Zaterdag 24/10/2020

ReviewTheater

Tg STAN en Kloppend Hert raken niet verder dan goede intenties ★★☆☆☆

De cast van 'Move (On)'. Van links naar rechts, onder naar boven: Evgenia Brendes, Olga Mouak, Youness Khoukhou; Atta Nasser, Haider Al Timimi, Btissame Bourrich; Jolente De Keersmaeker, Gustavo Vieira, Frank Vercruyssen.Beeld tg STAN/Kloppend Hert

Move (on) gaat over de hoop op verbinding in een wereld die steeds sterker uiteenvalt in afgebakende identiteiten. Alleen maakt de voorstelling zelf die premisse niet waar: de samenwerking tussen tg STAN en Kloppend Hert blijft steken in een versnippering van lichamen en teksten die nooit écht met elkaar aan de praat raken.

De titel leest als een programmaverklaring. Move (on) slaat niet enkel op het aanzienlijke aandeel van dans in de voorstelling maar ook op de rode draad door het tekstmateriaal, waarin (gelardeerd met wrange humor) de mens steeds opnieuw struikelt en weer opstaat in een gewelddadige wereld. Tenslotte kan je er ook een bevel in lezen - move on, witte homogene wereld: vandaag is de realiteit gemengd in kleur, taal, gender, muziekstijl, discipline.

Op de bühne: een cast van negen uiteenlopende en veelzijdige dansers en spelers, waaronder naast Jolente De Keersmaeker, Frank Vercuyssen en Haider al Timimi bijvoorbeeld ook actrice Olga Mouak en danser Gustavo Vieira. Op de leestafel: teksten van de Britse toneelauteur Dennis Kelly maar ook poëzie uit Noord-Afrika en het Midden-Oosten. Knallend uit de dj-boot van Frank Vercruyssen: techno meets funk meets barok.

Deze ploeg, dit materiaal moet Move (on) vorm geven. Maar precies daar mangelt het: tot een doordachte vorm komt het niet. De dans- en tekstfrasen, hoe straf ook afzonderlijk, lijken rudimentair aan elkaar geregen. Daardoor komt de inhoudelijke inzet onder druk. Want wat is eigenlijk de propositie van STAN en Kloppend Hert?

Move (on) plaatst weliswaar verschillende tradities naast elkaar, maar laat ze nauwelijks in dialoog gaan. Het pijnlijkste voorbeeld is de manier waarop acteur en danser Atta Nasser geregeld zijn (overigens voortreffelijk gespeelde) Kelly-dialoog onderbreekt voor enkele verzen Arabische poëzie. Is het zo simpel? Volstaat zo’n flauwe kunstgreep om iets zinnigs toe te voegen aan de interculturele dialoog?

Het is alsof de makers alle blokken uit de superdiverse blokkendoos hebben gehaald om ons te tonen wat het potentieel is, maar vervolgens vergeten zijn er iets mee te bouwen. En dat het potentieel daadwerkelijk zo groot is, maakt van Move (on) een nog teleurstellender ervaring.

Nog tot 9/5 op tournee in Vlaanderen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234