Zondag 20/09/2020

Tegenwind

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag

De renners van Lotto-Jumbo zijn de aso's van de Tour. Ze zijn het zelfs uit vrije keuze. Gezamenlijk is besloten om geen handen meer te schudden met fans, journalisten en sponsors. Het drastische imperatief moet besmetting met bacteriën voorkomen. Mogelijke bacteriehaarden in de rennershotels worden ook opgeruimd door een speciaal meereizend team. Iedere renner heeft een desinfecterende tube gel met alcohol op zak. Uiteraard slapen ze ook op eigen matrassen.

Smetvrees als obsessie van hogerhand.

Je rijdt dus als supporter van Sep Vanmarcke in één ruk van Bachten de Kupe naar Limoges voor een kleine omhelzing met je dorpsheld en dan krijg je te horen: niet aanraken, drie meter afstand houden. Een beetje wielerfan gaat dan dood. En het wielrennen verliest zijn grootste charme: aanraakbaarheid.

Het wezen van deze sport is socialisatie. Aankomsten in de Tour zijn altijd een klein familiefeest. Renners en omstanders gaan over in elkaar. Ze delen de vreugde of teleurstelling, kijken elkaar in de ogen. Kom daar om bij voetballers die zich in luxueuze resorts ophouden en voor de wedstrijd tot in de buik van het stadion worden gereden. Muziektorens op het hoofd.

Een ploegleider die zijn renners een soort quarantaine oplegt, hoort niet thuis in het peloton. Een coureur ontzeg je niet de vreugde van een hand of de luchtledige gaapzoentjes van podiummissen. Juist de adoratie van het volk doorbreekt de afzondering van drie weken Tour. Doorbreekt de eenzaamheid.

Het dictaat van Lotto-Jumbo is meer pose dan noodzaak. Zie ons eens wetenschappelijk bezig zijn. Allicht is een foute wind genoeg voor immuniteitsverlies. Alles aan wielrennen is een risico: hitte, kou, afdalingen, sprinten op de kracht der zotheid... En wat dacht u van muggen als gedroomde transporteurs voor bacteriën? Doortastend alternatief: mummificatie op de fiets.

De achterdocht voor rennershotels is wel legitiem. Het is een regelrecht schandaal in wat voor krotten de Tourorganisatie het peloton soms te slapen legt. Ik heb ooit ratten door de keuken zien lopen. Airco in de kamer: ook niet vanzelfsprekend - het zal voetballers niet overkomen.

De huisvesting van renners is vaak ten hemel schreiend. Zwerfvuil tussen de lakens kan ook. Het is mij een raadsel dat wielerploegen met budgetten van 10 à 15 miljoen euro die belediging van hun renners accepteren.

De Tour is het hoogtepunt van een wielerjaar. Het is de droom van alle jonge wielrenners ooit de Tour te kunnen rijden. Als het dan eenmaal zover is, zou het bijzonder zuur zijn als ze door een lullig virusje werden uitgeschakeld. Maar mag dat het peloton desocialiseren? Ik dacht het niet.

Als ploegleiders zo bezorgd zijn om de gezondheid van hun volgelingen, zouden ze zich beter laten horen over de bijna onmenselijke magerzucht. Het Dat lijkt me ongezonder dan een kwade vlieg. Maar daar hoor je ze niet over. En ploegartsen ook niet.

Zou een volksjongen als Sep Vanmarcke inspraak hebben gehad in het dwaze verbod om nog handjes te geven aan zijn bewonderaars? Ik kan het me niet voorstellen. Hij moet toch ook in de lach schieten als hij bedenkt hoe Briek Schotte zou gereageerd hebben op een onnozele tube antibacterie-gel.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234