Donderdag 29/10/2020

Synthesizerdrama vol VS-propaganda

Om 30 jaar Top Gun te vieren vertoont Kinepolis vandaag de iconische film uit de jaren 80. Wat betekent deze viriele pilotenfilm nog voor iemand van 23 anno 2016? Jana Antonissen keek, en ontwaarde in het macho-machtsvertoon vooral veel homo-erotiek.

1986 is het jaar waarin de Amerikanen onder Ronald Reagan, na de moeilijke tijden van de Vietnam-oorlog en het Watergate-schandaal, eindelijk weer proud to be American zijn. 1986 is ook het jaar waarin Tom Cruise en Kelly McGillis in een film propvol Amerikaanse propaganda wereldwijd records én harten breken; 1986 is het jaar van Top Gun. En zes jaar voor ik geboren ben.

Vandaag bestaat Top Gun dertig jaar en tasten fans wereldwijd met plezier opnieuw diep in de buidel voor exclusieve verjaardagsvertoningen, nieuwe dvd-edities of zonnebrillen waarmee je een heel klein beetje op Tom Cruise kunt lijken. Ik had de film nog nooit gezien. Een gat in mijn cultuurgeschiedenis volgens iedereen boven de veertig, een schouderophalend feitje voor iedereen eronder.

Ik stream Top Gun, onmogelijk even charmant maar wel veel sneller dan een VHS-video, en ik zie babyface Tom Cruise als Maverick, een haantje van een straaljagerpiloot bij de Amerikaanse luchtmacht, die met zijn roekeloze gedrag - ik neem aan dat een spoiler alert hier overbodig is - zijn goede vriend de dood in jaagt, maar uiteindelijk tot inzicht komt en alsnog het meisje, dat haar ambities voor hem opzijgezet heeft, krijgt.

Een rondvraag op de redactie leert dat de collega's die Top Gun dertig jaar geleden zagen zich helemaal niet stoorden aan het door stars 'n' stripes gekleurde macho-machtsvertoon. "Dit was Amerika op zijn best, hier kijken wij jonge Europeaantjes erg naar op", hoor ik.

Gekke jaren 80

Het zijn dan ook andere tijden, die gekke jaren 80. Maar dat is voor mij, meer dan het verhaal, juist de glorie van Top Gun: de synthesizersoundtrack met 'Take My Breath Away' als klef hoogtepunt, de brede schouders, de aviator-zonnebrillen!

Even campy zijn de homo-erotische scènes waarin de jonge piloten in slow motion en slechts in een glimmend laagje zweet bedekt bovenlijf volleyballen, of de dubbelzinnige dialogen als "you can be my wingman anytime, Maverick".

Heel even denk ik dat ik naar een van de eerste Hollywood homodrama's kijk, maar dan doet Tom Cruise zijn lerares binnen. Jammer.

Het lijkt me sterk dat die homo-erotische referenties onbedoeld waren. Ook Quentin Tarantino had ze twintig jaar geleden al duidelijk gezien. In de indiefilm Sleep with Me (1994) noemde hij Top Gun "een film over een homo die worstelt met zijn seksualiteit".

Zoals dat gaat met kaskrakers in Hollywood dient hun succes zo grondig mogelijk uitgemolken te worden. Zo is er dertig jaar na datum nog steeds een Top Gun 2 in de maak waarin de 53-jarige Tom Cruise het tegen drones zal opnemen. Want oorlog voer je vandaag serieus anders dan dertig jaar geleden. Ik ben vooral benieuwd naar de genderrollen; zullen die ook geüpdatet worden? Ook meisjes willen en kunnen vandaag piloot worden. En zou het niet mooi zijn als al die onderdrukte homoseksuele verlangens gewoon vrij en blij beleefd kunnen worden? Misschien moet Maverick ditmaal maar een romance beginnen met zijn knappe copiloot.

Top Gun is maandag 30 mei om 19u45 eenmalig te zien in Kinepolis Antwerpen, Brugge, Brussel, Gent, Hasselt, Imagibraine, Kortrijk, Leuven, Luik, Oostende en Palace.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234