Dinsdag 19/01/2021

'Talihoo, Bob!'

'Nee Bob, niet flitsen!', wil ik nog zeggen

De poloclub

Deze zomer sturen we onze man Wilfried Eetezonne en fotograaf Bob Van Mol op dag- of weekenduitstap. Zomerse uitjes die echter niet meteen op het verlanglijstje van onze man staan, maar hij heeft geen keuze. Elke maandag vertelt hij over zijn ervaringen.

Voor zijn laatste weekend van Wilfried mocht onze man zelf kiezen waar hij naartoe ging. Hij droomde al lang van een polowedstrijd en dus lieten we hem maar gaan. Op voorwaarde dat er één bepaalde foto genomen werd. Zo kregen we onze man alsnog op zijn paard.

Het weekend van Wilfried begint met de personeelsdienst die me een boete overhandigt wegens fout parkeren tijdens de Boeteprocessie in Veurne (DM 31/07). Het weekend van Wilfried begint ook met een lekke band, en de bedrijfwagens van De Morgen blijken niet het nodige materiaal te hebben om zo'n band te vervangen. En tot overmaat van ramp begint het weekend van Wilfried met een grote vlek rozenbottel-frambozenthee op het enige Ralph Laurenpolootje dat ik heb. Kortom, na een lichte draf doorheen de nieuwe collectie van Ralph Lauren kunnen we eindelijk in galop richting de polovelden van Kapellen, bij Antwerpen, waar The Antwerp Polo Club afgelopen zaterdag haar wedstrijden speelde.

Noch de boete, noch de lekke band, noch het morsen van de thee en het feit dat de nieuwe collectie van Ralph Laurent wat tegenvalt, kunnen mijn dag stukmaken. Want polo betekent: champagne, komkommersandwiches, blauw bloed en oliesjeiks. Eindelijk een weekend van Wilfried zoals het had moeten zijn. Overgoten met een vleugje Britse savoir-vivre.

"What ho, Bob!", zeggen we dan ook vrolijk als Bob me belt in de wagen. Hij is al ter plaatse en vraagt of ik nog lang wegblijf. Waar het precies is, wil ik weten.

"Je moet het bordje volgen met daarop Hippisch Centrum", zegt hij.

"Hippies?", schrik ik. "We gaan naar een poloclub en jij zit tussen de hippies? Poor chap! Weet je zeker dat het daar is?"

"Moet ik een paard laten hinniken? Kom nu maar."

"Bestel al maar een coupeke. Pip-pip!"

Het regent pijpenstelen. We ploegen door de modder in schoenen die niet gemaakt zijn om door de modder te ploegen. Nergens is er een spoor van een champagnetent. Zou deze sport nu ook al gedemocratiseerd zijn, vraag ik me ongerust af.

We openen ons eigen rantsoen - dat in de bedrijfswagens van De Morgen wél altijd aanwezig is voor dit soort noodgevallen - en proberen ons droog te houden. Hoogste tijd om deze nobele sport te leren kennen.

Terwijl in de verte de spelers van The Antwerp Polo Club hun tegenstanders een lesje polo leren, bekijken we rondom ons de paarden. Ze dampen in de regen. De verzorgers van de paarden blijken allemaal afkomstig uit Argentinië.

"Es un hombre o unna donna", vraag ik in mijn beste Spaans en wijs naar een paard. Het blijkt een merrie te zijn, een beetje schichtig door zoveel plotse aandacht. Ze zien er toch wel wat eng uit, zo van nabij.

Polo, zo leer ik van de verzorger, is de populairste sport in Argentinië. Samen met voetbal. En tijdens het Belgische poloseizoen, van mei tot september, komen verzorgers uit Argentinië overgevlogen om de dieren bij te staan. Zij staan dan ook bekend als uitstekende verzorgers.

Het gaat er hard aan toe op het veld. Tussen het geluid van de regen door klinkt het doffe gedreun van de hoefslagen. Graskluiten en modder vliegen in het rond. Het getik van de polostick tegen de bal klinkt zelfs vlijmscherp hard, en ondanks de regen galopperen de paarden met een adembenemende snelheid richting goal.

"Good show", zeg ik bij een goal, maar het is er een voor de tegenstanders. Damn!

Een wedstrijd, zo legt de verzorger me uit, bestaat uit vier zogenaamde chukkers van telkens zeven minuten, en elke speler gebruikt vier paarden tijdens een wedstrijd.

Ondertussen is het gelukkig opgeklaard. Eén wedstrijd zit erop en aan de chalet worden de stoelen buitengezet. Met een glaasje uitstekende pinot gris losjes in de hand bekijken we het spel in de verte en keuvelen we wat met de supporters, die overigens zeer vriendelijke mensen zijn. Dit is pas een sport. "C'est goal?", klinkt het. "Ah, je n'ai pas vu."

Of er iets klopt van het vooroordeel dat polo voor de elite is, wil ik weten van een speler. "We gaan een beetje gebukt onder die reputatie omdat mensen het alleen maar kennen van foto's van Prince Charles", zegt hij. "Het is natuurlijk geen voetbal, maar dat het enkel voor de adel en de rijken is, klopt niet."

"Ik had gehoopt op een champagnetent", zeg ik een beetje teleurgesteld.

"Dat is enkel bij de grote wedstrijden", lacht hij.

Een dame vult aan: "Deze velden zijn honderd jaar geleden aangelegd door de aristocratie. Maar ondertussen is er veel veranderd. Iedereen kan hier gratis komen kijken, bijvoorbeeld, dus we proberen de drempel laag te houden."

Nog een andere speler vertelt dat een paard 15.000 euro kost. Hijzelf begint pas en heeft maar één paard. "Een paard moet je natuurlijk onderhouden", zegt hij. "Maar iedereen kan polo spelen, het is in ons land alleen te weinig bekend."

Even later vindt Lunar het niet zo leuk meer. De ruin heeft net een polowedstrijd gereden en is moe. Nu moet het nog een journalist op de rug verdragen. En dan nog zo'n amateur die niet weet hoe hij commando's moet geven en niet zeker is van zijn stuk. Lunar briest een beetje.

Ik probeer Lunar te leiden volgens de aanwijzingen van de eigenaar. Maar het enige wat Lunar doet, is achteruitstappen. Ik vind bij wijze van spreken de eerste versnelling niet. Neen, Lunar vindt dit niet prettig.

Bob zit in het hoge gras, gehurkt. "Even mijn flits", zegt hij...

"Bob! Niet flitsen!", wil ik nog zeggen.

Flits! Lunar vindt het welletjes en schiet in beweging. Eén seconde denk ik dat ik zo dadelijk lid wordt van de Christopher Reevestichting.

"Lunar is moe van de wedstrijd", glimlacht de baas. "Vandaar dat hij wat zenuwachtig is. Maar een flits kan geen kwaad hoor. Je kunt een bom laten vallen naast deze paarden, ze blijven kalm. Waarschijnlijk reageerde het omdat je fotograaf gehurkt in het gras zat."

Toch maar veilig naar de chalet terug, waar we uitgenodigd worden om een hapje te eten. Buiten maken de verzorgers een lam klaar om naar Argentijnse gewoonte op het houtsvuur te roosteren. Dit is pas een sport, bedenk ik nog eens. We kunnen helaas niet blijven. Er wacht ons nog een training voor een heel andere uitdaging, waarover u nu al meer leest op onze site.

"Right ho, Bob. Dat was het dan, de laatste aflevering zit erop", neem ik afscheid. "Als ik je ooit afsnauwde of slecht behandeld heb, spijt me dat zeer."

"Krijg ik nu ook een glaasje champagne?", vraagt hij.

"Talihoo, Bob!"

Voor de volgende uitdaging van onze man kunt u surfen naar www.demorgen.be/42km.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234