Maandag 09/12/2019

The Dude in Bart Cannaerts

Wanneer gaan we nog eens bowlen? Het mag dan wel de titel zijn van zijn nieuwste comedyshow, maar we betwijfelen of Bart Cannaerts nog veel tijd over heeft om te gaan bowlen.

Bart Cannaerts trekt niet alleen volle zalen met zijn comedyvoorstellingen, hij is ook het medebrein achter succesrijke tv-series als Benidorm Bastards en Wat als? Daarbij is hij graag geziene gast in allerlei tv-programma's en ook nog eens de nieuwe presentator van De pappenheimers op VIER.

Bowlen: het is niet meteen de meest hippe hobby, maar voor Bart Cannaerts is het wel de ideale uitvalsbasis om het in zijn nieuwe show te hebben over de kleine ergernissen des levens, zorgzame moeders en op Ryan Gosling geilende lieven. "Niemand is echt gek op bowlen maar we hebben het allemaal wel al eens gedaan. Vorig jaar tijdens een vakantie met mijn lief passeerden we langs een bowling en hoewel ik eigenlijk weinig heb met bowlen - net als de meeste mensen - vroeg ik: 'Wanneer gaan we nog eens bowlen?'. Ik vod het meteen een lollige titel voor een volgende show.

"Maar dat is niet de enige reden. Ken je The Big Lebowski van de Coen-broers? Ik ben een grote fan van die film en meerbepaald van het hoofdpersonage The Dude, gespeeld door Jeff Bridges. Weet je dat er een religie bestaat gebaseerd op hem: het Dudeïsme. Ik ben er officieel priester in en mag in Amerika zelfs officieel huwelijken voltrekken. (lacht) Het Dudeïsme hangt volledig de levensfilosofie van The Dude aan, een soort taoïsmeachtige visie van 'we nemen het leven zoals het zich aandient en we blijven onder gelijk welke omstandigheden onze cool behouden'. Het meest significante fragment in de film is het moment waarop alles in de soep draait en The Dudes vriend Walter onbewogen zegt: 'Fuck it Dude, let's go bowling.'"

Is het Dudeïsme je op het lijf geschreven?

"Ik vind van mezelf dat ik soms te weinig naar die filosofie leef. Dat zeg ik ook in mijn voorstelling: 'Hoe gelukkiger je bent, hoe stommer je ergernissen.' Maar al bij al ben ik wel een fundamenteel vrolijke jongen. Ik bezit het soort optimisme waarbij mensen meteen argwanend worden. (lacht) Ik heb voor ik met comedy begon een jaar woordkunst gevolgd aan wat toen nog Studio Herman Teirlinck heette. Toen ik gebuisd was, kreeg ik de kritiek dat ik niet echt een schaduwkant had, iets wat voor een acteur kennelijk nogal onontbeerlijk is. Ik heb daar nog vaak aan moeten denken en ben tot het besef gekomen dat ik misschien een van die zeldzame mensen ben die geen schaduwkant heeft.

"In mijn vorige show Waar is Barry? gaf ik het publiek de boodschap wat minder na te denken en wat meer van het leven te genieten. Een vriend zei me toen: 'Ja maar Barry, jij hebt gemakkelijk praten, het gaat je allemaal voor de wind.' Ik heb geworsteld met die opmerking, me afgevraagd of ik niet arrogant was en of ik beter mijn show wat moest nuanceren. Maar een genuanceerde comedian zou toch maar domme comedy opleveren, niet? Tsjevencomedy, al is daar vast een markt voor. Zelfs daarin zie ik weer het positieve. (lacht)"

Maar je vriend heeft wel gelijk, het gaat je blijkbaar allemaal voor de wind.

"Nadat ik niet door mijn eerste jaar was, heb ik op de dag van het herexamen gebeld naar de school en gezegd dat ik niet meer zou terugkeren. Ik heb me diezelfde dag ingeschreven voor de Culture Comedy Award, een belangrijke Nederlands-Vlaamse stand-upwedstrijd. De eerste voorronde was mijn eerste comedyoptreden en meteen won ik ook nog eens de finale. Chance, denk ik nog altijd, want de gast voor mij suckte zo dat, had ik alleen mijn vingers in mijn neus gestoken, het nog grappig was geweest. Maar door die prijs te winnen ben ik meteen in degelijke zalen in Nederland en Vlaanderen kunnen beginnen optreden, en heb ik er langzaam ervaring opgedaan."

Zocht je als kind al graag het podium op?

"Als jongste van zes moest ik thuis wel moeite doen om aandacht te trekken en in de scouts was ik de eerste die stond te springen om toneelstukjes te spelen. Maar het idee dat ik iets met comedy zou doen, is te danken aan Wim Helsen. Mijn zus is een goede vriendin van hem en ik kende hem dus wel als de Wim, maar het was pas toen ik hem bezig zag in de Bourla dat er een lichtje bij mij ging branden: hoe graaf moest het niet zijn om zelf ook zoiets te doen?"

Je werkte lang voor Shelter, het productiehuis dat Benidorm Bastards en Wat als? maakte voor VTM. Inmiddels ben je de nieuwe presentator van De pappenheimers, bij de concurrentie op VIER.

"Dat ik niet meer voor Shelter werk, heeft niets te maken met exclusiviteit. Ik was al weg voor er sprake van was dat ik De pappenheimers zou presenteren. Bij Shelter wilden ze ook fictie beginnen maken (met het programma 'Safety First' als eerste exploot, red.) en dat vergt toch een groter engagement dat ik moeilijk nog kon combineren met zaaloptredens. Overdag de ganse dag werken en ook nog 's avonds optreden, dat werd gewoon te zwaar. Ik heb toen bewust keuze genomen eruit te stappen en open te staan voor nieuwe vragen.

"Op een dag belde Tom Lenaerts me op - of we niet even konden afspreken. Hij kwam op de afspraak binnengewaaid en moest vlug weer weg. Hij vroeg zonder omwegen 'Zie je het zitten om De pappenheimers te presenteren?' en liet me vervolgens perplex achter. Ik heb echt lang nagedacht over dat voorstel, tot ergernis van Tom. Comedian zijn is één ding, maar presenteren is toch een vak apart. Maar ik heb uiteindelijk toegehapt: wat heb ik erbij te verliezen? Het ergste dat kan gebeuren is dat ik het heel slecht doe en dat ik het nooit meer mag doen. Dat schrikbeeld vind ik zo erg nog niet. Hoe dudeïstisch is dat? Ik ben me intussen ook volop aan het voorbereiden, ik heb een stem- en spraakcoach en we doen veel cafétesten, waar niet zozeer nieuwe vragen maar vooral de nieuwe presentator wordt getest. (lacht)"

Welke ambities lonken nu nog?

"In elk geval niet het Sportpaleis vullen. Alex Agnew kan dat, ik zou er verdrinken. Ik heb een tijdje ook acteerambities gekoesterd. Maar door bij Wat als? nauw samen te werken met topacteurs, weet ik gewoon: dat is wat te hoog gegrepen voor Bartje Cannaerts. Wat niet wegneemt dat ik het er misschien ooit nog eens wil op wagen. Misschien in een theatervoorstelling of zo."

Wanneer gaan we nog eens bowlen?, première op 14 en 15 november in Stadsschouwburg, Mechelen. www.bartcannaerts.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234