Woensdag 07/12/2022

Taal en verhaal trappelen ter plaatse

Een kil stuk waarbij de verveling na een half uur toeslaat, ondanks enkele mooie verstilde beelden

@9 sterretje=

Theater l Johan Knuts regisseert Edelfinger bij Malpertuis HH

Liv Laveyne

Johan Knuts was jarenlang acteur bij Toneelgroep Ceremonia van Eric De Volder en maakte er ook een eigen voorstelling De vier seizoenen (2003). Sinds dit jaar is hij huisartiest bij het Tieltse Malpertuis, maar je afkomst verloochen je niet, zo blijkt uit Knuts' nieuwe creatie Edelfinger. Net als in De vier seizoenen, een portret van een oud koppel dat een vreselijk geheim met zich meedraagt, komt ook in Edelfinger pas op het einde de aap uit de mouw. Maar waar auteur en regisseur Knuts er de vorige keer in slaagde om dramatische spanning en warme naturel op het podium te brengen, krijgen we nu een kil stuk waarbij de verveling na een half uur toeslaat.

In een vierkant speelvlak vol mannenkostuums kakelt Maurice (Mariken Bijnen) erop los: hij is een Xavier De Baereachtig typetje dat gezegden en beleefdheden dooreenhaspelt en is de goedheid zelve voor 'Meneer Michel' (Els Van Peborgh), die zwijgend en ongeïnteresseerd op de vloer ligt. Tot Michel genoeg heeft van dat babbelzieke typetje en zelf het woord neemt. Maar ook al kan Michel Maurice niet luchten, beiden beseffen dat ze op elkaar aangewezen zijn in hun eenzame wereld.

Knuts kleedt zijn Edelfinger traditiegetrouw 'Ceremoniaal': geschminkte gezichten, een volks dialect, een afgebakend spelvlak. Het is de signatuur van Eric De Volder, maar terwijl zo'n 'Volderiaans' hypertheatraal universum er doorgaans in slaagt om tot emotie en ontroering te komen, blijft Edelfinger steken in een kunsttaal.

Dat ligt niet alleen aan het acteerspel (vooral Van Peborgh lijkt moeite te hebben met deze stijl) maar ook aan de tekst zelf. Het is een woordenlawine waaruit je meteen concludeert dat onder die pakken sneeuw veel pijn, schuld en boete begraven liggen. Een spannende thriller wordt het echter nooit omdat taal en verhaal te lang ter plaatse trappelen. Totdat de personages Maurice en Michel hun kostuums afleggen en twee jonge meisjes blijken te zijn die wachten op de komst van Hij. Hij is Edelfinger, hun adoptievader die hen ooit uit het weeshuis weghaalde, maar er niet langer is. Deze ontwikkeling roept interessante vragen op: in hoeverre bestaat die Edelfinger of hebben de weesjes voor zichzelf een vaderfiguur opgetrokken uit de vele kostuums die op de vloer liggen? In hoeverre is dit een weeshuis met sadistische nonnen of een psychiatrische instelling voor patiënten met meervoudigepersoonlijkheidsstoornissen?

Intrigerend, alleen ben je als toeschouwer tegen dan al lang suf geluisterd. Toch toont Knuts ook zijn lef: in de muzikale intermezzi deinst hij er niet voor terug om het verstilde beeld minutenlang voor zich te laten spreken en dan is deze Edelfinger op zijn schoonst.

WANNEER EN WAAR van 12 tot 15 april in Theater Zuidpool (Antwerpen), van 27 tot 29 april in Theater Malpertuis (Tielt), www.malpertuis.be

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234