Donderdag 22/08/2019

The bottom was the limit

Met zijn naam die doet denken aan eilanden, leek het in de sterren geschreven dat de wapenfeiten van Enzo Maiorca zich in het water zouden afspelen. De beroemde vrijduiker was de eerste mens die zonder luchtfles 50 meter diep dook.

Zelf weigerde hij consequent een waaghals genoemd te worden. "Ik verbrak elk record stap voor stap", verkondigde hij aan Diver Magazine. "Ik luisterde naar de dokters, soms zelfs wanneer zij de bal missloegen."

Proefondervindelijk kwam hij erachter dat de kennis van de artsen niet zelden doorspekt was met onjuiste opvattingen. "Aristoteles beweerde in zijn tijd dat een man niet dieper dan 30 voet kon duiken", placht Enzo graag aan te halen, trots om op eigen houtje de woorden van de beroemde filosoof te kunnen logenstraffen.

Toen hij in 1970 een diepte van 73 meter bereikte, besloot de Internationale Duikfederatie geen verdere records meer te aanvaarden omdat ze dat te gevaarlijk achtte. Het zou Maiorca niet beletten zijn laatste record te vestigen toen hij al 57 was, en een duizelingwekkende 101 meter diep dook.

Met zijn gespierde lijf en gelooide huid, voorzien van verweerde tattoos, deed hij tot op hoge leeftijd het hart van menig vrouw sneller kloppen. Een kort lontje kon hij ook hebben: ooit werd hij van het scherm gebannen, omdat hij een journalist een verwensing naar het hoofd had geslingerd toen die te dicht kwam.

In 1966 begon een jarenlange rivaliteit met de Franse Jacques Mayol, waarbij de twee elkaar afwisselend het record vrijduiken afhandig maakten. Een en ander werd geromantiseerd in de film Le grand bleu van Luc Besson, waarin Jean Reno de rol van Maiorca vertolkt. De prent sprak tot de verbeelding, in die mate dat er tot vandaag restaurants en gastenverblijven naar vernoemd zijn.

In zijn latere leven, toen hij vond dat hij diep genoeg gegaan was, zette Maiorca zich in voor het behoud van de onderwaterfauna. Hij kapte zelfs met zijn geliefde speervissen, naar eigen zeggen nadat hij het hart van een zaagbaars in zijn hand had voelen kloppen. Ondanks zijn avontuurlijke weerbarstigheid, was hij ook een honkvast en gevoelig type. Hij overleed in Syracuse op Sicilië, à deux pas de là où il était né, aldus Le Monde.

Naar het einde toe begon Maiorca's beroemdheid te tanen, zoals dat hoort voor een legende die toevallig nog in leven is. "Nooit van gehoord", schrijft iemand op de website duiken.nl, meteen berispt door andere forumleden die dat heiligschennis vinden. Voor sommigen blijft Maiorca een held. "Wij zullen de aanwezigheid van deze grote pionier missen, die ons allen heeft geïnspireerd", staat er op de website van 's werelds grootste freedive-associatie. "Mogen de getijden van de zee je brengen, daar waar je in vrede kunt rusten."

In de dood is iedereen gelijk, maar sommigen zijn

toch iets gelijker dan anderen. Jean-Paul Mulders

bewijst een markante overledene de laatste eer.

Vandaag: een vrijduiker met sterallures.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden