Zondag 20/10/2019

'Synthesizer is niet moderner dan piano'

Ex-elektronicaboegbeeld Jamie Lidell gaat 'nu soul'

Jamie Lidell heeft een stem waarvoor je meteen plat gaat. Hij mag dan een blanke Brit zijn, toch klinkt hij als een zwarte zanger uit de diepe jaren zestig. Dat hij na een leven vol elektronica uitkomt bij de neosoul is onvermijdelijk: 'Ik wil op de radio komen, met de groten mee ijveren.'

DOOR KOEN DE MEESTER

Vroeger maakte Lidell met Super_Collider behoorlijk moeilijke elektronische muziek, maar dezer dagen kiest hij zonder blikken of blozen voor nu soul, zoals zijn nieuwe cd Jim duidelijk laat horen. De man met de gouden stembanden heeft zelf geen scrupules: "Het is niet de enige muziek die ik maak, maar ze geniet wel mijn voorkeur en ik wil echt gehoord worden. Dat lijkt me heel leuk. Al ben ik misschien verkeerd, want ik zie ook bands als Hot Chip, die elektronica en soul mooi laten samengaan. Ik vind niet dat het een breuk is met de muziek van Super_Collider, je hoorde het al aankomen op mijn vorige plaat Multiply. Daarna had je die hele English soul-boom met Amy Winehouse. Ineens bleek ik een voorloper te zijn, voor wat het waard is, want zij deed het commercieel gezien heel wat beter. Haar producer Mark Ronson vind ik niets, maar haar begeleiders de Dap-Kings had ik wel gewild. Hier ben ik dus nog eens, met meer van hetzelfde, maar wel een beetje anders."

Toch heb je een aantal oude maats weer opgevist. Ik denk maar aan Peaches, Gonzales en Mocky. Had je ze nodig?

Jamie Lidell: "Elkaar kunnen vertrouwen levert gewoon betere muziek op. We zijn altijd vrienden gebleven, alleen Feist vind je niet op deze plaat. Maar er zijn ook een paar nieuwe hoofdrolspelers. Eentje daarvan is Justin Stanley, de gitarist van Beck. Hij is gewoon fantastisch, echt heel cool. Hij komt uit Australië en woont nu in LA, samen met zijn vrouw Nikki Costa, zangeres en dochter van de legendarische Frank Sinatraproducer Don Costa. De meeste tracks van Jim werden opgenomen in hun huis. Het was er zo fijn dat ik Berlijn liet voor wat het was. Ik noem dit mijn LA-plaat, want ze klinkt zo anders dan haar voorganger. De ritmes die je hoort, kun je enkel in LA oppikken. Ik denk dat het door de vitamine C komt."

Woon je nu in LA?

"Nee, ik ben na de opnamen naar New York verhuisd en binnenkort trek ik naar Parijs. Ik hou nog altijd van Berlijn, maar ik denk dat ik op zoek ben naar meer swing. Berlijn is heel wit, terwijl je in Parijs een zekere Afrikaanse spirit vindt. Het heeft er natuurlijk ook mee te maken dat mijn lief in Parijs woont. Die verhuis is er grotendeels een op papier, want vanaf deze maand ben ik ongeveer een jaar lang op tournee."

Kijk je naar die tijd uit?

"Het wordt sowieso leuk, want ik werk live met een nieuwe band die me uit mijn kot lokt. De mensen die zeggen dat Jim te braaf en te traditioneel klinkt, zullen aangenaam verrast worden. Ik ben vast van plan om meer kabaal te maken dan gelijk welke andere hedendaagse band. Dat zijn de dingen die me bezighouden, naast natuurlijk ook een verkoop van vele miljoenen cd's en een nieuw kapsel! (lacht)"

Nieuw is ook dat je blijkbaar Jim wilt heten in plaats van Jamie. Waarom?

"Al mijn vrienden zeggen Jim en deze plaat staat vol met persoonlijke songs, ook al klinken ze vaak heel divers. Sommige ontstonden toen ik met Mocky en Gonzales een powertrio van piano, drums en vocals vormde. We werkten toen onder meer aan de laatste plaat van Feist. Een van de eerste songs die ontstonden, was 'Wait for Me'. Andere liedjes klonken eerst als een David Lynchachtige droom, terwijl ze daarna naar de jaren zestig teruggedraaid zijn. Ik denk dat ik met deze plaat ongeveer drie decennia overbrug, want er zitten country-, rock-'n-roll-, funk- en jaren 80-invloeden in. Ik heb geprobeerd de laatste twintig jaar eruit te laten, omdat het soundgewijs niet mijn favoriete periodes zijn."

Maar in de jaren negentig werd je toch groot, samen met Super_Collider? Hou je niet meer van de pure elektronica?

"Ik denk niet dat ik op dit ogenblik iets aan de innovaties van Super_Collider kan toevoegen. Het zou hoe dan ook stom zijn om mezelf te herhalen. Ik heb de laatste jaren één ding geleerd: een synthesizer is niet moderner dan een piano."

Je hebt in de tussentijd niet alleen met Feist en Simian Mobile Disco gewerkt, maar ook met Beck. Hoe heb je hem ontmoet?

"Ik werd samen met Mocky gevraagd om aan zijn volgende cd mee te werken. Ik zing en speel wat toetsen. Ik vond het leerzaam om hem bezig te zien. Ik was vooral geïntrigeerd door hoe hij zijn songs schrijft en dat heb ik gewoon kunnen meemaken. Hij is iemand die uit eigen ervaring weet dat je het toeval moet waarderen, want dat het soms het onwaarschijnlijkste oplevert. Hij plant bijna niets en daar keek ik nog het meest van op. De man heeft natuurlijk genoeg geld om een heleboel muzikanten samen te brengen en ze deftig te betalen. We hebben drie dagen met hem gewerkt en dan merk je hoe hij letterlijk alles wil uitproberen en alles opneemt. Hij is bovendien een echte workaholic. De laatste keer dat ik hem zag, ging hij net met een groep drummers in een studio, omdat hij het zat is om telkens weer te betalen voor al die oude samples. Het plan was om honderden eigen loops te maken waarmee hij dan naar hartenlust aan de slag kon. Hij werkt echt razendsnel. Soms zei hij gewoon wat ik moest doen en dan namen we direct op. Zo'n aanpak vereist veel moed, concentratie en inzet. Ik was zwaar onder de indruk en het heeft zeker de benadering bij het maken van Jim beïnvloed. Op deze plaat hebben we bij voorbeeld geprobeerd om niet echt hifi te werken. Ik vermeed het om iets op te nemen tot het perfect was. De platen waarbij dat wel gebeurt, missen iets. De artiesten erop klinken vaak te relaxed en verre van magisch. Ik denk dat mijn cd hun ongelijk mooi bewijst."

Jim verschijnt deze week bij Warp Records. Jamie Lidell concerteert op 7 mei tijdens Les Nuits Botanique in de Brusselse Botanique. Info en tickets: www.botanique.be.

Ik noem dit mijn LA-plaat. De ritmes die je hoort, kun je enkel daar oppikken. Ik denk dat het door de vitamine C komt

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234