Woensdag 13/11/2019

Wielrennen

Team neemt afscheid van overleden wielrenner Michael Goolaerts

Van links naar rechts: renners Stijn Steels en Sean De Bie, performance coach Kristof De Kegel, ploegleider Michiel Elijzen, perschef Ward Callens en teammanager Nick Nuyens. Beeld BELGA

Veranda's Willems-Crelan is in Aarschot samengekomen om te praten over Michael Goolaerts. Vandaag staat het team alweer aan de start van de Brabantse Pijl. Want zo gaat dat in de koers: er is een renner dood achtergebleven, maar het peloton wacht niet.

Een rennershotel daags voor de koers is altijd een oord van bedrijvigheid: mecaniciens poetsen fietsen, ploegleiders lachen hun zenuwen weg, renners nemen er met een zoen en een stiekem kneepje in de billen afscheid van hun geliefde. Maar niet zo in hotel 's Hertogenmolens in Aarschot. Daar zijn de gezichten bedrukt, de ogen rood aangelopen, de stemmen gedempt.

Alle renners van Veranda's Willems-Crelan zijn er samengekomen, net als iedereen die voor het wielerteam werkt. Het doel van de dag: de dood van Michael Goolaerts (23) samen verwerken. De teamleiding heeft ook traumapsycholoog Eric de Soir uitgenodigd voor een twee uur durende praatsessie.

Nachtmerrie

"We konden ons verhaal van zondag aan elkaar vertellen, want iedereen heeft die dag anders beleefd", vertelt Stijn Steels. "Ik zat in koers en ben Michael net na zijn val nog voorbijgereden. Ik zag meteen dat het niet goed was. Ik hoorde in de oortjes dat de ploegleiding vanuit de auto met hem contact zocht, maar hij antwoordde niet. De dag die als een droom was begonnen - we gingen Parijs-Roubaix rijden, en misschien wel winnen - spatte uiteen en werd een nachtmerrie.

"Andere jongens hebben het nieuws op tv gehoord of op het internet gelezen. Wij waren 's avonds nog bij elkaar, hopend dat geen nieuws goed nieuws was. Helaas. Andere jongens waren thuis, alleen."

Ook de ouders en broer van Goolaerts kwamen naar het ploeghotel. "Het was ongelooflijk moedig van zijn ouders en broer om met ons te praten", zegt Steels. "Ze hebben ons gezegd dat we voort moesten, voor Michael. Dat zou hij zelf ook gewild hebben."

Steels staat vandaag niet aan de start in Leuven voor de Brabantse Pijl - zo gaat dat in de koers, die ijlt maar voort. Zijn ploegmaat Sean De Bie rijdt wel, maar het zal met een klein hartje zijn dat hij zijn rugnummer opspeldt. Eerst een minuut stilte, dan zal het ererondje door de stad met de blauwe truitjes op kop een laatste saluut worden aan de gevallen Goolaerts. Maar daarna is het koers.

"Het is toch beangstigend. Michael heeft nooit een waarschuwing gekregen dat hij iets aan zijn hart kon krijgen. Toch is het gebeurd. Natuurlijk denk je daaraan. Al moet ik zeggen: mijn vrouw heeft het daar moeilijker mee dan ik. Vijf uur focus in de wedstrijd zal wel lukken. Maar daarna? Geen idee hoe ik mij zal voelen", zegt De Bie.

Goolaerts is niet de eerste coureur die sterft in het zadel. Hij zal helaas niet de laatste zijn. "Maar je moet voort, hé", zegt Frederik Veuchelen, net met rennerspensioen en twee jaar geleden ploegmaat van Antoine Demoitié bij diens fatale ongeval in Gent-Wevelgem. "Drie weken later reden we de Amstel Gold Race. 's Ochtends is de weduwe van Antoine ons nog komen bezoeken. 'Koers voor Antoine. Laat je kop niet hangen', zei ze. Dat heeft echt geholpen om de knop om te draaien. En 's namiddags wonnen we met Enrico Gasparotto. Dat is koers: euforie en verdriet liggen verschrikkelijk dicht bij elkaar."

Verlamd

Oud-wielrenner Gianni Meersman maakte het ook mee: zijn beste vriend Frederiek Nolf stierf in 2009 in zijn slaap, tijdens de Ronde van Qatar. "En dan zit je op de fiets en malen de gedachten door je hoofd, want in de eerste uren van de koers gaat het niet hard als er een kopgroepje ontsnapt is. Maar je mag je daardoor niet laten verlammen. 'Ik heb zo hard getraind om te presteren. 'Nolfke' zou niet willen dat ik mijn kop liet hangen', dacht ik wanneer ik het moeilijk had.

"In 2013 deelde ik tijdens de Vuelta de kamer met Kevin De Weert. Tijdens de tijdrit maakte hij een doodsmak - ik ben hem nog voorbij gereden. 's Avonds kwamen ze zijn valiezen maken en wisten we nog altijd niet of hij erdoor zou komen. Maar wat zei de ploegleiding de volgende dag: 'Sprint maar mee, hé.' En dan doe je dat. Want het is je job."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234