Woensdag 25/05/2022

Terug naar de 'racistische' natuur

De natuur heeft in rechts-heidense middens steeds een grote rol gespeeld. De natuur is immers heilig, bezield, doordrongen van de oude goden van Europa. Ook de natuurwetenschappen, onder andere de biologie, hebben rechts-radicale denkers steeds geboeid. De nazi's trachtten al aan te tonen dat ook de menselijke cultuur onderhevig was aan de darwinistische wetmatigheden (het recht van de sterkste), wat het onderscheid van de rassen zou kunnen verklaren. Hitler-adept Savitri Devi, wiens werk door Vlaams Blok-mandataris Ralf van den Hautte is heruitgegeven, zei het al: "Je kan de natuur niet de-nazificeren". Nieuw-rechtse en rechts-heidense denkers gaan op die weg verder, maar gebruiken gesofistikeerder methoden om de multiculturele maatschappij te bekritiseren en zo te komen tot een biologisch racisme.

Ecologie en groene thema's lijken het voorrecht te zijn van links, althans zo lijkt het in de ogen van de publieke opinie. Dat een harde, rechtse kern zich met ecologie bezighoudt, is minder bekend. Groen-rechts - overigens ook de naam van een rechts-radicale Nederlandse partij die in '97 ontstond - bespeelt een aantal thema's dat ook links na aan het hart ligt, zoals overbevolking, vervuiling, consumerisme en overtechnologisering. Maar "aangezien de linkse, progressieve poging van de ecologische beweging niet in staat is gebleken de kapitalistisch-plurocratische weg naar de ineenstorting van de ecosystemen af te grendelen, is het tijd dat een groene conservatieve revolutie - het traditionele waarden aanklevende Europese heidendom - het roer in handen zou nemen om te redden wat er nog te redden valt", staat te lezen in een themanummer van TEKOS, van Vlaams Blok-medestichter Luc Pauwels, uit 1995.

Rechts gebruikt de ecologie om te komen tot een conservatieve maatschappijstructuur, een terugkeer naar vroeger, naar het leven dicht bij het land, en dicht bij de heidense goden van het land.

Het migratiestandpunt van groen-rechts uit zich in het zogenaamde bioregionalisme. Daarmee wordt bedoeld dat ieder volk zijn 'natuurlijke' plek heeft op aarde. De Nederlandse auteur Elsa Veer-Jagerman omschrijft het in haar boek over ecologie Anders denken, anders doen... anders dood als volgt: "Het is eigenlijk vanzelfsprekend dat in die situatie (van een groot aantal werklozen en een groot aantal gastarbeiders, jdz) de tienduizenden gastarbeiders naar huis moeten".

Groen-rechts vertaalt wetenschappelijke

bevindingen in een

ideologie die als grondslag kan dienen voor een racistische politiek

Groen-rechts baseert zijn stellingen op de theorieën van een aantal wetenschappers. Een van hen is de Oostenrijker Konrad Lorenz die in een interview in Natur in 1988 al zei dat hij "wegens de overbevolking een zekere sympathie voor aids heeft" en "dat de ethisch waardevolle mensen niet zoveel kinderen krijgen als die gangsters in de derde wereld, die zich ongeremd vermeerderen". In de groen-rechtse fraseologie komt de ziektemetafoor veelvuldig naar voor. Ziekten zijn immers een biologische manier van reageren op het verstoren van het ecologisch evenwicht, zoals racisme een 'ziekte' is als reactie op de verstoring van het biologisch (cultureel) evenwicht.

Een van de goeroes van groen-rechts is de Frans-Britse denker Edward Goldsmith (1928), stichter en voormalig hoofdredacteur van The Ecologist en pleitbezorger van een terugkeer naar het heidendom. In 1997 was hij te gast bij TEKOS. De ideeën van Goldsmith beïnvloedden Luc Pauwels van TEKOS, die Goldsmiths boek De Weg, een ecologische wereldvisie in 1996 uitgaf bij de stichting Deltapers. De Weg is zowat de bijbel van groen-rechtse denkers. Goldsmith pleit erin voor een groene politiek die de 'natuurlijke sociale orde' en de 'traditionele omgangsvormen tussen mensen' moet herstellen. Het verstoren van 'natuurlijke fenomenen' zoals familie, gemeenschap en het ecologisch systeem liggen aan de grondslag van alle problemen.

Volgens Goldsmith moet de mens opnieuw in harmonie komen met de wetten van Gaia, een these die gemeengoed is in heidense middens. In De Weg schetst hij een ecologische wereldvisie gebaseerd op 67 wetten. Gaia is een 'hiërarchisch systeem', vindt Goldsmith, zodat levensprocessen op alle niveaus in die hiërarchie moeten passen: "moleculen, biologische organismen, inheemse maatschappijen, populaties en ecosystemen". Het zijn precies de wetten van Gaia die een voorwaarde zijn voor Orde. Alleen traditionele, inheemse en heidense culturen hebben nog een spontane voeling met de Orde van Gaia. Het herstel van de traditie is daarom belangrijk. De traditie zit verborgen in het genetisch materiaal van alle levende wezens omdat "informatie, overgeleverd van de ene generatie op de andere" nog steeds aanwezig is in het organisme. "Dit betekent dat het verleden nog steeds het heden controleert." Daarom is respect voor de voorouders belangrijk.

De mens is in het ecosysteem niet belangrijker dan de dieren, er is dus "ecologisch egalitarisme". Gaia is een complex systeem dat over een grote diversiteit beschikt. Zo lijkt het wel alsof groen-rechts de diversiteit toejuicht. Maar Goldsmith waarschuwt voor willekeur. In de natuur zien we dat enkel systemen die zich inpassen, overleven. Inpassen gebeurt langzaam via een evolutionair proces. Een te snelle verstoring van het ecologisch evenwicht kan catastrofale gevolgen hebben. Goldsmith trekt dit principe door naar menselijke culturen, waar een te snelle verstoring van de cultuur voor problemen kan zorgen.

"Het is betekenisvol dat inheemse maatschappijen er enkel in geslaagd zijn hun structuur en cultuur te behouden in een betrekkelijk onveranderlijk of traag veranderend milieu", schrijft Goldsmith. Tribale maatschappijen, zeg maar de inheemse stammen, zijn erin geslaagd om in balans te leven met hun omgeving. Volgens Goldsmith zijn zij dus meer ontwikkeld dan de moderne westerse wereld, waar de technologie ervoor zorgt dat een harmonisch leven in de natuur onmogelijk is geworden. "De moderne staat is vreemd aan de maatschappij en aan de Gaia-theorie. Hij is in feite enkel een belangengroep (...), om weinig meer bekommerd dan om de eigen bekrompen belangen, die bijna onveranderlijk indruisen tegen die van de maatschappij welke hij verondersteld wordt te dienen. Jammer genoeg controleert deze belangengroep ook de politie, het leger en in ruime mate de media en de gerechtshoven."

Groen-rechts pleit voor

een terugkeer naar

kleinschalige, tribale gemeenschappen, die zich onder meer bewapenen tegen vreemdelingen

De theorieën van Goldsmith beïnvloedden niet alleen ideologen zoals Luc Pauwels of de Fransman Alain de Benoist, maar ook de mindere goden van het rechtse heidendom. In Vlaanderen is dat Guy de Martelaere, redactielid van TEKOS, actief in de Asatru-werkgroep Traditie en ook uitgever van de heidense nieuwsbrief Gwenved (Bretoens voor Blanke Wereld), waarin onder meer Vlaams Blok-ideoloog en ondervoorzitter Roeland Raes publiceerde. De Martelaere komt uit de libertijnse stal en werkte in een vorig leven voor Librado, het programma van de toenmalige PVV. In TEKOS pleitte De Martelaere al voor een "doorgedreven autarchie, radicale decentralisatie, primitivisering, tribalisme, kleine vrij besloten gemeenschappen met laag technologiegehalte die dicht bij de natuur leven. (...) In deze dorpen komt alles weer op zijn plaats (...): een groot belang dat aan familiale en etnische verwantschap wordt gehecht, wantrouwigheid tegenover vreemdelingen, een duidelijk onderscheid tussen de geslachten, het gebruik van dialect om de plaatselijke eigenheid te beklemtonen."

Het idee om terug te keren naar kleinschalige, tribale gemeenschappen haalt hij uit het werk van Goldsmith en de rechtse, ecologische denker Richard Hunt, die in '98 ook al te gast was op een TEKOS-congres. Hunt argumenteert in Gwenved dat "als je de politieke entiteit verkleint en blijft verkleinen, kom je tot autonome, zelfredzame zichzelf verdedigende (dus ook bewapende) dorpen." Dergelijke kleinschalige gemeenschappen bestaan reeds in Europa. Het Hammarens Ordens Sällskap (het gezelschap van de Orde van de Hamer), een odinistische groep, runt in het noordwesten van Groot-Brittannië gemeenschappen die in de eigen behoeften voorzien, door middel van kleinschalige landbouw (kleinschalige bedrijfjes met aandelen voor de families die participeren) in combinatie met een systeem van ruilhandel. De Orde staat negatief tegenover multiculturaliteit en homoseksualiteit.

"Zij menen dat de vermenging van de soorten (zowel rassen als geslachten) verwarring veroorzaakt, ongeluk en problemen brengt (...). Daarom verkiezen zij te leven in familieverband op kleine stukken land, met kleinschalige bedrijven en bepleiten ze een stop voor alle immigratie (...)", schrijft dr. Graham Harvey in Listening People Speaking Earth, een uitstekend boek over het heidendom in Europa.

Groen-rechtse heidenen zijn allergisch voor

invloeden van buitenaf: 'Dreigt er een toevloed van vreemde, niet inpasbare elementen, dan treden afstotingsverschijnselen op'

In Gwenved treft de lezer een merkwaardige mix aan van radicaal rechtse standpunten, esoterische artikels en informatie over vegetarisme. De Martelaere houdt bijvoorbeeld een pleidooi voor de doodstraf, vindt dat Pinochet niet in Groot-Brittannië mag berecht worden omdat dit eens te meer een teken van juridische mondialisering is, en geeft Le Pen gelijk toen die er zich over beklaagde dat het Franse elftal voor het merendeel uit buitenlanders bestaat. "Le Pen heeft gelijk maar... hij gaat niet ver genoeg", schrijft De Martelaere.

De gevolgen van zijn groen-heidense politiek komen echter het sterkst tot uiting in een lezersbrief die hij naar Knack stuurde, en waarin hij het migrantenprobleem bekijkt via 'de systeemtheorie'. "Elk systeem, biologisch of sociaal, heeft ingebouwde evenwichtsmechanismen die het gaaf wil houden. Dreigt er een toevloed van vreemde, niet inpasbare elementen, dan treden afstotingsverschijnselen op. In het lichaam kan zich dat bijvoorbeeld uiten door koorts, in een maatschappij door racisme en xenofobie. Die symptomen willen onderdrukken, kan verlammend en ontredderend werken voor het systeem. Racisme is niet het probleem, wel de multiculturele maatschappij die men ons op ondemocratische wijze wil opdringen en die tot racisme leidt. (...) Ook het voorbeeld van de dieren en de natuurvolkeren leert het ons: de natuur is 'racistisch', vreemde elementen worden geweerd omdat men aanvoelt dat zij het evenwicht in de groep zouden verstoren."

Jan de Zutter

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234