Dinsdag 18/01/2022

Sydneysider met voorliefde voor Belgische atleten

Met zijn stevige baard en korte warrige pieken heeft Geoffrey Noel Davidson veel weg van een ruwe zeebonk. De waarheid ligt dichtbij. In een ver verleden verdedigde hij als zeiler de Australische kleuren in '84 en '88. Met die Belgische zeiler genaamd Jacques Rogge zou hij een band voor het leven smeden. 'Jacques vertelde me een paar jaar geleden dat hij naar Sydney moest, het had iets te maken met Sydney 2000. We moesten maar eens afspreken voor een etentje, vertelde ik hem. Hij zei me dat het niet simpel zou zijn. Kon ik weten dat hij de IOC-coördinator van Sydney 2000 was.' Op deze Spelen wil Davidson zijn vriend een wederdienst bewijzen. En zie, na een avond mocht een Australiër al meejuichen met een Belgische judomedaille. 'Well done.'

Sydney

Van onze verslaggever ter plaatse

Hans Jacobs

Het vloekt enorm, een man met het logo van Belgian Olympic Team en die rauwe klanken uitstoot die wel heel erg Australisch aandoen. Zijn visitekaartje neemt alle twijfel weg: Geoffrey Noel Davidson is een Australiër, en neen, hij heeft zich niet vergist van uniform. Davidson mag zich Belgisch olympisch attaché noemen: niet een of andere bobo die een titeltje en een badge krijgt, en af en toe zijn opwachting mag maken om bijvoorbeeld prinses Mathilde en prins Filip wegwijs te maken in de Belgische sport, wel iemand die de handen uit de mouwen moet steken. "Eerst dacht ik het zomaar een protocolfunctie zou zijn. Ik heb me lelijk vergist. Ik wist niet dat de rol van olympisch attaché zo zwaar was."

Wat doet een olympisch attaché?

Davidson: "Een olympisch attaché moet eigenlijk een oud-atleet zijn, iemand die weet wat topsporters nodig hebben, en zich focust op de atleet in plaats van op de hoogwaardigheidsbekleders van een Olympisch Comité. De laatste twee jaar ben ik vooral bezig geweest met trainingsaccomodaties uit te zoeken voor de Belgische atleten. Tijdens de recente weken heb ik me vooral beziggehouden met practische zaken, die nuttig zijn voor een kommerloze voorbereiding op de competitie. Voor de zeilers bekommerde ik me om het materiaal veilig in Sydney te krijgen. Van de week hebben ze mijn coach-boot nog gebruikt om te oefenen. Voor de wielrenners huurde ik derny's in Terrigal zodat ze ook tijdens de laatste dagen nog deftig kunnen trainen. Ik heb ook marathonloopster Marleen Renders afgehaald van de luchthaven om meteen het marathonparcours te verkennen. Eerder dit jaar heb ik samen met haar entourage al het marathonparcours afgegaan en volledig gefilmd, in beide richtingen. Omdat ik een rasechte inwoner van Sydney ben, biedt dat grote voordelen voor België. Ik ken moeiteloos de weg, weet waar het tijdens de Spelen rustig zal zijn en waar je moet wegblijven om te trainen."

Zijn alle olympische attachés Sydneysiders (inwoners van Sydney, nvdr)?

"Helemaal niet. Meestal kiezen landen hun consul of ambassadeur in Australië als olympisch attaché."

Dan is het des te eigenaardiger dat u België vertegenwoordigt.

"Dat heeft alles te maken met Jacques (Rogge, hjs). Nadat ik uitviste dat hij coördinator van Sydney 2000 was, belde hij mij zeer geregeld op als hij in België verbleef. Het is altijd makkelijker om iemand te hebben in Australië om je als Belg in te werken in de Australische mentaliteit en de gang van zaken. Omdat hij blijkbaar tevreden was over mijn advies, vroeg hij me waarom ik eigenlijk geen olympisch attaché van België wilde zijn. Dus stelde ik mijn kandidatuur. Na een paar sollicatie-interviews bij het Belgische Olympisch Comité was de zaak gepiept. Hopelijk leidt mijn goede raad tot medailles."

Op de eerste dag van de Spelen mocht u als Australiër al juichen voor een Belgische medaille voor Ann Simons.

"Ik ken haar niet, maar ik moet zeggen: 'Well done'. Judo is nu eenmaal geen spek voor de bek van een Australiër."

Zwemmen daarentegen wel. Australië verwacht een bom medailles, en dit weekeinde was het meteen raak.

"We zullen de concurrentie helemaal niet verpletteren, daar kan je vanop aan. Op een paar vierkante meters in het olympisch dorp lopen de beste atleten ter wereld rond. Australië is in bepaalde sporten zeer sterk, maar in andere stellen we niets voor. In schieten, zeilen en zwemmen moeten we normaal gezien excelleren."

Dat Australië een van de toonaangevende sportlanden was, heeft het eigenlijk te danken aan 'slechte' resultaten in de jaren zestig.

"Klopt. Dat was het sein om de Australische amateuristische manier van werken te veranderen naar een meer professionele werking. De belangrijkste stap in de topsportpiramide is die van amateur naar professional. De toppers krijgen al het geld, andere aankomende talenten hebben nog niet het geld om bijvoorbeeld deel te nemen aan buitenlandse competities en kunnen veel moeilijker doorbreken. Daaruit ontstond het idee van een Australian Institute of Sport. Het resultaat: een brede basis van atleten waarvan er altijd zullen doorbreken."

De gevolgen zijn bekend: Australië is op elke Spelen een kwaaie klant. Wat maakt nu echt het verschil?

"De eerste vereiste is geld. Dit jaar schroefde de Australische regering het budget drastisch omhoog. En dat maakt het verschil tussen goed zijn en de beste zijn. Een voorbeeld: nu kan elk sportteam zich een individuele kinesist en dokter veroorloven, dat was in onze tijd niet het geval. Recuperatie na een inspanning, massage: daar hadden wij nog nooit van gehoord. Met een perfecte medische entourage gaan oudere atleten langer mee. Hun ervaring samen met jonge wolven maken een winnende combinatie. Dat is nu duidelijk te merken. Een atleet zonder indivuele begeleiding is na een week competitie veel minder fris dan een atleet met individuele medische begeleiding, bovendien raakt hij ook veel vlugger geblesseerd. Maar dat kost natuurlijk geld, veel geld. En dat kan alleen als een regering een attitude heeft van: 'Onze atleten zullen laten zien dat Australië het beste sportland ter wereld is'."

Schuilt achter dat systeem geen groot gevaar? Als Australië in Sydney niets klaarmaakt, zal de regering dan niet drastisch besnoeien in het budget?

"Als Australië niet de verwachte medailles naar huis brengt, zal dat geen gevolgen hebben voor het geld. Iedereen in Australië weet dat geld nodig is om topresultaten te boeken. De sportoversten zullen wel elk sportsysteem onder de loep nemen, analyseren of er wat fout ging in de voorbereiding, en zonodig aanpassen. Volgend jaar zal de regering het budget inkrimpen, maar dat is ergens normaal. Maar er zal altijd zeer veel geld zijn voor sport. We hebben wel degelijk een ministerie van Sport, met een minister die zich enkel en alleen met sport bezighoudt. Niet zoals in België waar sport een aanhangsel is van een ministerie dat andere zaken moet beheren."

'Hopelijk leidt mijn goede raad tot medailles'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234