Woensdag 25/05/2022

Te veel losse eindjes

Massive Attack in een uitverkochte Ancienne Belgique

Binnenkort komen ze er weer aan, ze zijn immers even onuitroeibaar als kerstbomen en nieuwjaarswensen: de eindejaarslijstjes. Een cd die daar wellicht vaak in zal terugkeren is Mezzanine van Massive Attack. Dit Britse trio bestaat uit 3D, Daddy G en Mushroom, oftewel Robert Del Naja, Grant Marshall en Andrew Vowles. Aan het begin van dit decennium goten de drie Britten de fundamenten voor een genre dat later als triphop door het leven zou gaan. Maar hun derde cd Mezzanine bewijst nogmaals dat Massive Attack niet voor één gat te vangen is. Reggae, hiphop, rock, jungle, zelfs postrock, je hoort het allemaal op de plaat.

Eerder dit jaar speelde Massive Attack in Vorst Nationaal en momenteel is het gezelschap bezig aan een tournee in kleinere zalen. In ons land viel de keuze op de Brusselse Ancienne Belgique. Weken op voorhand hadden zo'n 2.000 toeschouwers duizend frank neergeteld voor een kaartje. De zaal was zaterdag dus volledig uitverkocht en wie per ongeluk een kaartje te veel had, kon het probleemloos kwijt op de zwarte markt, met de opbrengst achteraf uitgebreid gaan tafelen en met de taxi naar huis.

Het concert van Massive Attack leek structureel op een soulrevue of een soundsystem. Een vaste band, hoofdzakelijk bestaande uit prima musicerende huurlingen, begeleidde de verschillende vocalisten: de rappers 3D en Daddy G, zangeres Deborah Miller en reggaeveteraan Horace Andy. Deze laatste is al vanaf de debuut-cd Blue Lines een vaste associé van het trio uit Bristol en zaterdagavond behoorden de nummers die hij zong tot de hoogtepunten. Zijn hoge, angelieke stem klonk zowel kwetsbaar als opgewekt.

Miller verdiende een pluim voor techniek, maar een herexamen voor inleving. Ze had dan ook de onmogelijke taak om de partijen van zeer uiteenlopende zangeressen als Liz Fraser en Shara Nelson, die op de platen te horen zijn, over te nemen. Met de Massive Attack-rappers liep het soms ook mis. Niet zozeer om muzikale redenen, want zeker 3D gaf blijk van een dwingende, meeslepende stijl. Alleen zat zijn stem, net als die van Daddy G, veel te vaak verborgen achter de instrumentatie, waardoor je de twee mannen nauwelijks hoorde.

De vergelijking met een soundsystem is terecht, want de muzikale basis van Massive Attack was reggae met dub-accenten. Soms vatte het gezelschap het trancegevoel dat African Head Charge op zijn beste momenten onweerstaanbaar maakt. Maar de Bristolians beschikten over een uitgebreider palet: een gitaar scheurde, de spaarzame scratches intrigeerden, je hoorde korte maar duidelijke echo's van Suicide en Kraftwerk, waarop de piano zich even naar voren drong, vervolgens werd een blik spacy klanken opengetrokken, enfin, Massive Attack etaleerde nogmaals zijn ongeëvenaarde geluid. Jammer dat het door onzorgvuldigheden af en toe niet de impact bezat die het had kunnen hebben. De slordigheden betroffen niet zozeer de uitvoeringen zelf, wel de wijze waarop de songs waren samengeknoopt: soms te gehaast, waardoor er te veel losse eindjes overbleven. Kortom, een aardig concert met enkele herinnerenswaardige uitschieters, maar zeker geen massive attack op hart of benen.

Christophe Verbiest

Een ongeëvenaard geluid, maar geen massive attack op hart en benen

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234