Dinsdag 17/09/2019

Tegenwind

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

De Duitse minister van Financiën, Wolfgang Schäuble noemde hem openlijk dom en naïef. Eurogroep-voorzitter Jeroen Dijsselbloem haatte zichzelf bij iedere handschudding. De trojka dumpte hem in perverse obstructie tot conciërge van het nihil. Vorige week nog maakten de ministers van Financiën gehakt van de goede man: monster van onwil. Zijn antwoord op Twitter: "Ze zijn verenigd in hun haat tegen mij, en ik verwelkom hun haat." Intussen was hij als onderhandelaar met geldschieters door zijn eigen premier gedegradeerd tot tweede viool.

Yanis Varoufakis legt het af tegen Europa's strijkkwartet van bureaucraten, fatsoenrakkers en orthodoxe protocolzuigers. Een rebel zonder diplomatieke velours hoort niet thuis in het gezelschap van bankiers en monetaristen. De Griekse minister van Financiën werd zelfs persoonlijk uitgeroepen tot struikelblok voor een hulpprogramma van EU, IMF en ECB.

Ideologische barbaar.

Niet dat het verrast, maar de hautaine afkeer van de elites voor Varoufakis zegt meer over Europa dan over de ongelikte Griekse querulant. Hij paste niet in het gepolijste plaatje: te vierkant, te weinig diplomatiek raffinement, ja zelfs te slecht gekleed voor het hooggezeten gremium: hemd uit de broek, te diepe open kraag waardoor je een plukje borsthaar kon zien, sportschoenen... Met zo'n vogelverschrikker gaan afgeplakte eurocraten niet op de foto.

Tragische vergissing.

Yanis Varoufakis bracht romantiek en basis-democratie mee die Europa zo node heeft gemist. Wat Jack Lang in de vorige eeuw voor het culturele reveil was, dreigde hij te worden in het imbroglio van economische en financiële dogma's van investituurexperten. Beter gezegd van de dictatuur van deskundologen. IJsmeters van het ingevroren cijferfetisjisme.

Ook zo irritant: het hoge rockstergehalte van Yanis. Leren jack, korte laarsjes, immer fladderend in provocatieve nonchalance. De dames vielen voor hem, en dat zou ik zelf ook doen als ik een dame was. Er kleeft een aura van erotisch naturel aan hem als man die waarheid spreekt. Die waarheid mocht hem iets kosten, politiek en academisch. Existentialist ook: de eindeloze worsteling die hij als econoom van de kosmopolitische generaties met afkomst en beroep had doorstaan, liet sporen na. Gegroefd gezicht.

Voor Varoufakis zijn economen geen experts, maar eerder een sinistere priestergilde die slecht vermomd bijgeloof als wetenschap verkoopt. Dat hoor ik Paul De Grauwe nu ook weer niet zeggen, terwijl hij dichter bij het gedachtegoed van de Griek staat dan in het gelid van de trojka. Zeker wat betreft de cynische besparingspolitiek die een heel volk genadeloos lineair opgelegd krijgt, deelt de Belgische econoom het verzet van zijn Griekse collega. Met meer hart voor les misérables dan Johan Van Overtveldt.

Europa legt de Grieken een karwats van bezuinigingen en hervormingen op die aan de sociale beschaving voorbijgaat. De strijd tegen corruptie en wanbeleid van jaren wordt alweer afgewenteld op de havenots. Dan smeek je toch om verzetshelden. En reken maar dat Grieken de verzetscultuur in het bloed hebben.

Varoufakis wordt gestigmatiseerd als dissidente rouwdouwer en dwaallicht. Dan toch een die besprenkeld is met een glamourparfum. Glamour: waar zou je het nog vinden in Europese wandelgangen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234