Zondag 29/11/2020

Opinie

Telkens als de N-VA radicaliseert, wordt de MR zwakker

Beeld BELGA

Alain Gerlache is media-watcher bij RTBF en opiniemaker voor De Morgen.

'Chassez le naturel, il revient au galop': de natuur gaat boven de leer. Dat spreekwoord vertolkt de toon van de harde commentaren in de Franstalige media over de beslissing van Liesbeth Homans, de Vlaamse minister van Binnenlands bestuur, om een gemeenteraadslid uit de Vlaamse oppositie tot burgemeester van Linkebeek te benoemen. Er wordt op gewezen dat de belofte van de N-VA om niet aan het communautaire dossier te raken slechts een jaar heeft standgehouden. De felste verklaringen en tweets spreken zelfs van een 'staatsgreep' of verwijzen naar de benoeming van niet-verkozen burgemeesters door de Duitsers tijdens de bezetting.

De meer bedachtzame commentatoren noteren echter dat de communautaire wapenstilstand alleen voor het federale niveau gold en niet voor het Vlaamse. Grondwetspecialisten zoals professor Christian Behrendt van de universiteit van Luik merken trouwens op dat de Raad van State minister Homans twee keer gelijk heeft gegeven en noemen haar beslissing om een oppositielid te benoemen, nadat de Franstalige meerderheid een andere Franstalige, Damien Thiery, had afgewezen, 'verdedigbaar'.

De oppositiepartijen, PS, Cdh, Ecolo, protesteren wel over een inbreuk op de democratie maar zitten er toch wat ongemakkelijk bij. De huidige situatie is immers een gevolg van de zesde staatshervorming die zij tijdens de vorige legislatuur, met Elio Di Rupo als premier, hebben goedgekeurd. Alleen het FDF, dat (net als de N-VA) tegenstemde, staat recht in zijn schoenen.

De saga duurt al sinds 2006 en deze nieuwe aflevering doet denken aan de grote communautaire crisissen van de jaren '80, toen regeringen struikelden over de benoeming van burgemeesters. Maar de tijden zijn veranderd. Als deze zaak tweedracht schept in de federale regering, komt dat niet zozeer omdat de Waalse publieke opinie verontwaardigd is over wat er in de Brusselse rand gebeurt. In Luik of Charleroi hebben ze wel andere problemen. Wat niet belet dat dit de MR en zeker de premier geen goed doet.

Alain Gerlache.Beeld BELGA

De Franstalige liberalen verklaren zich natuurlijk volledig solidair met Damien Thiery, de niet-benoemde kandidaat-burgemeester. Ze beloven hem al hun steun als hij in beroep zou gaan. Maar ze erkennen dat dit een Vlaamse zaak is, wat betekent dat ze er geen federaal strijdpunt van willen maken. Misschien omdat het dat inderdaad niet is. Maar zeker omdat ze vrijwel geen manoeuvreerruimte hebben. Hoe zou de MR druk kunnen uitoefenen? Het feit dat Thierry van het FDF naar de MR is overgestapt en nu voor die partij in de Kamer zetelt, maakt het nog pijnlijker.

Voor eerste minister Charles Michel komt deze zaak op het slechtst mogelijke ogenblik. Niet alleen omdat ze geen wonderen zal doen voor de sfeer in een regering die al door aanhoudende spanningen tussen de Vlaamse coalitiepartijen wordt geplaagd. Sinds zijn onverwachte aanstelling als hoofd van de federale regering, bouwt Michel geduldig en zorgvuldig aan zijn imago als echte premier van België. Maar zelfs met de troeven de hij heeft, zoals zijn actieve kennis van het Nederlands, valt het hem niet mee. We weten waarom: zijn partij is aan de Franstalige kant in de minderheid en tijdens de verkiezingscampagne had hij gezworen dat hij niet met de N-VA zou regeren. De huidige uitdaging gaat dan ook verder dan zijn persoon. Hij moet de ommezwaai van zijn partij legitimeren en op termijn proberen de PS naar de kroon te steken. Volgens de opiniepeilingen zijn die twee doelstellingen niet volslagen onrealistisch.

Net nu hij terugkomt van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, waar hij in het gezelschap van de groten der aarde het woord heeft mogen voeren, en net nu de media de balans maken van één jaar regering, is het een brutaal ontwaken. De man die nog niet zo lang geleden zei dat hij zich in de N-VA vergiste toen hij een verbond met de Vlaams-nationalisten uitsloot, krijgt nu met een harde opstelling te maken. Ook daar kennen we de verklaring van: N-VA daalt in de peilingen en kan het zich niet veroorloven haar Vlaamse vlag halfstok te laten hangen. Zeker niet nu de manier waarop haar staatssecretaris Theo Francken de vluchtelingencrisis aanpakt, kritiek krijgt. Niet alleen van links maar ook van rechts, en vooral dat laatste zit haar dwars. Maar telkens als de N-VA radicaliseert, wordt de MR zwakker. Als de N-VA brult, hoest de MR - en wordt het beeld van Bart De Wever als echte premier van het land sterker.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234