeve waar hij twee weken geleden op bezoek was. Die is van zijn nek tot aan zijn tenen verlamd. Hij krijgt een krop in de keel als hij zegt hoeveel dat bezoek voor hem betekende. Aan het eind van het gesprek komen we weer bij Reeve uit. Die heeft hem bezworen Alii Drive te halen. "Als ik een slecht moment heb", zegt Marc Herremans, "dan denk ik aan Reeve en dan weet ik dat ik er beter aan toe ben dan hij."

Ik slik. Het gesprek stokt. Ik vertel hem dat ik er net zo over denk als ik hem met mijzelf vergelijk. Hij vat het even niet. Ik kom met mijn verhaal dat ik al zo lang had willen vertellen: dat ik mijn doel voor 2003 - de Ventoux - niet heb gehaald, dat ik op 10 mei met de fiets ben gevallen. Dat ik bij die val mijn nek heb gebroken. Even is er verwarring aan de andere kant van de tafel. "C6, facetgewricht, geen verplaatsing. Het geluk dat jij niet had, heb ik wel gehad."

Ik zeg hem dat ik besef dat ik dit beter niet had gezegd, maar dat ik het absoluut kwijt moest als een soort boetedoening. Waarna ik ook opbiecht dat ik ooit op Lanzarote als een soort ramptoerist naar de plaats van zijn ongeluk ben gefietst. Hij lacht en zegt: "Tegen mij kun je alles zeggen. Heb je wat overgehouden aan die val?" Neen, zeg ik verontschuldigend, alleen de eerste dagen wat verlammingsverschijnselen links. Drie weken later stond ik alweer op een loopband en liep ik al met een snelheid van tien kilometer per uur. Hij schrikt en zegt dat ik geluk heb gehad. "Ik heb veel aan jou gedacht, zeker toen ik eind juli weer viel", zeg ik. "Handstand overslag met 35 per uur, onderweg kopstand en ruglanding op het beton: sleutelbeen gebroken en ge-kneusde ribben. Veel pijn gehad."

Wat een lapsus om tegen een verlamde over pijn te beginnen, maar hij lacht beleefd en zegt: "Je hebt zelfs twee keer geluk gehad." Als een patiënt die bij zijn therapeut zijn hart heeft gelucht, zo bedank ik hem voor het gesprek. Tussen 12 en 13 uur hard labeur, alles met de armen, zal het Marc Herremans kosten om Alii Drive te halen. Hij denkt dat hij dan een traantje zal laten. Zorg jij nu maar dat je mooi over de meet komt en laat die tranen maar achterwege, zei een vriend van de week, wij zullen wel bleiten in jouw plaats. En ik zal voor één keer blij zijn dat ik het fototoestel heb om mij achter te verstoppen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234