Zondag 15/12/2019

Tegenwind Naar de Tour

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

Tot een kleine week geleden was Rik Torfs vrij zeker dat hij zou worden herkozen als rector van de KU Leuven. Hij had zijn bestuursmandaat vier jaar lang kunnen inrichten naar de golfslagen van een academisch populisme. De geleerde had van meet af aan een stap opzij gezet voor de publieksspeler. Ook nog strooiend met bon mots voor studenten en universitair personeel. Op sommige ogenblikken zag je in Torfs de navel terug van de populistische bedrijfsleider Willy Naessens. De vergelijking met Marc Coucke zou in zekere zin ook nog kunnen.

Stijl is persoonlijk, ook voor een rector van de universiteit. Maar er is een ondergrens aan het academische freewheelen en de bestudeerde boutades. Mensen krijgen het steeds moeilijker met bekende hoofden die zich voortdurend verplaatsen naar mediageile populariteitsberekeningen. Een rector moet niet als een koppelbaas willen spreken, en omgekeerd. Torfs verdroeg weinig begrenzingen in zijn welsprekendheid voor radio en televisie en in zijn geschreven lichtvoetigheid. Zijn orgasme lag in de formulering, minder in het grensverleggende inzicht. Eigenlijk staat hij al zijn hele leven op de kansel.

Dat is een keuze die perfect legitiem is, maar die ook afstotingsverschijnselen kan oproepen. De kerkjurist was te vaak in het nieuws met te veel gespreide onderwerpen en afwijkende meninkjes die hem van de elite moesten onderscheiden. Er ontstond een probleem van overkill en authenticiteit. Zijn monkellachjes waren er ook te veel aan.

Echt militant werd hij wanneer hij kon tekeergaan tegen links. Als ware kerkvorst zegende hij het kapitalisme en betuigde hij graag zijn afkeer voor verzinsels als de verbeelding aan de macht en andere gauchistische triomfkreetjes. Voor de vakbonden kon hij ook weinig liefde opbrengen. Zienderogen zag je hoe de cabotin en latere rector verrechtste. Zoals alle mannen vanaf een bepaalde leeftijd allicht. Ondergetekende incluis. Ook daarom kreeg hij een geloofwaardigheidsprobleem als gewetenspoliticus. Daarbij nog de vraag: hoe pastoraal kun je zijn als wetenschapper?

Dat hij een hart had voor de universiteit geloof ik graag. Maar er hing te veel bijberoep omheen. Hij had beter in het kielzog van Mark Eyskens getreden en zijn spetterende creativiteit toevertrouwd aan aquarellen. Dan had hij de verstilling bereikt die de wetenschap toebehoort en die naar insiders beweren meer het handelsmerk is van zijn opvolger Luc Sels.

Torfs was te zegezeker en daar kunnen wetenschappers niet goed tegen. Hun wapen is immers scepsis. Ik heb geen leedvermaak met de nederlaag van de kerkjurist. Maar de keuze voor Sels is ook de keuze voor een andere stijl. Misschien zelfs voor meer sérieux. De alma mater als spektakelstaat is passé. Het laatste heeft de uittredende rector niet tijdig genoeg onderkend.

Na zijn mislukking als CD&V-politicus is dit de tweede mokerslag die hij moet incasseren. In zijn christelijke nederigheid moet dat nog net te behappen zijn, maar pijnloos is het niet. Overigens verwacht ik tegen de boekenbeurs een erotische roman van Rik Torfs. Carrièrebreuken zijn goed voor een mens. Ze openen onvermoede perspectieven en doen dromen van avontuur.

Als geoefende mediafiguur kan hij nu drie keer per dag aanschuiven in tv-programma's. Derde man in de Tour zou ook nog kunnen. Kortom, Rik Torfs zal meer dan ooit BV worden. Die hele kerkjuristerij kan voorgoed de pot op.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234