Donderdag 09/12/2021

Tegenwind

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

Een dag in het jaar is politiek Nederland zelf decorum. Op Prinsjesdag treden ministers, Kamerleden en senatoren in vol ornaat aan voor de Troonrede. Meestal een saaie voorleesoefening van het staatshoofd waarin de beleidslijnen voor de komende tijd worden uiteengezet. Vooraf trekt de Gouden Koets door de straten van Den Haag. Het brengt veel wuivend volk op de been, want weer of geen weer, iedereen wil een glimp opvangen van het vorstenpaar. Dat op zijn beurt vanuit het monsterlijke gevaarte de handjes gretig laat wapperen.

Die Gouden Koets is wansmaak. Pure kitsch. Ze hangt vol met beschilderde panelen waarvan sommige naar het koloniale verleden verwijzen. Foute fetisj van (geroofde) rijkdom. Willem-Alexander draagt misschien nog de kiemen van een verborgen patserigheid in zich, maar zeker Máxima heeft dit anachronisme niet nodig. Zet de Argentijnse in een bakfiets en nog straalt ze met haar gratie en schoonheid hoog boven de koninklijke meute uit. Voor één close-up van haar zit ik graag die hele Prinsjesdag uit.

De Troonrede zelf is een stuk inhoudelijker dan de kersttoespraken van onze vorst, maar ook hier wordt met meel in de mond gesproken over controversiële onderwerpen. Willem-Alexander hield het bij gemeenplaatsen over de vluchtelingen- en migratieproblematiek. Een slalom van nietszeggendheid. Uiteraard had hij het over opvang in de regio en een beperking van de instroom. Opvang in de regio... ik word zo langzamerhand gek van het cliché. Waar is die fameuze regio? Libië? Doet Israël ook mee? De bodem van de Middellandse Zee, misschien? Ik dacht dat het in de regio al wemelt van getto's vol wanhoop.

De ministers (in rok) schuiven op Prinsjesdag gewillig aan voor de camera's van tv-zenders. De Troonrede valt meteen weer uiteen in scheidslijnen. Tegenstrijdige klemtonen maken duidelijk dat het voorgenomen beleid geen onversneden koek is. Nu de grote hervormingen achter de rug zijn, loopt de spanning tussen liberalen en sociaaldemocraten snel op. Het praatje van de vorst is geen maatstaf voor duurzaamheid van het kabinet.

Prinsjesdag heeft een hoog folklore- en nostalgiegehalte, maar het tilt de politiek ook op tot een moment van staatsie en warme representativiteit. Iets feestelijks, een monter sfeertje, een toets van gezelligheid. Je voelt ook als buitenstaander dat het om iets hogers gaat dan aardappelen rooien of beton gieten. De sensatie van het onverwachte voltrekt zich vooral in het hoeden- en outfitfestival. Een dame van de ChristenUnie liep rond in een rok gemaakt van treinbanken. Haar collega van de Partij voor de Dieren droeg een oranje jurk met een groot zwart kruis erop dat wordt gebruikt om gevaarlijke stoffen aan te duiden. Anderen paradeerden met een fruitschaal op het hoofd, een radiator, een Borsalino, een picknickhoedje. Creaties met een boodschap. De hang naar excentriek die je op Ascott en Waregem Koerse ook tegenkomt. Vrolijke losbandigheid als rode draad van het hoedengezelschap.

Ik zie het Gwendolyn en Laurette niet doen. Stijve Hollanders? In onze parlementen ruist veel minder avant-garde en humor. Marianne Thyssen met een hoed als een dartbord? Onbestaanbaar.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234