Zondag 25/10/2020

Review

The Prodigy brengt punkparodie naar Paleis 12

Beeld Alex Vanhee

Alle afspraken rond wapenstilstand lapte The Prodigy doodleuk aan zijn laars. Woensdagavond werd Paleis 12 officieel uitgeroepen tot oorlogszone. Maar geen strijd zonder slachtoffers. De Britse warehouse-veteranen herleidden hun eigen songs tot kanonnenvoer.

"Are all my warriors here?" wilde Maxim weten. De boomlange MC en rapper polste gelukkig niet alléén bij de mensenzee waar massaal oplichtende gsm-schermpjes boven de hoofden dobberden. De master of ceremony had het vooral begrepen op het wild deinende middenplein. Daar beslisten de fans vanaf de eerste reptielachtige baslijn in 'Breathe' om Paleis 12 op te vatten als een strijdperk. Tegen een moshpit van spartelende ledematen, zwetende bovenlijven, crowdsurfers en fistpumpende warriors kon zelfs de zuurste criticaster achteraf weinig inbrengen: de klant wikte en beschikte, en besloot dat dit het meest spectaculaire feestje van het najaar was.

Het méést gewelddadig luide was dit alvast. Helm noch scherfvest boden bescherming tegen zoveel rondvliegend muzikaal shrapnel: de simplistische mantra's van Keith en Maxim schampten dan wel gemakkelijk af, maar de donderende breakbeats van Liam Howlett beukten onmeedogend door je borstkas.

Beeld Alex Vanhee

Beenhard, begraven

Maar toch wrong er iets. Beenhard, maar zonder noemenswaardige finesse struinde The Prodigy door zijn set. Natuurlijk is vragen om fijngevoeligheid bij The Prodigy net zo idioot als hopen dat de groep ooit een ontroerende ballad uit zijn machinerie plukt. Maar enige nuance in de set had een groot verschil kunnen maken. Letterlijk élke song probeerde krampachtig zijn voordeel te halen uit een agressieve punkrock-remix. In songs als 'Their Law' , 'Nasty' of 'Voodoo People' kwam die aanpak nog tot zijn recht, maar de ravage die The Prodigy aanrichtte in 'Diesel Power', 'Firestarter' of 'Smack My Bitch Up' was onnodig.

Eerlijk? De interventies met gitarist en drummer klonken vaak als een zootje. Vaak garandeerden ze enkel dat de Midden-Oosterse arrangementen, Arcade-game-effecten of giftige synthlijntjes hopeloos begraven raakten onder een log macho-geluid. Zonder wezenlijke variatie in de set en een galmende akoestiek in de geluidsbunker leek je ook doorlopend naar éénzelfde middelmatige punkgroep te luisteren.

Bovendien werden banale niemendalletjes als 'Rok-Weiler' of 'Het Your Fight On' in de setlist gesmokkeld, ten nadele van classics als 'No Good', 'Poison' of 'Everybody in the Place'. Zelfs een recente single als 'Ibiza' met Sleaford Mods bleef achterwege. Onbegrijpelijk.

Beeld Alex Vanhee

Power to the Bitch

Net zo jammer was dat het gevoel voor humor, dat de groep in zijn beginjaren hoog in het vaandel droeg, verweesd aan de poort achterbleef. Tijdens 'Roadblox' kon er bij Keith Flint nog nét een onnozele hoedown af in de coulissen, maar op het podium zwoer de bende voortdurend bij bittere ernst. En bij uitgeholde bindteksten: Maxims gegorgelde bevel "let me see all my people" begon na de veertigste keer danig op de heupen te werken.

Daar konden de bliksemende stroboscooplichten niets aan veranderen, net zomin als de frenetieke zoeklichten of het - toegegeven - elegante visuele spektakel tijdens een ingekort 'Beyond the Deathray'.

Wél heerlijk om te zien: tien afgevaardigden van Labour - voor het merendeel vrouwen - dienden twee decennia geleden nog een motie in om 'Smack My Bitch Up' te verbieden, omdat die controversiële song en videoclip zou oproepen tot geweld tegen vrouwen. In Paleis 12 zag je evenwel hoe alle meisjes en moeders die song zusterlijk als hymne aanhieven. Een fraai staaltje seksuele appropriatie, dames. Take the power back!

En aan The Prodigy: take back your tired punk-parody. Tot dan zien we ons genoodzaakt met gepaste eerbied te blijven luisteren naar Music For The Jilted Generation. Liefst 21 jaar oud, maar minder verouderd dan het machospektakel dat we in Brussel zagen.

Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234