Donderdag 23/01/2020

Tegenwind

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

Wat een doorbraak: na 125 jaar mannenbastion komt een vrouw aan het hoofd van de Boerenbond. De rechterhand van ontslagnemend voorzitter Piet Vanthemsche neemt het stokje over. Sonja De Becker is de naam. Ze kent de landbouworganisatie van haver tot gort, is er haar actieve beroepscarrière begonnen en nooit meer weggegaan.

Ik las dat Sonja een harde tante is. Dat is nog steeds het gebruikelijke cliché als een vrouw op eigen kracht een maatschappelijke toppositie bereikt. Is het een man, dan spreekt men van een koelbloedige manager, waarmee niets gezegd is over zijn karakter. Een harde tante komt dicht in de buurt van een kenau, van kwaadaardige wezens.

Zo ziet Sonja De Becker er nochtans niet uit. Ze is ook niet gebouwd als een slagschip, eerder frêle elegantie. Dat ze als juriste opgeklommen was tot het vicevoorzitterschap van de Boerenbond gaf al aan dat ze de brede waaier van een landbouworganisatie in de vingers heeft. Jarenlang kon hier geen regering gevormd worden zonder vertrouweling van de Boerenbond. Ik herinner me nog de charmante bierbrouwer Paul Dekeersmaecker als minister van Landbouw. Hij was een vriend van Paul Vanden Boeynants, brouwer van de Mort Subite en verplaatste zich altijd in de nieuwste Porsche. Een betere lobbyist heeft de Boerenbond niet gekend.

Vandaag moet de voorzitter zich vooral in Europa ophouden. Daar vallen de beslissingen over landbouwbeleid, inclusief quota en sancties. Sonja heeft er de flair en ervaring voor. Ze zal in Brusselse rococosalons de onzichtbare minister van Landbouw Joke Schauvliege moeiteloos overvleugelen.

Ik ken de klaagzangen op Vrouwendag, maar het gaat best goed met de opmars van vrouwen naar maatschappelijke en industriële sleutelposities. Ook binnen sociale organisaties klimmen ze almaar hoger, de dames. De inhaalbeweging is nog lang niet voltooid, maar vrouwen aan het hoofd van Belgacom en de Boerenbond, van de werkgeversorganisatie en tot voor kort van Electrabel - de snoepwinkeltjesparking is niet meer zo urgent.

Sonja De Becker is net zo min als Piet Vanthemsche een tafelspringer. Toch zal ze een overlevingsstrijd moeten voeren, want de boerenstiel zit zwaar in de verdrukking, mede door oneerlijke concurrentie en Europese bureaucratie. Het protest tegen het pirouettebeleid van Brussel wordt grimmiger. Vooral varkensboeren voelen de klompen jeuken. Fluwelen overleg is niet meer het enige.

De benoeming van mevrouw De Becker is een belangrijk signaal voor de toekomst. Als in de ruigste mannennomenclatuur een vrouw de scepter mag zwaaien, dan is het afgelopen met de tweedehandsbaantjes en protocollaire zingzang. Dan komen de echte uitdagingen vrouwen toegewaaid. Helaas blijft de politiek achter als bokkige mummie. Het is een schande dat hier nog nooit een vrouw een regering heeft mogen leiden. Zelfs niet het Vlaamse speeltje van Geert Bourgeois, waar ruziemaken het favoriete gezelschapsspel is. Een vrouwelijke minister-president was wel het minste opstapje naar welgemeende emancipatie. Ook de nieuwlichters van N-VA hebben er dus het lef niet voor. Beter gezegd: het fatsoen.

Enfin, het wordt straks alvast leuker op de boerderij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234