Vrijdag 30/07/2021

Review

The Chemical Brothers: musical van een midlife crisis

The Chemical Brothers. Beeld Alex Vanhee
The Chemical Brothers.Beeld Alex Vanhee

"Hey boys, hey girls, superstar dj's.... here we go!" Met die woorden zorgen The Chemical Brothers iets na middernacht voor barsten in de schaal van Richter. Werchter trilt op zijn grondvesten. Hier geldt létterlijk: party like it's 1999!

Dit jaar komen Tom Rowlands (blonde kerel) en Ed Simons (donkere krullen) al voor de achtste keer sinds 1997 opdraven. Een record! Dat verklaart vast waarom ze tijdens het eerste kwartier van hun set worden verwelkomd als oude vrienden. Net als The Prodigy - ook van de partij dit jaar - waren de Britse Brothers achttien jaar geleden de eerste dansact die het festival mocht afsluiten op de Main Stage.

Dat mogen ze nu ook weer doen. Maar het blijkt geen onverdeeld succes. Vlak voor het podium stroomt het voorste vak na elke song zelfs wat meer leeg. Ligt het aan de pokkeluide chemical beats die onophoudelijk uit de boxen knallen? Is het de vermoeidheid na een bloedhete eerste Werchterdag? Of is de set toch net iets te onevenwichtig opgebouwd met nieuw materiaal?

The Chemical Brothers. Beeld Alex Vanhee
The Chemical Brothers.Beeld Alex Vanhee

Nostalgie blijkt nochtans het leidmotief in deze show. Zelfs de gloednieuwe songs in hun set klinken alsof ze eind vorige eeuw opgenomen werden. Maar ook in ons achterhoofd gaan de bedenkingen op den duur heviger bonken dan de beats zelf. De meest toegankelijke setlist leggen deze beatbeluste broers namelijk niet voor.

Hoe toepasselijk was het bijvoorbeeld niet geweest om vandaag 'Leave Home', 'Song to the Siren', 'In Dust We Trust' of 'Life is Sweet' nog eens op een ereronde te sturen doorheen Werchter? Op de dag af twintig jaar geleden verscheen 'Exit Planet Dust'. Met dat debuut veroorzaakten de Britten in 1995 een heuse aardverschuiving in de elektronische muziek.

The Chemical Brothers. Beeld Alex Vanhee
The Chemical Brothers.Beeld Alex Vanhee

Maar néé: de groep kiest liever voor een parcours waarin heel wat vers materiaal - midden juli verschijnt 'Born in the Echoes' - passeert. Altijd een risico bij headliners. 'Sometimes I Feel So Deserted' had in april al een paar luisterbeurten nodig om onder je vel te kruipen, en in de wei slaat deze opgewerkte acid house vrijwel dadelijk dood tegen de grond.
Het publiek wacht duidelijk op de àllergrootste classics, die het duo opspaart tot de allerlaatste minuut.

Dan passeert onder meer 'Galvanize', dat met zijn loodzware bassen, oriëntaalse strijkers en de ziedende raps van Q-Tip een hevige deining veroorzaakt in het publiek. Eerder kwam de stem van die rapper ook al het nieuwe 'Go' ten goede. Maar de enige échte overtuigende hekkensluiter is natuurlijk 'Block Rockin' Beats': compleet uit zijn eigen hengsels geslagen takkeherrie die het publiek nog één keer over de rooie laat gaan. In afwachting van de eigen Grote Doorbraak oefenen ook de jonge kids hun beste danspasjes met overgave - het terrein voor de Main Stage is eens wat anders dan de spiegel in hun jongenskamer.

The Chemical Brothers. Beeld Alex Vanhee
The Chemical Brothers.Beeld Alex Vanhee

Het leeuwendeel van de show staren de meeste toeschouwers niettemin wezenloos en roerloos naar de absurde, soms redelijk gestoorde art-house visuals achter beide Broers. Je bent getuige van een opgenaaid telefoongesprek met een gegrimeerde psychoot in 'Elektrobank'. Elders grijnst een clown je met sardonisch genoegen toe. We zien mannen en vrouwen in een levensgrote centrifuge draaien, doodsangst in de ogen. En dan is er nog het voortdurende één-tweetje van felle lichtbundels en vreemde vlekken op de schermen. Om nog te zwijgen over de gigantische blauwe en rode robot die plots hun opwachting maken in het decor. Wie een likje acid in zijn lijf heeft zitten, wendt zijn blik liever af van dit psychedelische en maanzieke spektakel.

Met de vrij makke respons op het terrein vraag je je nadien alleen af: zagen we net een peperdure musical van twee rijke beatsmeden in hun midlifecrisis? Of hadden fans deze show liever tussen andere uitzinnige gelijkgestemden gezien, in een zaal als de AB of Vorst? Beide, gokken we.

The Chemical Brothers. Beeld Alex Vanhee
The Chemical Brothers.Beeld Alex Vanhee
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234