Zaterdag 19/10/2019

Teddybeer trekt ten aanval

Vrienden noemen hem 'een straaljager', ex-vrienden 'een brulboei'. Wouter Van Bellingen, de zwarte teddybeer van Vlaanderen, laat zijn tanden zien als kersvers directeur van het Minderhedenforum. 'Vroeger vond ik u sympathiek, hoor ik nu al op straat.'

Zijn voorgangster heeft het gebouw nog niet verlaten, maar Wouter Van Bellingen (42) genereerde in een paar weken meer buzz dan Naima Charkaoui in haar volledige mandaat. Dat ligt niet alleen aan Charkaoui, die in 2001 als eerste aan het hoofd van de organisatie kwam te staan. Met Van Bellingen heeft het Minderhedenforum een Bekende Vlaming in huis gehaald. De man die jarenlang Vlaanderens favoriete zwarte was, dient een klacht in tegen de burgemeester van Landen, Gino Debroux (sp.a), en 'partner in crime' dj Jos.

Volgens topadvocaat Walter Damen, vooral bekend door grote assisenzaken, heeft het duo de wet overtreden toen ze woonwagenbewoners met luide muziek van een privaat terrein probeerden te verjagen. Damen ziet 'opzettelijke slagen of verwondingen, onmenselijke behandeling gepleegd op een persoon van kwetsbare toestand en belaging'. Het parket van Leuven beslist of het tot vervolging komt. Ook de Brabantse gouverneur Lodewijk De Witte (uit de socialistische stal) en aftredend minister van Binnenlands Bestuur Geert Bourgeois (N-VA) kregen een officiële klacht over de praktijken van dj Jos.

Wie Van Bellingen kent, kijkt hier niet van op. "Hij is een straaljager", zegt Bram Sebrechts, woordvoerder van het Minderhedenforum. "Met Wouter hebben we er meteen een tweede motor bij."

"Instinctief, impulsief, gedreven", zo omschrijft Erwin Foubert hem. Van Bellingen overtuigde de architect uit Sint-Niklaas na twaalf jaar oppositie voor Groen en een pauze van zes jaar om zich aan te sluiten bij zijn lokale politieke beweging SOS2012. Die werd door coryfee sp.a Freddy Willockx uit het rood-groene kartel gezet. Van Bellingen en vrienden haalden bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen op eigen kracht slechts twee zetels, die ingenomen worden door Van Bellingen en zijn kompaan Ali Salhi. De zetel van Van Bellingen is nu vacant.

Al Jazeera

"Hij kan heel erg goed enthousiasmeren en zijn ideeën verkopen", zegt Foubert. "Dat zit in zijn natuur. Zijn verleden in de jeugdbeweging speelt daar zeker in mee." Bij de scouts kreeg Van Bellingen de totem waar hij tot op de dag van vandaag graag aan herinnert: de spitssnuitdolfijn. "Sociaal, vrolijk, komt op voor anderen", zegt hij.

Hij loopt over van de goede bedoelingen, zegt Steve Vonck, een lokale cafébaas die Van Bellingen als tiener leerde kennen in het jeugdhuis. "Als hij iets in zijn hoofd heeft, dan gaat hij recht op doel af. Dan luistert hij niet meer." Hij is "een brulboei", zegt Vonck. Hij stapte teleurgesteld uit SOS2012 toen Van Bellingen weigerde om het bij te leggen met de sp.a. "Nu zitten we met een N-VA-bestuur opgescheept. Wouter is zeer gedreven en onrecht stoot hem zwaar tegen de borst. In de functie die hij nu heeft opgenomen, is hij vast de juiste man op de juiste plaats. Maar hij is geen teamspeler."

Foubert en Vonck zeggen dat Van Bellingen op de oppositiebank niet lekker zat. "Hij heeft zeer goed werk geleverd als schepen van Jeugd en hij genoot van de aandacht. From zero to hero to zero, dat is zijn parcours."

Van Bellingen verwierf brede bekendheid toen hij op 2 januari 2007 als eerste zwarte schepen in Sint-Niklaas werd ingezworen. Ookk bij CNN en Al Jazeera kennen ze zijn naam. Nadat drie koppels weigerden om door een zwarte schepen in de echt verbonden te worden, schreven meer dan zeshonderd stelletjes zich in voor een massale anti-racistische trouwpartij. De actie katapulteerde hem tot in de categorie 'politiek goudhaantje' en 'Vlaanderens favoriete zwarte'.

Yves Desmet schreef toen in deze krant: "Wat Van Bellingen zo uniek maakt, is dat hij zich niet wrokkig, vernederd of gefrustreerd opstelt, maar dat hij dom racisme countert met goedgemutstheid, een bulderlach en een positieve ingesteldheid."

Het was even schrikken toen die beer met hoog knuffelgehalte meteen hard uithaalde naar Zwarte Piet, de misplaatste Obamacartoon in deze krant en de 'ludieke' actie in Landen. Dat heeft hij geweten.

"Ze komen het mij op straat al zeggen: vroeger vonden we u sympathiek. Vreemd vind ik dat. Over mijn eigen situatie ben ik heel onthecht. Maar als het moet, ga ik met de voeten vooruit." Het is nooit zijn bedoeling geweest om populair te zijn, zegt hij. Al klinkt dat een beetje vreemd uit de mond van de man die achtereenvolgens deelnam aan De Pappenheimers, Sterren op de Dansvloer en aan een realityserie op de Noordpool. Hij bracht op zijn 36ste ook al een autobiografie uit - Zeg maar Wouter.

Cultfiguur

"Vlaanderen leeft onder een stolp", zegt Van Bellingen. "We zijn zoveel gewoon geraakt dat het noodzakelijk is om af en toe hardop te zeggen: 'Dit is niet normaal.' Het is niet normaal dat van zo'n dj Jos een cultfiguur wordt gemaakt". Er zijn in deze samenleving te veel mensen die zwijgen, zegt hij. "Laat mij maar roepen. Wij komen enkel op voor mensenrechten, en daar stellen wij legitieme vragen over. Dat is men blijkbaar niet gewend."

Eigenzinnig wil hij zichzelf niet noemen. "Ik ben principieel. In die zin ben ik de zoon van mijn vader. Die zei altijd: 'Je kunt jezelf maar één keer verkopen.'"

Maar Van Bellingen is niet de zoon van zijn vader. Hij werd als Rwandese baby geadopteerd door een Vlaams-nationalistisch en sociaal bewogen gezin. Zijn huid is Afrikaans, zijn jeugd oer-Vlaams: de scouts, het koor, het jeugdhuis, de IJzerbedevaart. Zijn accent is zo zwaar en hij spreekt zo snel dat niet-Sint-Niklazenaren moeite hebben om hem te verstaan eens hij op dreef is.

Dat viel tv-kijkend Vlaanderen ook op toen hij fulminerend ten onder ging in zijn eerste debat met Marie-Rose Morel. Mijn tongriem is te kort, luidde toen zijn verweer, maar daar is intussen met lessen dictie aan gewerkt.

Ali Sahli, die samen met zijn toen nog onbekende vriend deelnam aan DePappenheimers, herinnert zich hun aankomst in de studio nog levendig. "De producers dachten dat ik Wouter was, en hij Ali. Ik heb hem ooit Bounty genoemd: zwart vanbuiten, wit vanbinnen." Het is ook zijn sterkte, vindt Salhi. "Wouter is heel toegankelijk. Hij zal nooit een allochtoon zijn, maar hij is ook geen autochtoon."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234