Zaterdag 04/02/2023

Tegenwind

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

Koning Filip leent zijn gestelde lichaam niet uit aan de honderdste editie van de Ronde van Vlaanderen. Even aarzelde de vorst, maar hij zag tijdig in dat de Ronde altijd eindigt in een slemppartij. Enige terughoudendheid afdwingen in Oudenaarde is een hopeloze ambitie. Carnavaleske biotoop, tenslotte.

Je mag hopen dat alle ministers het voorbeeld van Filip volgen en zondag niet als populistische lachstuipen tegen het podium komen aanschurken. Dus: Peeters, Geens en Muyters blijf alsjeblieft thuis. Er is in Oudenaarde even niets te vieren.

Ik weet wel dat de Ronde van Vlaanderen tijdens de Duitse bezettingsjaren gewoon werd gereden, maar dat is geen excuus. Overigens is het eeuwfeest eigendom van het volk, niet van hotemetoten. Meer dan welke andere wielerwedstrijd is de Ronde van Vlaanderen ornament van de Vlaamse volksziel. Wij, de Ronde van Vlaanderen.

Dat volk verkeert vandaag in diepe rouw. De slachtoffers van terreur zijn nog niet eens begraven. Daar overheen kreeg Het peloton het dodelijke ongeval van Antoine Demoitié in Gent-Wevelgem te verwerken en een dag later het overlijden van de jonge belofte Daan Mynhgeer aan een hartstilstand. Twee renners dood: dan kun je geen polonaise meer lopen na de Ronde, al is deze koers een onvergelijkbaar monument dat de winnaar eeuwigheid schenkt.

Er zijn oorlogen, halve revoluties, zotte tijden, rampspoed en mooie zomers overheen gegaan, maar de Ronde is een onveranderlijke cultuurschepper gebleven. Het woeste beuken tegen wind en slagregens in is ingeruild voor berekend stoempen, en Italianen zijn vandaag evenveel flandrien als Tuur Decabooter in zijn tijd, maar het epos blijft duren.

Geleerden hebben ooit voorgerekend dat een monument nooit op zichzelf staat en dat de omgeving drie keer per mensenleven veranderd. Zo niet de Ronde - die staat volkomen roerloos in zijn eigen geschiedenis. De zegegezangen van Pindaros, Petrarca en Blondin zijn immer actueel.

Voor de renners is 100 jaar Ronde van Vlaanderen ook 100 jaar eenzaamheid. Het gevecht tegen de nijdige hellingen als de Koppenberg en de Kwaremont, tegen kasseien en bagger van het boerenland woont een mens helemaal uit. Dan is er ook nog het eindeloze gekronkel van wegen met de breedte van een handkar waar overeind blijven op zich al kunst is. Kortom, de Ronde is het epos van stilgelegde tijd, maar tegelijkertijd toch monopoliehouder van roem en geld.

Zoals altijd wordt ook dit epos gedrapeerd door drama's. Het kaltstellen van de legendarische Muur van Geraardsbergen is voor velen nog steeds een open wond. Talibanvandalisme. Ook voor de renners.

Het ziet er naar uit dat de honderdste editie er een te veel wordt voor Tom Boonen. De droom was nog een keer de Ronde te winnen voor het afscheid, maar de topvorm haperde de voorbije weken aanzienlijk. Er gingen stemmen op om hem het kopmanschap van zijn team te ontnemen. Groter kan een drama niet zijn voor een kampioen. Al helemaal omdat die andere Ronde-beul en generatiegenoot Fabian Cancellara in bloedvorm lijkt te verkeren.

Terloops, benieuwd of de leeuwen-vod op de Koppenberg plaatsmaakt voor de driekleur.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234