Zaterdag 24/08/2019

Tedere tienerblues uit Taipei

komedie

blue gate crossing/lanse da men HHHII

Over de spleen van jongeren uit Taipei zijn er de jongste jaren meerdere films gemaakt, onder anderen door Hou Hsiao-hsien en Tsai Ming-liang, maar volgens cineast en scenarist Yee Chin-yen portretteren die films vaak het leven van jonge mensen maar zelden hun seksualiteit.

Brussel

Van onze medewerker

Luc Joris

'Ik wou hen vergezellen in hun zoektocht naar henzelf, naar hun seksuele onzekerheid", aldus de in Los Angeles gevormde Taiwanese filmmaker die in 1994 debuteerde met Lonely Hearts Club, een mozaïekportret over urbane wanhoop en eenzaamheid. Opdracht volbracht, want in Blue Gate Crossing (de derde uit een serie van zes jongerenportretten van verschillende regisseurs die zijn gebundeld onder de titel Tales of a Changing China) wordt dat 'zoeken' naar de eigen seksuele identiteit en de vertwijfeling van dolende pubers mooi en subtiel geëvoceerd.

Dat gebeurt aan de hand van een portret van Kerou (Guey Lun-mei), een zeventienjarig lyceummeisje met een vrolijke pagekop, dat samen met haar moeder op een bescheiden appartement woont in een rustige buurt van Taipei. Veel vertrouwt Kerou haar moeder trouwens niet toe, zeker niet dat ze verliefd is op een meisje. Dat meisje is Yuezhen (Liang Shu-hui), haar beste vriendin. Ook tegen Yuezhen durft Kerou echter niets te zeggen, uit schrik om haar te verliezen. Bovendien is Yuezhen verliefd op Shihao (Chen Bo-lin), een lieve jongen die bij hen op het lyceum zit. Ze droomt er zelfs van om met hem te trouwen, ook al heeft ze Shihao nog nooit aangesproken.

Als een fetisjist doorsnuffelt ze op school wel zijn vuilnisbak, op zoek naar persoonlijke spullen (van afgedankte sportschoenen tot een zwembrilletje) die ze thuis in een kartonnen doos bewaart. Alles verandert echter als Kerou op vraag van Yuezhen naar het zwembad trekt waar Shihao 's avonds na school baantjes trekt met het oog op een zwemcarrière. De bedoeling is dat Kerou Shihao op de hoogte brengt van Yuezhen gevoelens voor hem. Dat doet ze ook, maar een duidelijk antwoord krijgt ze niet. En dat is het begin van een vreemde en intieme coming of age-driehoek die zich geleidelijk alleen nog maar op Kerou en Shihao gaat concentreren. Want volgens Shihao bestaat Yezhou niet en heeft Kerou dat allemaal verzonnen omdat zij op hem verliefd is.

Het liefdesprobleem waar Kerou mee worstelt, en waar ze ook nooit over heeft durven te spreken uit schrik voor de sociale druk op school, wordt in deze genuanceerd vertelde adolescentenkroniek pas relatief naar het einde toe kenbaar gemaakt, maar voor de toeschouwer maakt het weinig of geen verschil uit of hij deze informatie op voorhand weet. De belangrijkste verdienste van het licht komische en melancholische Blue Gate Crossing is immers de fijnzinnige manier waarop regisseur Yee Chin-yen het emotionele leven, de aarzelingen, het parcours van vertwijfeling en de confrontatie met zichzelf schetst van deze jongeren op de drempel van de volwassenheid. Dat gebeurt niet altijd met veel woorden, maar veeleer door een nogal los opgebouwde emotionele sfeer die goed de weemoed van twijfelende tieners weergeeft.

Zoals bijvoorbeeld Tsai Min-liang in Rebels of the Neon God, nog altijd een van de mooiste films over tienerrebellie van het afgelopen decennium, de ontreddering van zijn criminele adolescenten situeert tegen de achtergrond van neons en motorfietsen, zo valt Chin-Yen hier terug op sfeervolle, meestal nachtelijke beelden van Kerou en Shihao (in pastelkleurig palmbomenhemd) op de fiets.

Subtiel portret van dolende pubers op zoek naar hun eigen seksualiteit

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden