Dinsdag 20/10/2020

Talent en aanvalslust afgeremd door stem in het 'oortje'

Beeld Bart Heynen

Het beste paard krijgt niet altijd de haver binnen de kastenmaatschappij van de Tour. Oude wieleradel heeft er altijd een streepje voor op nieuwlichters zonder stamboom. In die wereld van meesters en knechten toonden meestergasten Christopher Froome en Tejay Van Garderen zich sterker dan hun spartelende CEO's Bradley Wiggins en Cadel Evans. Maar vrij hun kans gaan mochten ze niet. De gevestigde orde moest strikt worden gerespecteerd en dus werd talent en aanvalslust afgeremd door een stem in het 'oortje' die maande de benen stil(ler) te houden. 'Upstairs, downstairs' in het peloton.

Ik voelde oprecht medelijden met Cadel Evans die ridder of mis speelde op de steile flanken van de Glandon. Een col in '77 verantwoordelijk voor een memorabel hoofdstuk Belgische wielertragiek. De grote Eddy Merckx kwam er zichzelf tegen en Lucien Van Impe reed er zich zo leeg dat hij meer dood dan levend aan de klim van Alpe D'Huez begon. Nu heeft de machtige Alp ook de scalp van de Australische veteraan te pakken. Het vel van Cadel. Strijdend en dus verdienstelijk ten onder maar niet langer sterk genoeg om te winnen. Een aanval uit eerzucht. Sleurend, trekkend en met een lege tank. Moe en dof. Amper bekwaam het wiel te houden van de dartele Tejay Van Garderen. Barmhartige Samaritaan verplicht de pijnlijke zwanenzang van zijn kopman tot op de streep te begeleiden. Net op de dag dat hij een winnaar kon zijn, gedwongen tot palliatieve zorg. Bijgehaald en uiteindelijk achtergelaten door de indrukwekkende zwarte brigade van gele 'Wiggo'.

Diens door Boasson Hagen, ook hij te goed voor een simpele knechtenrol, Rogers, Porte en Froome aangedreven machine sputterde nooit en bleek eens te meer een onaantastbaar power house dat de cols op vliegt als waren het molshopen.

Aan ronkende verklaringen voor de start nochtans geen gebrek. De Tour moest nog beginnen en pas op de Elyseese Velden werden de prijzen gedeeld. Ploegleiders spraken in clichés, noemden Wiggins 'kwetsbaar' en deden geheimzinnig over ploegtactiek en aanvalsplannen. Want dit moest hem worden. De etappe die 'La Grande Boucle' op zijn kop zou zetten. Na afloop enkel berusting over een gereden koers. De troepen van Bradley Wiggins heersten zo autoritair dat moedeloosheid in de rangen sloop. Niemand had trek in een lange kamikazevlucht en dus zat de grote Alpenrit helemaal op slot. Tot aan de voet van de col de la Toussuire die de Franse klimmer Pierre Rolland in de armen sloot en beloonde voor een loodzware dag in de vuurlinie.

Respect ook voor Jurgen Van den Broeck en Vincenzo Nibali. Toch twee klassementsrenners die zich niet goedschiks bij het verstikkende meesterschap wilden neerleggen. Lef die straks voor een van hen misschien een podiumplaats kan opleveren. Plaats drie dan wel. In Parijs worden, behoudens ongelukken, de twee hoogste trapjes bezet door 'Wiggo' en zijn merkwaardige luitenant Christopher Froome. De Keniaanse Brit werkte zich te pletter en zorgde ervoor dat zijn kopman pas voor het eerst de kont uit het zadel moest heffen om de zwalpende Evans helemaal uit te tellen. Daarbij ging hij zo enthousiast te werk dat de 'patron' niet meer kon volgen. De gele trui even 'geparkeerd' terwijl zijn knecht de hand reikte naar een tweede ritzege. Kwetsbaar gemaakt door eigen volk. Tot Froome, te sterk voor zijn kopman, 'telefoon' kreeg vanuit de volgwagen. "Benen stil en wachten." Verboden om te winnen.

Jules Hanot

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234