Dinsdag 19/01/2021

Symfonieën in zakformaat

Mercury Revs klassieke grandeur ontaardt nooit in moeilijkdoenerij

rock l Mercury Rev HHHH gedroomde afsluiter van Music in Mind-festival Dirk Steenhaut

Met een gesmaakt concert van de Amerikaanse band Mercury Rev werd de eerste editie van het Brugse Music in Mind-festival zaterdagavond in schoonheid afgesloten. Zanger Jonathan Donahue en de zijnen slaagden er moeiteloos in het Concertgebouw te doen vollopen en speelden, behalve de evidente publieksfavorieten, ook een zestal nummers uit hun nieuwe langspeler The Secret Migration, die eind januari 2005 in de winkels wordt verwacht.

Als voorprogramma was Grand Drive aangezocht, een Londense formatie die voor de gelegenheid zonder drummer op het appel verscheen. Het gezelschap, aangevoerd door de broers Danny en Julian Wilson, spiegelt zich vooral aan Amerikaanse voorbeelden, zoals The Jayhawks of de Flying Burrito Brothers. Hun onlangs verschenen vierde cd, The Lights in This Town are Too Many to Count, werd geproducet door niemand minder dan Malcolm Burn (zie ook: Dylan, Daniel Lanois, Emmylou Harris) en in het door gitaar en piano gedomineerde folk- en country-rockgeluid van Grand Drive staan vooral de fraaie vocale harmonieën centraal.

Melodieuze nummers als 'Lady of Mine' (over de ingestorte pier van Brighton) of 'Maybe I'm a Winner' klonken verre van onaardig, maar toonden zich net iets te gepolijst en afgeborsteld om de toeschouwer bij het nekvel te grijpen. Popmuziek die met twee woorden spreekt: het is even wenselijk als een zilveren bestek in een hamburgertent. Gelukkig vond Mercury Rev, afkomstig uit de afgelegen Catskill Mountains en genetisch verwant met The Flaming Lips, wél meteen de juiste toon. De muziek van het vijftal beschikt over een haast klassieke grandeur en klinkt tegelijk fragiel en majestueus, episch en dromerig, gelaagd en impressionistisch, allemaal redenen waarom de songs door sommigen worden bestempeld als "symfonieën in zakformaat". Occasioneel roept de sound van Mercury Rev herinneringen op aan de symforock van Pink Floyd of de vroege Genesis: het gitaargeluid van Sean 'Grashopper' Mackowiak leunt bijvoorbeeld sterk aan bij dat van Steve Hackett. Maar de groep bezondigt zich nergens aan moeilijkdoenerij, verliest nooit de noden van de song uit het oog en put net zo goed uit de rustieke Americana-traditie van The Band. De hoge falset van zanger Jonathan Donahue leunt dan weer aan bij die van Neil Young, zodat ook de emotionele component te allen tijde gewaarborgd blijft.

Mercury Rev gaf in Brugge de aftrap van een nieuwe Europese tournee, waar later een live-cd uit zal worden gepuurd, en was daardoor een beetje zenuwachtig. Dat bleek nergens voor nodig: openers 'Little Rhymes' en 'Holes' gaven meteen aan dat de filmische, subtiel gearrangeerde Rev-klank intact was gebleven. 'Tonite it Shows' hulde zich in warme keyboardklanken en een ijle harmonica, en hoewel songs als 'Opus 40' of 'Spiders and Flies' iets steviger en rechtlijniger werden gepresenteerd dan op de cd's, kwamen ze altijd trefzeker en overtuigend uit de luidsprekers gewaaid. Dat Donahue het theatrale gebaar niet schuwt, werd duidelijk tijdens 'Tides of the Moon', waarin hij klapwiekend als een vogel achter zijn microfoon stond. Wat de set echter extra interessant maakte, was de aanwezigheid van een handvol nummers uit The Secret Migration: een collectie beknopte popsongs over liefde, vertrouwen en overgave, boordevol natuurmetaforen, die aardser klinkt dan All is Dream, maar waarin ook nu weer mythische figuren als Maria Magdalena en de Lorelei opduiken en een mentale reis centraal staat. 'Black Forest', het Spectoriaanse 'In a Funny Way', het euforische 'First-Time Mother's Joy' en het catchy 'My Love' wisten live alvast probleemloos te overtuigen, terwijl stuwende nummers als 'Vermillion' en 'In the Wilderness' het adrenalinegehalte van het optreden gevoelig de hoogte injoegen.

Met de radiohit 'Goddess on a Hiway' en het majestueuze 'The Dark is Rising' als bissen, besloot Mercury Rev een voortreffelijke, bij momenten magische set, wat ons herinnerde aan een uitspraak van Donahue uit een vorig interview: "Muziek is licht dat je kunt horen." Hij had gelijk: dit was een oorverblindend concert.

WIE Mercury Rev en Grand Drive WAAR EN WANNEER Concertgebouw, Brugge, zaterdag 6 november

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234