Woensdag 16/06/2021

Theaterl

l

undefined

Cloaca, een toneelstuk van de Nederlandse Maria Goos, heeft sinds zijn première zeven jaar geleden zowat de hele wereld aangedaan. Dit well-made play, een mooi ineengezette mozaïek over vier mannen in volle midlifecrisis, speelde van Londen (in een regie van Kevin Spacey bij het Old Vic Theatre) tot Rio, en nu dus ook in Turnhout.Het Gevolg maakte er ongecompliceerd theater voor een breed publiek van. Vernieuwing en interpretatie stonden niet bovenaan op het prioriteitenlijstje bij deze productie en dat hoeft ook niet. In Cloaca wordt behoorlijk en soms meer dan behoorlijk gespeeld, maar op het einde blijkt dat niet meer voldoende.Het lot brengt vier mannen, oude studievrienden met als strijdkreet ‘Cloaca’, weer bijeen. “Oh la la la”, klinkt Arno, maar hun levens zijn bij lange niet zo magnifique als het lijkt. Ze praten vooral langs elkaar heen, begaan met hun eigen stukke dromen.De eerste is een overspelige politicus met ministerambities (Rudy Morren), de tweede een ex-advocaat met een cokeverslaving (Hans Van Cauwenberghe), de derde een theaterregisseur die het bed is ingedoken met de dochter van de eerste (Ludo Hoogmartens). Ze treffen elkaar in het appartement van de vierde: Eddie (Michael Pas), een homo met een luizenambtenarenjob. Elk jaar heeft hij van zijn overste voor zijn verjaardag een schilderij uit het ‘nuldepot’ mogen kiezen, maar nu die kunstwerken waardevol blijken moet hij ze teruggeven. Met dat gegeven leunt Cloaca dicht aan tegen een In de gloria-gegeven, maar op het theater wordt zoiets natuurlijk theater - en wordt schrijnend algauw karikaturaal zielig.

Downs, ups en downs

Het is op die dunne grens dat de acteurs balanceren. In een bijeengeharkt decor (L-vormige blokken sofa, een eenzame frigo vol bier en een keukentafel verbeelden een loft) beginnen de mannen wat schoorvoetend aan hun spel, twijfelend hoe theatraal en AN’erig of toch maar naturel ze zullen gaan. Naarmate het plot indikt, slagen ze erin te boeien. Vooral Rudy Morren en de confrontatie met een Russische callgirl (bijrolletje van Karlijn Sileghem) ontroeren. Opmerkelijk is dat regisseur Ignace Cornelissen Sileghem alleen Russisch laat spreken. Het is pas de vertaling in de tekstbrochure achteraf die ons haar verhaal doet kennen, maar toch is haar leed voelbaar op de scène.De snellere ritmering (met ‘Lapdance’ van N.E.R.D als sound) ten spijt verliest het tweeënhalf uur durende stuk naar het einde toe zijn vaart en voel je de acteurs snakken naar een slot. Het maakt Cloaca tot een voorstelling met kleine golfslagjes van downs, ups en downs. Vermakelijk met af en toe een klein beetje venijn, maar echt gevaarlijk wordt het nooit. (LiLa)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234