Vrijdag 30/10/2020

Pukkelpop

The Soft Moon: geen franjes, geen respijt, geen genade

The Soft Moon.Beeld Harry Heuts

De luidste groep van Pukkelpop 2015 was Hudson Mohawke, en daar gaat niemand over. Wat niet wil zeggen dat The Soft Moon niet kon probéren.

The Soft Moon wist overigens van horen zeggen dat zomerfestivals een zonnige belevenis horen te zijn, waarbij vreemden elkaar op de mond zoenen en melancholie op de passagiersstoel van mama's auto blijft. 'Fuck that!' dachten ze daarover, waarop top-Soft Mooner Luis Vasquez de terpentijn bovenhaalde om die over je gelukkigste jeugdherinneringen te smeren. Wist je dat we vroeg of laat allemaal doodgaan, en dat we altijd alléén sterven?

De muzikale stamboom van The Soft Moon heeft z'n wortels in de jaren 80, met Joy Division, The Cure en Suicide. Klankpaletten waarvan Vasquez vond: 'Te kleurrijk.' Dus ging hij er nog eens over met de zwarte borstel. Het is 'm niet om revivalisme te doen, nochtans. Hij verklankt alleen wat binnen in hem ligt, de arme dreumes. Je ziet het aan alles op podium: zijn gezicht en zijn lichaamstaal verraden dat Vasquez niet speelt voor de leut. Waarvoor dan wel? Hij móét, laten we het daarop houden.

The Soft Moon.Beeld Harry Heuts
The Soft Moon.Beeld Harry Heuts

Hij raasde door zijn set en dat was een zware dobber, zo na anderhalve dag zorgeloos rondhuppelen op de wei. Akkoord, 't was randje dansbaar - of toch dansbaar zoals sommige mensen new wave dansbaar noemen - maar zo venijnig, zo wrang. Brrr! 'Black', 'Desertion', 'Inward', 'Far', 'Want'... De songs die hij erdoor joeg lieten in titel noch uitvoering veel aan de verbeelding over. De simpele set-up (bas/gitaar/drums én synths) telde voor tien. Geen idee waar die synth ingeplugd was, maar hij gaf zwaar de indruk te marcheren op zeehondenwelpjestranen, niet op elektriciteit. Galmen, kraken en húílen dat-ie deed!

Denk aan de nieuwerwetse donkerte van Crystal Castles (zij visten in dezelfde periode), maar zonder de catharsis, zonder de ophitsende epiek, zonder de punky knipogen. The Soft Moon heeft geen franjes, geen respijt en geen genade; het bleef slagen regenen, ook lang na de KO. De kilheid, het totale gebrek aan empathie is afstompend, maar je voelt verdomme dat je iets méémaakt.

The Soft Moon: eigenlijk vreselijk voor op een festival en net dáárom zo fantastisch.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234