Donderdag 21/11/2019

The Roots strooien kwistig met liefdeszaad

The Roots is niet zomaar een hiphopband. Met steekjes naar soul, r&b, jazz en zelfs hardrock maakte de zevenkoppige band uit Philadelphia een ware jukejoint van het Rivierenhof.

The Roots, 30/7, Openluchttheater Rivierenhof Deurne.

Sla er de recensies van de concerten in het Openluchttheater even op na en u zal vaststellen dat woorden als 'idyllisch', 'feeëriek' en 'magisch' vaste prik zijn. Maar waar die adjectieven doorgaans vastgekoppeld worden aan dromerige americana of intieme singer-songwriters, had The Roots even goed alle troeven in huis om voor hun concert op maandagavond in het Rivierenhof met een mooi aureool bedacht te worden.

We hebben ondertussen al voldoende uitstekende hiphopshows achter de rug om het cliché dat zegt dat rappers live altijd tegenvallen, stellig van tafel te vegen. Nu had The Roots op dat gebied altijd al een streepje voor.

The Roots is een collectief van steengoede geschoolde muzikanten. Dat er een MC op de voorsteven staat, is louter een toeval.

Misschien profileerde The Roots zich in het Rivierenhof nog het meeste als een soort urban soulband. Drummer Questlove is een legende op zich en werkte samen met onder meer Amy Winehouse, Al Green en zelfs Iggy Pop en Little Richard. Dat hij wel eens de zwarte John Bonham wordt genoemd mocht maandag andermaal duidelijk zijn.

Voeg daar de funky gitaar van Captain Kirk Douglas, de jazzy bas van Mark Kelley, de tuba van Tuba Gooding Jr. en de soulvolle keys van Kamal Grey aan toe en je kreeg een magistraal swingende versie van Madlibs 'Shades Of Blue'. Hoewel het geheel jazzy klonk zou het een misdaad zijn om dit eerder willekeurig toonladders afwandelen als jazz te bestempelen, maar swingen deed het zonder ophouden.

Ze gingen trouwens nog veel breder. Met een peace-teken voor Chuck Brown en MC Black Thought die te pas en te onpas J Dilla namedropte. Of een eerbetoon aan MCA in de Beastie Boys-cover 'Paul Revere'. Een stukje 'Sweet Child O' Mine' van Guns N' Roses, zelfs. Of gewoon de riff van Gary Glitters 'Rock & Roll Part 2'. De absolute climax kwam er, uiteraard, met een aan dubbele snelheid opgevoerde versie van 'The Seed (2.0)', een nummer opgedragen aan de overdracht van liefdeszaad.

Maar The Roots maakte er vooral één gigantisch feest van. Zowel voor de toeschouwers als voor zichzelf, na afloop waren ze dan ook met geen stokken van het podium te krijgen. En voor wie dan nog geen genoeg had, was er ook nog eens de afterparty met alle bandleden in discotheek Magic.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234