Dinsdag 22/09/2020

Albumrecensie

‘TFCF’ van Liars: verrassende renaissance van legendarische cultrockband

Beeld © Liars

Tiens, Liars? Bestaan die nog? Ja en nee. Wat vandaag moet doorgaan voor die band brengt hoe dan ook een doorwrochte, erg fascinerende plaat uit.

TFCF staat voor Theme for the Crying Fountain. Het is een veredelde soloplaat van Angus Andrew, ooit frontman van Liars, nu nog het enige groepslid. "It's time again to explode your heart / Yeah it's time again to let go", zingt hij in ‘Ripe Ripe Rot’, de voorlaatste track op de plaat, waarmee hij vaarwel zegt aan gitarist Aaron Hemphill die er vlak voor de opnames de brui aan gaf. Eerder had ook drummer Julian Gross al de pijp aan Maarten gegeven. Met lede ogen zag Andrew zijn band imploderen. Hij ontvluchtte Los Angeles naar zijn vaderland Australië en trok zich terug in een natuurreservaat op een uurtje rijden van Sydney. Andrew bouwde er een studio in de wildernis, op een plek die enkel met een bootje bereikbaar is omdat er geen wegen naartoe leiden. Daar, tussen het ritmische ruisen van bomen en de aanspoelende golven, stak TFCF de kop op.

Bieber geplunderd

Liars is bijgevolg Liars niet meer. Nu ja, Liars heeft zich een carrière lang onttrokken aan definities. Zijn debuut sloot in 2001 aan bij de New Yorkse punkfunkhype, een avantgardistische opvolger over hekserij deed de band weer van het poppubliek vervreemden. De platen die volgden switchten van loeiende no wave over groteske noiserock tot bij knarsende elektronica. Dat verleden sijpelt amper of hooguit in een uitgepuurde vorm door TFCF. Verwacht geen venijnige cultrocksongs zoals ‘Plaster Casts Of Everything’ of angstaanjagende kopstoten zoals fanfavoriet ‘Scarecrows On A Killer Slant’. Geenszins! Deze keer heten de referenties MF Doom (vanwege de gammele, rudimentaire elektronische ritmes) en Beck (vanwege de neuzelende, slacker-achtige zangstijl die Andrews adopteert én vanwege de krakkemikkige samples).

Echo’s van het oude Liars waaien door ‘Face to Face With My Face’, een in digitale noise ondergedompelde mantra, en door ‘Coins In My Caged Fists’, vol door software aan stukken gesneden tribalritmes. Andrew liet zich gretig beïnvloeden door elektronische microgenres zoals vaporwave (kitscherige, sociopolitiek getinte elektropop eigenlijk – tip: check James Ferraro eens!) en vroeg zich hardop af of hij het zou wagen om hits van Justin Bieber te plunderen om de samples in die mate te vertragen dat niemand het origineel nog zou herkennen. Daarvan vinden wij vooralsnog geen bewijs terug op TFCF, jammer genoeg.

Legoblokjes

De terugkeer naar de natuur resulteert weinig verwonderlijk in een opvallend folky aanpak. ‘The Grand Delusional’ doet het met akoestisch gitaargepingel en een hortende hiphopbeat. Andrew zingt er wanhopig klagerig, op zoek naar een doekje voor het bloeden: “What's inside? / Feeling sore / You're uncomfortable / For what it’s worth”. De beat van ‘Staring at Zero’ doet inderdaad wat denken aan MF Doom, maar even goed aan Dr.Octagon. ‘Cred Woes’ klikt ruwe ritmesamples als Legoblokjes in elkaar zoals Beck dat ooit deed op Odelay. De gitaar knipoogt vetjes naar ‘My Sharona’ van The Knack, wat behoorlijk grappig is.

Nog iets over die spuuglelijke hoes dan? Waarom zit Andrew er in een kokette bruidsjurk aan tafel in een kitscherig décor? Omdat hij de relatie met zijn weggelopen bandmaten als een huwelijk zag. Een huwelijk dat een bitter einde kende, blijkbaar. “Het was de meest angstaanjagende fotoshoot die ik ooit heb gedaan”, bekende de Liar aan het Amerikaanse muziektijdschrift SPIN. “Want ik verscheen tot nog toe nooit op een platenhoes. Maar dit is niet zomaar Liars. Dit ben ík. Daar kan je maar beter rekening mee houden”. Genoteerd.

Nu uit op Mute/PIAS.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234