Maandag 30/11/2020

Review

The Knife - 'Shaking the Habitual' ****

Beeld kos

De langverwachte vierde van The Knife verleent opnieuw toegang tot een wereld waarin het even verleidelijk als onraadzaam verdwalen is. Grillige experimenten en koortsige elektropop.

Zeven jaar. Zo lang sleep The Knife aan deze opvolger van 'Silent Shout', een van de invloedrijkste elektronicaplaten uit de noughties. Dat meesterwerkje klonk alsof Twin Peaks zich afspeelde onder het lugubere lover van een berucht Japans zelfmoordbos. Angstaanjagend, maar evengoed fascinerend.

Na het wereldwijde succes van de single 'Heartbeats', in een euforische remix van Rex the Dog, schuwden Olof Dreijer en Karin Dreijer Andersson meer dan ooit de schijnwerpers. Zelfs in hun muziek draaiden broer en zus het licht uit. De elektronica van 'Silent Shout' baadde in nachtelijke kleuren, goed voor een doemerige luistertrip die je de stuipen op het lijf jaagt. Ook op 'Shaking the Habitual' breekt het koud zweet je meermaals uit. Vergeef ons dan ook dat we pas een week na de release deze nieuwste aanwinst in ons messenblok durven taxeren.

Angstaanjagende trance
Met deze kloeke dubbelaar klinkt The Knife provocatiever en rauwer dan op 'Silent Shout', terwijl de avant-garde van hun Deense opera over Charles Darwin (Tomorrow, in a Year) zijn weg vindt naar enkele experimentele soundscapes. Zo doet atmosferische en angstaanjagende trance je bloed stollen tijdens de twintig minuten durende geluidsmozaïek 'Old Dreams Waiting to be Realized'.

In de meer conventionele songs legt de groep eigenlijk nog meer durf aan de dag. 'Wrap Your Arms around Me' klinkt als een akelig verzoeknummer van Magere Hein, waar de statige schaduw van Nine Inch Nails - die van The Downward Spiral - overheen gedrapeerd werd. Een vergelijkbare dreiging vormt samen met wankele synths en tribale percussie dan weer de ruggengraat in 'Raging Lung'. 'Full of Fire' klinkt dan weer misleidend monter. Met haar sinistere zang ploft Karen Dreijer immers een gekarteld mes diep in je lijf, waarna een hectische technofinale nog eens royaal zout in de wonde wrijft.

Literair namedroppen
De titel voor deze vierde langspeler leende The Knife bij Foucault, en verder ging het duo in de weer met citaten van Jeanette Winterson, werden twee songs genoemd naar de personages uit Margaret Atwoods avonturenroman Oryx and Crake, en tref je een manifest aan met de titel 'Some Feelings in the Bellies of the Tankers Who Pass Us Making Sad Manic Bongs like Drums'. Nee, echt. Daar zit ongetwijfeld een levensbeschouwend essay in.

Maar belangrijker: onder die dikke aardkorst van intellectualisme en vreemde Scandinavische humor schuilt een plaat die de wereld precies vat: een kakofonie van geluid, waarin iedereen een parcours doorloopt dat gevuld wordt met horror en ontroering.

Is dit een mooie plaat? Ab-so-luut niet. Maar ze houdt wel één intrigerende spiegel voor. En élke plaat die erin slaagt om je achtereenvolgens te beklemmen, irriteren, ontroeren en te hersenspoelen, heeft een streepje en wat sterren voor op de rest. Nog een behouden trip gewenst.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234