Maandag 09/12/2019

Te smal venster op de echtewereld

Of ik een week lang naar VTM wilde kijken vroeg de baas. Dat wou ik. "Maar dan wel alleen naar VTM", voegde ze er fijntjes aan toe. Zappen verboden dus en dat maakte het 'experiment' een stuk minder aanlokkelijk. Al had dat niets met de zender zelf te maken maar alles met schenden van het fundamentele kijkersrecht dat toelaat overal de lekkerste krenten uit de pap te vissen en risicoloos te vluchten voor ondermaatse schermgezichten en programma's.

Hoewel een televisionele alleseter als ik veel kan hebben veroorzaakte die plotse inbreuk op het kijkritueel toch verrassend snel een knagend onbehagen dat deed verlangen naar de 'verboden vruchten' van de concurrentie. Maar belofte maakt schuld en dus meldde ik me vrijdagavond bij de Medialaan om gedurende zeven dagen de trouwste VTM-kijker te worden. Ik ruilde Het journaal voor Het nieuws, verving Thuis door Familie en keek streng maar rechtvaardig naar de wapens waarmee de familiezender dit najaarsoffensief wil winnen. Een VTM-dagboek.

In 'normale' omstandigheden had ik K3 zoekt K3 (4/10) geen blik gegund. De opgeklopte mediaheisa rond de personeelswissel van dit balorkest voor kleuters stond me tegen en ik had weinig zin ook nog eens de hele sollicitatieprocedure te volgen. 'Jeune premier' Niels Destadsbader heette me niettemin hartelijk welkom, al was het toch vooral de vervaarlijk strak gespannen Gerard Joling die de aandacht trok. Het tot aan zijn wenkbrauwen met botox gevulde Nederlandse curiosum probeerde er uit zien als toen hij de wereld teisterde met oorwurmen als 'Ticket to the tropics' en 'No more bolero's'. Dat is dertig jaar geleden en was dus geen gezicht.

Gelaten onderging ik het jolige sfeertje, het geleuter over de mysterieuze 'K3-factor' en de stoet jongedames wier levensdroom het was een 'K3-tje' te worden. Tribunes schoven open en dicht, Gert Verhulst pinkte een traantje weg en ene Hanne bracht publiek en vakjury tot aan de rand van de extase. Zelf was ik vooral blij dat de doorzichtige Studio 100-promotour afgelopen was en er voor mij geen tweede sessie volgde.

Beperkte consumptie

Dan liever Jonas Van Geel die na een veelbelovende eerste aflevering sowieso op mijn klandizie mocht rekenen voor de latenightversie van Jonas & Van Geel (8,5/10). Een vlotte, gevarieerde en vriendelijk brutale personalityshow die deed verlangen naar de XL-versie van woensdag en tegelijk een vrolijk bruggetje naar het weekend sloeg. Daarin beperkte de tv-consumptie zich vanwege het schrale aanbod tot Het nieuws en een versleten Bond-film en leek het gras voor het eerst groener aan de andere kant van de ether omdat ik mijn vaste zondagse afspraak met De zevende dag moest missen.

Gelukkig kondigde maandag zich aan als een topdag met Project K (7/10). Een Wauters vs. Waes maar dan zonder Waes. Na de flauwe première waarin het charismatische alfamannetje vooral zichzelf plezierde door met 'zonnewagen' en F1-bolide rond te rijden had ik eigenlijk al afgehaakt. Maar Koen Wauters revancheerde zich in de keuken van Sergio Herman. Daar moest hij in ruil voor een peperkoekenhuisje eitjes 'klutsen' en een driekoppige viptafel met afgetrainde smaakpapillen 'misleiden' met een zelfbereide Sergio Herman-creatie. Het peperkoekenhuisje kwam er niet, maar het programma bleef dit keer wel overeind.

Dat kunnen we jammer genoeg van De bunker (5,5/10) niet zeggen. Wel integendeel. Het toch al niet grote vertrouwen in de Staatsveiligheid kreeg een flinke deuk toen eerst baas Filip Peeters ontplofte en vervolgens een streng bewaakte dictatorsvrouw verrassend vlot het hazenpad koos. Bovendien kampten de acteurs met een volstrekt ongeloofwaardig scenario, klonken de Engelse 'secretservicekreetjes' lachwekkend uit Vlaamse monden en lag het tempo zo laag dat je er makkelijk naast kon slenteren. Deze proeve tot 'prestigieuze' fictie zakte als een pudding in elkaar tot er niet meer dan een matig misdaadreeksje overbleef dat, van zodra we ons tv-lot weer in eigen handen hebben, plaats zal maken voor hartiger hapjes als De rechtbank, De ideale wereld en Van Gils & gasten.

Dinsdag werd het buitenmaatse ego van Paul Jambers gestreeld door zijn trouwste discipel Luk Alloo. Alsof het mij wat kon schelen toonde de 70-jarige pionier van de human interest in Alloo bij Jambers (4/10) zijn rapport van het vierde studiejaar, kindertekeningen en een collectie 'blotemadammenboekskes'. Ook Bart De Wever zwaaide met het wierookvat en na een bezoek aan de ouderlijke woonst en de verschijning van echtgenote Pascale met een andere glimmende oldtimer, duwde ik net voor de definitieve heiligverklaring voor het eerst voortijdig op de uitknop. Trop is te veel en Paul Jambers is tenslotte Eddy Merckx niet. Samen met specialisten Binu Singh en Peter Adriaenssens observeerde ik woensdag met vaderlijke empathie Het geheime leven van 5-jarigen (7/10). Een docureeks waarin kleuters van beiderlei kunne met vallen en opstaan elkaar en het leven leren kennen. Sobere, vertederende televisie vol prille knuffels, haantjesgedrag, twijfels, ruzies en traantjes.

Het kroonjuweel

Helaas liep ik even later opnieuw het echtpaar Jambers-Naessens tegen het lijf bij Jonas & Van Geel. Met plezier zag ik hoe de gastheer de bijna van eigendunk uit zijn rode jasje barstende - "Ik probeer het volk te verheffen en ben dus niet geschikt om in deze show te komen" - reportagekoning meermaals lik op stuk durfde te geven.

Deze bonte avond loste andermaal de verwachtingen in. Met dank aan een hilarische Matteo Simoni en een zoals steeds met verve zichzelf spelende Bart Peeters. Van Geel joeg Jambers de dansvloer op, nam een toeschouwer in de zeik en zorgde met de kwikzilveren Peeters-fan Otto voor een leuke uitsmijter. Kortom: Vlaamse variété van hoog niveau geserveerd door een gastheer die veel kan, nog meer mag en zich steeds nadrukkelijker als het kroonjuweel van de zender manifesteert. Maar ik voelde ook dat het 'VTM-effect' plots zwaar begon te wegen en er een indigestie van 'licht' en 'luchtig' dreigde. Na de verdienstelijke realityserie Helden van hier (7/10) met de dag en nacht uitrukkende Gentse brandweerlui van 'Ploeg Vier' in de hoofdrol zat de job er op.

Het was een leerzame week. Ik weet nu perfect hoe het er bij de Vandenbossches in Familie aan toe gaat, amuseerde me met de onnozele experimenten in Het lichaam van Coppens en kookte een potje met Kate Ryan in De keuken van Sofie. Goed voor een dikke voldoende voor VTM. Net geen onderscheiding vanwege het veel te magere weekendaanbod en een klemtoon die te nadrukkelijk op amuseren in plaats van informeren ligt. Behalve Het nieuws, dat amper moet onderdoen voor Het journaal, blijft de familiezender zonder noemenswaardige achtergrond en duiding vooralsnog te smal als venster op de 'echte' wereld. Om die leemte op te vullen kijk ik snel de digicorder leeg om vervolgens een week lang onder te duiken in de wondere wereld van VIER.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234