Vrijdag 18/10/2019

The Hickey Underworld opereert tussen magie en metalgitaren

'Een wereld van vleermuizen, ruimteschepen en gratuit naakt'

Altijd al een zwak gehad voor de schuimbekkende rock van Mudhoney en Queens of the Stone Age, maar evengoed voor de vigoureuze pop van The Pixies? Dan zit je ongetwijfeld gebeiteld bij The Hickey Underworld. Het Antwerps noisekwartet biedt op zijn titelloze debuut (HHHH) een genereuze blik op hun broeierige Onderwereld, waarin pezige rock de donkere onderstroom vormt, en weerbarstige gitaarsongs je gekneusd en verweesd achterlaten.

Door Gunter Van Assche

"Bullying God's creatures since 1993" stond indertijd te lezen op de MySpace-account van The Hickey Underworld, en effectief: ver bezijden de waarheid was dat niet toen de groep vier jaar geleden het goud wegkaapte op Humo's Rock Rally. Met hun rauwe straathondenrock joegen ze meer toeschouwers de gordijnen in dan ze zieltjes wonnen. "In de laatste jaren hebben onze songs echter een gigantische evolutie doorgemaakt," legt frontman Younes Faltakh vandaag uit. "Helemaal in het begin luisterden we vooral naar Fugazi en grunge - wat nog steeds de ruggengraat vormt van onze muziek - maar intussen zijn er veel invloeden bijgekomen. Das Pop, dat de productie van onze plaat deed, was bijvoorbeeld ook van groot belang voor ons: door hun popachtergrond leerden we sneller naar de essentie van een song door te stoten. Dat verloren we vroeger nogal gemakkelijk uit het oog."

Dat de producerskeuze net op Bent Van Looys groep viel, is op zijn minst opmerkelijk te noemen. Net na hun overwinning op de Rock Rally gaf The Hickey Underworld immers te kennen: "We maken niet de meest toegankelijke muziek: we zijn geen Das Pop of zo. We moeten ons eigen publiek nog vinden."

Vriendendienst

Gitarist Jonas Govaerts komt vandaag terug op die woorden: "Een gratis vriendendienst van Das Pop konden we nu eenmaal niet afslaan. Hun voorstel was bijzonder welkom aangezien we alle vier platzak waren en platenfirma's nauwelijks interesse toonden. Bent Van Looy, Niek Meul en Reinhard Vanbergen hebben er bovendien geen haastklus van gemaakt: als wij al lang naar huis waren, trokken zij soms de nacht door om een song goed te krijgen." Geen wonder dus dat het Gentse trio zelf de voltooiing van hun langverwachte nieuwe plaat elfendertig keer moest uitstellen. "Wat wij vooral knap vonden, is dat je niet snel zou raden dat Das Pop achter de knoppen zat," vertelt Faltakh. "Als jij eerder Josh Homme van Queens of the Stone Age in gedachten had, vatten we dat op als een compliment. In tegenstelling tot de mensen die onze single 'Future Words' met U2 en Keane vergelijken - verschrikkelijk!"

Hoewel Faltakh als freelance fotograaf aan de kost komt en Govaerts een niet onverdienstelijk filmmaker is, stonden ze zelf niet in voor de hallucinante hoes van hun debuut: "Gerard Leysen van het collectief Afreux heeft die gemaakt, zij het aan de hand van onze suggesties. Ons idee was: we wilden een metalhoes, maar dan iets smaakvoller (lacht). We lieten onze fantasie daarop de vrije loop: ruimteschepen, uilen, driemasters, een KKK-lid dat in zijn blootje danst met jonge nimfen, vleermuizen en heel wat gratuit vrouwelijk naakt sieren uiteindelijk de hoes. Niet toevallig hoor: de teksten zijn ook nogal cryptisch en het artwork moest daar een reflectie van worden. Het is fascinerend om een wereld te creëren, waarin je steeds op het verkeerde been wordt gezet door magische elementen en incoherentie."

Toch hangt de plaat zelf niet als los zand aan mekaar. Om dat te bewijzen, kunnen Govaerts en Faltakh zelfs een volledige dag samenstellen aan de hand van hun debuut: "Wie de opener 'Zero Hour' als alarmtune durft in te stellen op zijn wekkerradio, kan zich ervan verzekeren in een oogwenk wakker te zijn," lacht Govaerts. "Je wilt zo'n kopstoot van een song direct afzetten, en laat dat net van essentieel belang zijn bij het opstaan. Daarna mag het een versnelling lager aan het ontbijt: een slepend 'Blue World Order' is helemaal geschikt daarvoor. In se is het een goed zondagsnummer dat past bij een flinke kater. Als we daarna de tijd terugdraaien naar zaterdagavond, kan die perfect ingezet worden met (het aan Sonic Youth schatplichtige; gva) 'Of Asteroids and Men... Plus Added Wizardry' waarna 'Blonde Fire' het feestje definitief op gang trekt. Een donker en woest 'Flamencorpse' is dan weer de juiste geluidsband voor het ogenblik waarop zattigheid omslaat in agressie en je hardhandig buitengewerkt wordt in café Camping Campina. Eenmaal thuis, volgt een halfslachtige poging tot seks op 'Zorayda': volgens een journaliste was dat namelijk best een sexy song (lacht). 'Sick of Boys'is dan weer de mea culpa die je de volgende ochtend moet slaan bij je vriendin voor je gedrag van de vorige avond. Om de vrede te herstellen, neem je haar daarna mee voor een barbecue aan een afgelegen meer op de tonen van 'VRMSMR'."

'VRMSMR': fonetisch lijkt het de Engelse term vermin summer te vormen: een nachtmerrieachtige vakantie die geplaagd wordt door ongedierte en insecten. Govaerts moet er om lachen: "Die uitleg klinkt wel goed, maar eigenlijk is het de afkorting van een bestaand meer, dat we zelf Veermansmeer hebben gedoopt. Een plaatsje dat we mythische eigenschappen hebben toegedicht. Het is een soort zomers paradijs waar bijna niemand weet van heeft, behalve wijzelf. Het water is er giftig, dus zwemmen is niet aangeraden, maar verder is het er echt fabelachtig." Een beetje zoals het debuut van The Hickey Underworld dus? Niet verstoken van venijn, maar toch lichtjes fantastisch.

Het titelloze debuut van The Hickey Underworld verschijnt op 9/3 bij Naïve

De groep stelt hun debuut voor op 6/3 in de AB, Brussel

Gitarist Jonas Govaerts:

Het is fascinerend om een wereld te creëren, waarin je steeds op het verkeerde been wordt gezet

door magische elementen en incoherentie

n Sinds hun overwinning op Humo's Rock Rally hebben de Hickeys een lange weg afgelegd. Het bewijs: hun debuutplaat werd door Das Pop geproducet. Of hoe 'we zijn geen Das Pop' evolueerde naar 'een vriendendienst van Das Pop konden we niet afslaan'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234