Vrijdag 07/05/2021

'Telkens weer bang dat ze het rommel zullen vinden'

Vandaag staat de allerlaatste Camps op de voorpagina van uw krant. Het einde van een tijdperk. Meer dan twaalf jaar lang pende Hugo Camps (70) elke dag een column neer. Een huzarenstukje. 'Zelfs aan een kip vragen ze niet om elke dag een ei te leggen.'

Voor u ons massaal met lezersbrieven bestookt: Hugo Camps blijft voor De Morgen schrijven. Zijn interviews en columns zullen nog steeds in de krant te vinden zijn. Alleen op de voorpagina zult u voortaan iets anders terugvinden. Het zal wennen zijn, want Camps bepaalde ruim twaalf jaar iedere dag mee de voorpagina van deze krant.

Een talent dat weinigen gegeven is. Toen Arnon Grunberg vorig jaar zijn duizendste 'Voetnoot' op de voorpagina van de Volkskrant schreef, zei Theodor Holman van de krant Het Parool: "Elke dag een column schrijven, dat kunnen alleen de besten. Het is werk dat niet alleen uithoudingsvermogen en discipline vereist, maar ook moed, creativiteit, intelligentie, inzicht, een verrassende pen, dus een groot literair talent."

Een uitspraak waar Yves Desmet, opiniërend hoofdredacteur van deze krant, zich volmondig bij aansluit. "Dat klopt. Ze vragen zelfs niet aan een kip om iedere dag een ei te leggen. Hugo zegt zelf dat er van de tien stukken vier goede, drie leesbare en drie slechte zijn. Maar zijn percentage goede stukken ligt veel hoger dan bij wie dan ook. Hij kan raken, ontroeren, ergeren en doen lachen tegelijkertijd. Hij heeft ook een enorm stilistisch vermogen. Zelfs als hij over niets schrijft, schrijft hij nog altijd mooi."

Bioritme

Columnisten die elke dag schrijven, ze zijn op een hand te tellen. Zeker in België. Het is dan ook geen lachertje om altijd geïnspireerd te blijven. Camps zelf relativeert. "Het is een soort bioritme dat je jezelf aankweekt. Ik ga elke dag door de kranten, op zoek naar een raar of een heftig bericht. Dat begint dan te borrelen. Uiteindelijk overkomt het je. Het gaat mij er niet om dat ik zo nodig mijn eigen wereldbeschouwing tentoon moet spreiden. Nee, het gaat om het geluk van het schrijven. En de illusie van enige schoonheid."

Ook Jan Mulder kent het klappen van de zweep. Net als Camps vulde hij jarenlang de voorpagina van de Volkskrant, samen met Remco Campert. Bij dat duo haalde toenmalig hoofdredacteur van De Morgen Rudy Collier trouwens de mosterd voor Camps.

"Je wordt er verslaafd aan", zegt Mulder. "Doordat de lengte van zo'n stukje te overzien is, kun je ook meer aandacht aan je zinnen besteden. Zo'n column is bovendien geloofwaardiger dan een column op pakweg pagina drie. De voorpagina heeft autoriteit door de prominente plek. Het is goed voor het ego (lacht)."

Wie voor de voorpagina schrijft, staat in de kijker. Camps ging over de tongen. You love him, you hate him or you love to hate him. "Op het moment dat je niet vervalt in grijze gemeenzaamheid, sta je alleen", zegt Camps. "Columnisme is een vorm van eenzaamheid. Als columnist moet je ook durven alleen staan. Er zijn mensen die heel positief zijn en er zijn mensen die mij haten en mij op straat met haat aanspreken. Ik wantrouw twee soorten mensen: mensen zonder vijanden en mensen die geen verdriet gekend hebben. Ik neem het hen dus niet kwalijk."

Enige kunstje

Er zijn er maar weinig die Camps' schoenen kunnen vullen. Toch gaf hij vorig jaar in een interview toe zelf nog elke dag bang en onzeker te worden bij het inleveren van een stuk. "Ik heb niet al te veel zelfvertrouwen", zegt Camps. "Terwijl ik de tegenovergestelde indruk geef. Ik ben telkens opnieuw bang dat ze het rommel zullen vinden."

Herkenbaar, vinden collega-columnisten. "Ik zit meer dan dertig jaar in het vak en dat gevoel gaat nooit weg", bevestigt Desmet. "Je bent maar zo goed als je laatste stuk. Het blijft telkens opnieuw een verleidingspoging van de lezer." Een verleidingspoging waarin Camps tot op vandaag in blijft slagen. "'Het is het enige kunstje dat wij kunnen', zei ik soms tegen Hugo. In een korter stuk alles op alles zetten en zo veel mogelijk geven in weinig lijnen. Voor veel meer in dit leven zijn wij niet geschikt."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234