Maandag 24/02/2020

Texas in Lokeren: bisronde van anderhalf uur

Een goede affiche met grote Belgische namen, tot de verbeelding sprekende internationale acts, én uitstekend zomerweer: die combinatie bleek de voorbije tien dagen voldoende om 125.000 mensen naar de Lokerse Feesten te lokken. Hitmachine Texas zette zondagnacht een fraai punt achter wat mogelijk de laatste editie aan de Grote Kaai is geweest.

Het worden spannende tijden voor de organisatoren van de Lokerse Feesten. In principe moet het festival op zoek naar een andere locatie, maar de plaatselijke middenstand ziet de tiendaagse liefst niet uit het centrum vertrekken. De onderhandelingen met het stadsbestuur moeten evenwel nog beginnen, dus voorlopig is het een open vraag waar de veertigste editie volgend jaar zal plaatsvinden. Mocht het toch tot een verhuis komen, dan zorgde Texas zondagnacht met een knappe greatest hits alvast voor een mooi afscheid.

Ze lopen niet dik gezaaid, de groepen die het zich kunnen veroorloven meteen met de bisronde te beginnen en datzelfde niveau uiteindelijk bijna anderhalf uur aan te houden. Maar Texas legde in Lokeren meteen alle troeven op tafel. Sharleen Spiteri profileerde zich niet alleen tot de perfecte frontvrouw, maar zong loepzuiver en stuurde haar strak spelende groep door een foutloze set, waarbij de ene classic de andere opvolgde als waren het wagons van een treintje.

Opener 'I Don't Want a Lover' zette meteen de bakens uit, en toen bleek dat het publiek, murw van tien dagen en nachten feesten, in eerste instantie wat vermoeid reageerde, werkte Spiteri net zo hard tot ze iedereen aan haar kant had staan.

'Black Eyed Boy', 'In Demand', 'Summer Sun' en 'Inner Smile' stonden nog steeds in het collectieve geheugen gegrift, maar ook nieuw werk als 'Detroit City' en 'The Conversation' hadden alles wat je van een perfecte popsingle mocht verwachten.

In de verlengingen durfde de groep zelfs volop improviseren met een akoestische countrycover van de Johnny Cash en June Carter-classic 'Jackson'. Nadien zorgde 'River Deep, Mountain High' van Tina Turner ("Een van de beste songs aller tijden", vond Spiteri) ervoor dat iedereen met een gelukzalige glimlach om de mondhoeken de nacht in ging. De perfecte apotheose van -alweer - een goede editie van de Lokerse Feesten.

Op de zenuwen

Daarvoor had ook Ozark Henry een knap opgebouwde set in elkaar gepuzzeld. Piet Goddaer is een zoeker, een artiest die nooit twee keer hetzelfde doet en met elke nieuwe plaat een andere invalshoek op zijn eigen, uit de duizenden herkenbare sound bedenkt. Dat is niet anders op Stay Gold, zijn jongste, waarop Amaryllis Uiterlinden volop als tweede stem wordt uitgespeeld.

In de studio bleek dat een goeie zet, maar live zorgde net zij ervoor dat zelfs de beste Ozark Henry-nummers al gauw op de zenuwen gingen werken. Niet alleen werd haar stem heel nadrukkelijk binnengeloodst in oudere nummers als 'Indian Summer', 'These Days' en 'This One's for You', terwijl die daar helemaal niet in paste, maar op de koop toe snerpte haar stem zo schril dat je meer dan eens je vingers in je oren wilde steken. Alleen bij het mooie 'I'm Your Sacrifice' raakte ze op dezelfde golflengte met Goddaer, die zelf bas speelde en zich helemaal niet als een frontman profileerde.

Voor een groep die in het verleden ook op het podium al zoveel moois heeft laten zien, zaten er dit keer te veel elementaire fouten om ze met de mantel der liefde te bedekken. Tijd voor een herbronning.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234