Zaterdag 27/02/2021

Tegenwind

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag

Zolang ik leef, heb ik de publieke ruimte nooit kerstneutraal geweten. De straten in de stad alom afgezoomd door scharminkels van kerstboompjes die mij altijd aan kreupelhout uit de Sahel doen denken. Ze flikkeren zich een ongeluk. Als het niet zo aanstellerig was zou je in december met een zonnebril door de stad willen lopen.

Nog erger is de muziek die van de gevels druipt. Van kerstsmartlappen zijn er dertien in een dozijn. Bing Crosby, O Tannenbaum, Jingle Bells... In warenhuizen gooien ze er nog een worp herdertjes in stille nachten overheen. Muzikaal haardvuur van slecht hout en dat alles van de ochtend tot de avond. Het meest seculiere is nog All I Want for Christmas is You van Mariah Carey. Boetieks concurreren tegen elkaar op met het repertoire van snot en slijm in paskamers. Niemand ontkomt er aan. Dan zijn moslims toch iets bescheidener met hun Suikerfeesten. Althans, zij laten de straat de straat.

In het dorp aan de zee waar ik woon, zie ik de hele tijd pocketkerstmannen met rode mutsen tegen de gevels van appartementsblokken opklauteren. Ik kijk dan gauw achterom, naar de industriële skyline van Zeebrugge, om nog iets van het echte leven te voelen. Het water wenkt alvast met meer religieuze kracht dan softenonkerstmannetjes.

Er is geen groter imperialisme dan Kerstmis. Attitude- en consumptiedwang. Je hoort het ook nog in familiekring te vieren. Aan grote tafels met gevulde kalkoen. Een tweevoud van onverdraaglijkheid en schijn. Het familielid dat niet mee aanschuift, is per definitie asociaal. Samengestelde gezinnen staan voor de verscheurende vraag: waar gaan de kinderen computeren, voor wie is kerstavond, voor wie kerstdag? Kunnen ze nog wel gezamenlijk naar de grootouders die vroeger zo lief waren? Die altijd moesten huilen bij het voorlezen van de nieuwjaarsbrief.

Geloven is kopen, in deze dagen. Kerstbacchanalen hebben nog weinig mystieke achtergrond. En vrede op aarde is het minder dan ooit. Enkele jaren geleden hoorde ik dat David en Victoria Beckham zes reusachtige kerstbomen hadden laten installeren in hun riante landhuis. Opgetuigd voor het ronde bedrag van 41.000 euro. Vandaag zullen er dat tien zijn.

Alsof intimiteit en vrede worden afgemeten aan de grootte van het bos in de huiskamer. Intimiteit à la carte voor een dag en een nacht mag kennelijk iets kosten.

Denk vooral niet dat ik kerstvrij ben. Vanochtend zijn twee lieve dames uit de sierkunst het schouwblad komen draperen met een kerstkrans. Mijn vrouw wou niet anders en ik had het verzet tegen die flikkerende onzin opgegeven. Want je moet het toch een beetje vredig houden, dezer dagen.

In Antwerpse winkelstraten wemelt het van kerstmannen, maar zie, Sinterklaas doet ook nog mee aan dolle pret. Ze schurken achter elkaar aan met dezelfde boodschap: kopen, kopen, kopen. Aan goed humeur van de Sint en kerstman ontbreekt het niet - heilige baardmannen zijn notoire horecabeesten.

Vluchten kan niet meer. De kerstsfeer is beton van deze samenleving geworden. Of er nog een diepere kerstgedachte achter zit? Domme vraag.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234