Zaterdag 28/03/2020

Taiwan, de verborgen parel van de aziatische cinema

De Taiwanese cinema in ruim vijftig films, dat presenteert Cinematek tot eind juli, opgesplitst in twee hoofdstukken: een retrospectieve van topregisseur Hou Hsiao-hsien én een geschiedenis van de Taiwanese film vanaf begin jaren 60.

Zondag kreeg de Taiwanees Hou Hsiao-hsien voor The Assassin de prijs voor de mise-en-scène op het filmfestival van Cannes. Een ontgoocheling, want deze symbiose van poëtische verstilling en martial arts was getipt voor de Gouden Palm. Als een van de belangrijkste regisseurs van de voorbije 35 jaar had Hou niet misstaan op de erelijst.

Het ontbreekt de Taiwanese cinema dan wel aan de envergure van de Japanse, de stilistische verscheidenheid van de Chinese of de cinematografische grandeur van de Zuid-Koreaanse, een allereerste Gouden Palm zou een verdiende erkenning zijn geweest voor een cinema die begin jaren 80 een opstoot van creativiteit kende waarvan de golfslag nog immer voelbaar is.

Twee zaken eigen aan de Taiwanese cinema:

1. Persoonlijk is politiek

De 'Taiwanese New Wave', zo worden de regisseurs genoemd die er begin jaren 80 braken met de genrecinema die tot dan dominant was geweest.

Van sommige filmmakers zijn de namen alleen nog bekend bij gespecialiseerde academici, anderen (Hou Hsiao-hsien, Edward Yang) worden bij de belangrijkste vijftig regisseurs aller tijden gerekend. De twee voedden hun persoonlijke verhalen met politieke of sociale humus. Ze draaiden films die kritisch naar Taiwan keken zonder tot pamfletten te verworden.

2. Traag is mooi

Cinefielen die tijdens een filmvertoning het aantal shots turven om zo de gemiddelde shotlengte te berekenen, weten het: terwijl in de jaren 80 en 90 over de hele wereld films almaar sneller gemonteerd werden, merkte je bij Edward Yang en vooral Hou Hsiao-hsien een omgekeerde beweging.

De shots van deze laatste duren soms gemiddeld meer dan één minuut. Gecombineerd met een statische camera of traag glijdende bewegingen, is dit hét recept voor een unieke stijl: vroeger contemplatieve cinema genoemd, tegenwoordig meestal slow cinema.

Hou's stilistische invloed strekt zich uit over filmmakers op alle continenten: geen enkele levende regisseur heeft visueel zo sterk zijn sporen nagelaten op de hedendaagse cinema.

Als de Taiwanese New Wave iets bewijst, dan wel dit: wie koppig en onverdroten zijn weg volgt, wordt daar op termijn voor beloond. Ook al vraagt dat veel geduld en volharding.

Taiwan Film Panorama tot 30 juli in Cinematek en Flagey in Brussel

---

EEN TRIO TAIWAN-TIPS

Dragon Gate Inn

Een brok martials arts met oogverblindende choreografieën, die zowel Ang Lee (Crouching Tiger, Hidden Dragon) als Zhang Yimou (Hero) inspireerden.

That Day, on the Beach

Via versplinterde verhaallijnen analyseert Yang de vriendschap van twee vrouwen én Taiwans woelige naoorlogse geschiedenis.

City of Sadness

Een uiterst complexe, zij het nooit gecompliceerde familiegeschiedenis over de turbulente periode tussen 1945, toen de Japanse bezetting werd opgeheven, en 1949, de scheiding met China.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234